Apollo 8

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Apollo 8
Missie-insigne
Missie-insigne
Missiestatistieken
Missienaam Apollo 8
Call Sign (CSM) Apollo 8
Lancering 21 december 1968
12:51:00 UTC
Kennedy Space Center
LC 39a
Landing 27 december 1968
15:51:42 UTC
8° 6' N — 165° 1' W
In een baan om de maan 24 december 9:59:20 UTC
25 december 6:10:16 UTC
Aantal banen om de maan 10
Totale missieduur 147 u 00 m 42 s
Bemanning Apollo 8 (v.l.n.r.: Lovell, Anders en Borman)
Bemanning Apollo 8 (v.l.n.r.: Lovell, Anders en Borman)
Portaal  Portaalicoon   Ruimtevaart

Apollo 8 was de eerste bemande missie die in een baan om de maan werd gebracht. Voor deze missie werd de Saturnus V als draagraket gebruikt. Dit was pas de derde keer dat een Saturnus V werd gelanceerd en de eerste keer met bemanning. Alle volgende Apollo-missies zouden ook worden gelanceerd met behulp van een Saturnus V.

Bemanning[bewerken]

De bemanning van Apollo 8 bestond uit commandant Frank Borman, die in 1965 al commandant van Gemini 7 was geweest; Command/Servicemodule piloot Jim Lovell, die al had deelgenomen aan Gemini 7 en Gemini 12, en later met Apollo 13 in de problemen zou komen; en maanlanderpiloot William Anders, die reservepiloot voor Gemini 11 was geweest. De maanlander werd niet meegenomen op deze missie; een probleem zoals later bij Apollo 13 opdook, zou bij deze missie een fatale afloop hebben gehad.

Doelen missie[bewerken]

Oorspronkelijk zou het doel van Apollo 8, net als Apollo 7 en Apollo 9, een testvlucht zijn waarbij de commando-module slechts in een baan om de aarde zou worden gebracht. Het vermoeden was echter dat de Sovjet-Unie een missie naar de maan zou uitvoeren die eerder gepland stond dan de missie van de NASA. Daarom werd besloten Apollo 8 in een baan om de maan te brengen. Tijdens deze missie zijn mogelijke landingsplaatsen voor volgende Apollo-missies verkend.

Mount Marilyn[bewerken]

Een diehoekig schiereiland nabij de crater Secchi kreeg van James Lovell de bijnaam Mount Marilyn. Dit driehoekig schiereiland is vrij gemakkelijk op te sporen m.b.v. elke amateurtelescoop, en wel het best tussen nieuwe maan en eerste kwartiers maan. Het bevindt zich in de oostelijke equatoriale zone waar nog veel meer NASA-gerelateerde bijnamen aan oppervlaktestrukturen werden gegeven. Mount Marilyn is de meest geprononceerde en meest herkenbare ervan. In het westelijk deel van deze equatoriale zone lagen de eerste mogelijke landingsplaatsen voor bemande maanlanders, waaronder de eigenlijke landingsplaats van Apollo 11 in het zuidwestelijke gedeelte van Mare Tranquillitatis (Zee der Stilte).

Terugkomst[bewerken]

Nadat de capsule ruim 20 uur in een baan om de maan had verbleven, werd de terugreis naar de aarde aangevangen. Op 27 december 1968 landde de capsule in de Stille Oceaan en werd opgepikt door de USS Yorktown. De capsule werd later tentoongesteld in het Museum of Science and Industry te Chicago, Illinois.

Festiviteiten[bewerken]

De bemanning kreeg een officiële ontvangst op het Witte Huis na terugkeer begin januari. Op 14 januari 1969 werd de bemanning feestelijk onthaald in Chicago in het Hilton Hotel. Speciale "astronautcakes", geglazuurde taarten met suikerpoppetjes in de vorm van een astronaut erbovenop, werden geserveerd.[1]

Lancering Apollo 8 (NASA)

Laatste trap van Saturnraket vanuit Apollo 8 (NASA)

Earthrise: Apollo 8 in een baan om de maan terwijl de aarde opkomt boven de horizon van de maan (NASA)

Apollo 8-capsule geland in de Stille oceaan (NASA)

Rode en blauwe maanbollen[bewerken]

In Magazine B van de Hasselblad foto's die genomen zijn ten tijde van Apollo 8 zijn enkele opvallende rode en blauwe maanbollen te zien. Het plan was om zwart-wit foto's doorheen rode en blauwe filters te nemen, en om op die manier eventuele flauwe verschillen in kleuren (zichtbaar als helderheidsnuances) op de maan te zien te krijgen. Dit experiment werd echter verkeerdelijk uitgevoerd met een rol kleurfilm in plaats van zwart-wit.

Apollo 8 in de populaire cultuur[bewerken]

Foto nummer AS8-12-2052 toont een beschaduwde krater in het basin Korolev op de achterzijde van de maan. Deze foto werd gebruikt in de science-fiction televisieserie U.F.O. van Gerry en Sylvia Anderson (1970). In de aflevering Survival komt een buitenaards toestel in een krater op de maan terecht en staat SHADO bijna op het punt om contact te leggen met een buitenaards wezen. De maanfoto van Apollo 8 deed dienst om de fictieve plaats van de landing in beeld te brengen. In de aflevering Conflict verbergt een buitenaards toestel zich achter de S-IVB trap van Apollo 8. In deze aflevering draait alles rond de toenemende hoeveelheid ruimteschroot in de buurt van de aarde, waartussen zich tal van buitenaardse toestellen zouden kunnen verbergen. Het thema ruimteschroot is vandaag de dag nog steeds zeer aktueel en zal de komende jaren zeker een echt probleem worden.

Literatuur[bewerken]

  • National Geographic: "A most Fantastic Voyage": The Story of Apollo 8's Rendezvous with the Moon (Sam C. Phillips, May 1969).
  • A Man on the Moon (Andrew Chaikin).

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]