Anthony Payne

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Anthony Payne (Londen, 2 augustus 1936) is een Brits componist, schrijver en docent op muziekgebied.

Compositie[bewerken]

Payne interesseerde zich al snel voor klassieke muziek. Zijn muziekstudie verrichtte hij aan de Durham University; daarna was hij freelance musicoloog. Zijn eerste werk Phoenix Mass werd zo goed ontvangen dat hij daarna meerdere opdrachten kreeg tot composities. Zijn composities zijn in allerlei stijlsoorten geschreven. Grofweg valt zijn oeuvre in 3 delen uiteen:

  1. Orkestwerken;
  2. liederen voor koor of solist, al dan niet met begeleiding;
  3. kamermuziek, al dan niet met vocale solist.

Anthony Payne zal echter de geschiedenis ingaan als degene die de 3e symfonie van Elgar geschikt maakte voor uitvoering; Elgar liet alleen schetsen achter. Begonnen in 1993 was Payne in 1997 klaar en al snel waren er meer dan 200 uitvoeringen gegeven van dit werk, hetgeen opzienbarend genoemd mag worden voor een onvoltooide symfonie. Inmiddels zijn ook meerdere opnamen gemaakt. Elgar zelf wilde eigenlijk niet dat er aan zijn werken en schetsen (zo’n 130 pagina’s waren klaar) gesleuteld werd. In 1993 gaven de nabestaanden hun fiat aan bewerking door Payne, aangezien de rechten op dit werk toch al in 2005 vrij kwamen.
Na dit magnum opus vroeg Payne zich af of zijn werk aan die 3e symfonie zijn andere composities te veel zou beïnvloeden. Dat bleek niet het geval, vond hij zelf.
Later in 2006 completeerde hij nog een andere compositie in schets van Elgar: Pomp and Circumstance Mars nr. 6, die in 2006 ook zijn première kreeg in de Proms van dat jaar; op de 70e verjaardag van Payne.
Payne is getrouwd met de eveneens Britse sopraan Jane Manning voor en met wie hij diverse composities heeft geschreven en uitgevoerd, met het door henzelf opgerichte kamerorkest Jane’s Minstrels.

Oeuvre[bewerken]

  • 1965-1972: Phoenix Mass;
  • 1969: Paraphrases and cadenzas ;(trio);
  • 1974: Concert voor orkest;
  • 1975: First sight of her and after (liederen Thomas Hardy);
  • 1979: The stones and lonely places sing; (kamer)
  • 1981: A day in the life of a mayfly ; liederen
  • 1985: Spirits Harvest; (orkest)
  • 1986: The songs stream in the firmament;
  • 1989-2002: Poems of Edward Thomas;
  • 1990: Time’s Arrow ;(orkest)
  • 1991: Symphonies of wind and rain;(kamermuziek)
  • 1993-1997: bewerking 3e symfonie van Elgar
  • 1995: Empty landscape – Heart’s ease;
  • 1999: Scenes from the Woodlanders; (tekst Thomas Hardy)
  • 2002: Visions and Journeys;(orkest);
  • 2002: Of knots and skeins (viool/piano)
  • 2006: Completering van Pomp and Circumstance nr. 6 van Elgar.
  • ????: Micro-sonate;
  • ????: Song without end.

Recensent en schrijver[bewerken]

Naast compositie was Payne een gewaardeerd schrijver en resencent. Hij schreef boeken over Arnold Schönberg, Frank Bridge en de 3e symfonie van Elgar. Resencies verschenen onder meer in The Times, The Daily Telegraph en The Independent.

Docent[bewerken]

Daarnaast gaf Payne op allerlei instituten les, van de Verenigde Staten tot Australië, maar ook in Birmingham, Kingston en Londen (Royal College of Music) in zijn geboorteland. Daarnaast geeft hij nog commentaar bij radio-uitzendingen op BBC 3.

Externe link[bewerken]