Anton Walgrave

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Anton Walgrave (14 mei 1973) is een Belgisch singer-songwriter.

Biografie[bewerken]

Op 9-jarige leeftijd maakte hij z’n eerste demo cassetje met liedjes die hij schreef over de dingen die belangrijk zijn in het leven van een kind: de Koude Oorlog, de economische crisis, reizigers, de vrouwen, maar ook de eeuwigdurende liefde. Hij maakte er enkele kopietjes van, stelde een boekje met teksten en foto’s samen en ging familie en vrienden rond om zichzelf te promoten.

Eens op middelbare school stelde Anton z’n eerste band samen: The Rollers, samengesteld uit vrienden uit de buurt. Anton was frontman, zanger/gitarist. Omdat de samenstelling van de groep veranderd was, werd de band herdoopt: The Same was geboren. Omdat alle groepsleden jonge adolescenten waren, gingen de songs dan ook over de typische puberzaken, hetgeen resulteerde in erg persoonlijke en emotionele songs.

Discografie[bewerken]

The Same - Spoonc[bewerken]

In 1995 bracht The Same hun eerste album ‘Spoonc’ uit op het kleine Brusselse label T4A. Omdat er geen budget was hiervoor vonden ze het ingenieuze systeem van de ‘Spoonc Bons’ uit: een soort kasbon die ze verkochten met een gegarandeerde interest voor de gelukkige kopers na 3 jaar. Het resultaat was een grote schuldenberg.

Op 14-jarige leeftijd werd Anton van school gegooid. Hij begon te studeren aan het Lemmensinstituut in Leuven, waar hij na enkele jaren later de ‘Meestergraad voor Klassieke Gitaar’ behaalde. Hij begon les te geven aan het plaatselijke conservatorium, speelde gitaar in musicals à la Jesus Christ Superstar en Chess. Hij haatte dit en zocht werk als barman terwijl hij verder van z’n muziek probeerde te leven.

The Same - God is Green[bewerken]

In 1996 bracht The Same ‘God is Green’ uit, hun 2e (mini-)album. Ter promotie (eigenlijk was het tijdens de opnames van de videoclip) haalde Anton een stunt uit: hij liep naakt voor het parlementsgebouw aan de wetstraat in Brussel in de hoop dat de cameras en de politie hem zou opmerken. Hetgeen ook gebeurde: half Brussel zat ‘m achterna en ’s avonds was hij een item in het journaal. De video werd regelmatig gedraaid op MTV, maar de cd werd, ondanks tours in Ierland en Oost-Europa, geen commercieel succes.

The Hum[bewerken]

Eind 20e eeuw trekt Anton naar Londen met de bedoeling zo snel mogelijk wereldberoemd worden. Tijdens een cluboptreden slaagt hij erin de aandacht te trekken van producer Kevin Armstrong (David Bowie, Youssou N’Dour, Keziah Jones, ...). Niet lang daarna wordt, met bijdragen van Neil Conti (Prefab Sprout, ...), Ariff Durvesh (Sting, Wendy & Lisa, Nithin Sawney) en Soul (Keziah Jones) zijn debuutalbum ‘The Hum’ opgenomen in de Londense Laylow Studios. Het album wordt in februari 2000 uitgebracht en in pers- en kennerskringen op veel interesse onthaald.

Anton wordt geloofd om zijn veelzijdigheid, maar voelt de behoefte verder naar de essentie van zijn muziek op zoek te gaan. Eigenzinnigheid en een grote dosis songwriterstalent doen hem begin zomer 2001 besluiten om deze zoektocht te vertalen in een nieuwe plaat. In Luuk Cox (Buscemi) vindt hij de ideale producer om het album een eigentijds geluid te geven.

Before the dawn[bewerken]

In 2003 was er ‘Before the dawn’, een donkere, beklijvende cd waarop sterke songs en smaakvolle elektronica zich perfect vonden. De single ‘Awake’ kreeg veel radioaandacht en haalde enkele compilaties. Vlaanderens grootste meidengroep Scala trok er zelfs mee tot in Japan. Goede recensies te over, wederom veel applaus vanop de kennersbanken.

Shine[bewerken]

Een eliteteam werd aangetrokken om deze 12 songs op cd te zetten. Michel ‘Shelle’ Dierickx, die net 'Pocket revolution' met dEUS had gemaakt en daarvoor in de media uitgebreid werd geëerd door Barman, heeft alles opgenomen en gemixt. Mario Goossens (Hooverphonic, Triggerfinger, ... ) heeft gedrumd. De baspartijen werden gedeeld door Hans Mullens (Buscemi, ... ) en Andere Mens Michel De Coster. Aram Van Ballaert en Geoffrey Hautvas speelden gitaar. De rest deden Anton en Frank zelf.

Externe link[bewerken]