Anthonie Pieter Schotel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Antonie Pieter Schotel (Dordrecht, 5 september 1890 - Laren, 1958) was een Nederlands schilder.

Schotel, afstammeling van de bekende zeeschilder Johannes Christiaan Schotel, wilde van jongs af aan schilder worden. Hij begon te werken in de marmerzagerij van zijn vader. In 1901 kreeg hij zijn eerste en enige schilderslessen, van Hermanus Gunneweg. Volgens de wens van zijn ouders werkte hij aanvankelijk in de handel, tot hij op 25-jarige leeftijd een atelier huurde aan de Bomkade in Dordrecht. Zijn lievelingsonderwerp was de rivier en de schepen daar op. Hij was een impressionist. Hij vertrok in 1926 naar Volendam; van 1929 tot 1958 woonde hij in Laren. Op zijn eerste doeken overheerste een grijzige toon. Hierbij werd hij beïnvloed door reizen naar Frankrijk en door de Belgische schilder Maurice Sijs (1880-1972), die hij rond 1920 leerde kennen. Vanaf het begin van zijn loopbaan was Schotel bekend. Zijn schilderijen van de Zuiderzee zouden hem de grootste roem bezorgen.

In 2012 vond in het Dordrechts Museum een overzichtstentoonstelling plaats van het werk van Schotel.