Apollonius van Perga

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
De stelling van Appolonius

Apollonios van Perga (Grieks: Ἀπολλώνιος) (ongeveer 262190 v.Chr.) was een Griekse meetkundige en astronoom die beroemd is vanwege zijn werken over kegelsneden. Hij zou een leerling van de volgelingen van Euclides zijn geweest.

Nalatenschap[bewerken]

Zijn innovatieve methodiek en terminologie, in het bijzonder op het gebied van kegelsneden, hebben vele latere geleerden, waaronder Ptolemaeus, Francesco Maurolico, Johannes Kepler, Isaac Newton en Rene Descartes, beïnvloed. De namen die Apollonius gaf aan respectievelijk de ellips, parabool en hyperbool worden nog steeds gebruikt. De theorie van de epicykels en de excentrische banen, die de schijnbare beweging van de planeten en de variërende snelheid van de maan verklaart, wordt aan Apollonius toegeschreven. De stelling van Apollonius toont aan dat de twee modellen gegeven de correcte parameters equivalent zijn. Ptolemaeus beschrijft deze stelling in zijn Almagest XII.1. Apollonius deed ook onderzoek naar de maantheorie, om welke redenen hij naar men zegt Epsilon (ε) werd genoemd. De krater Apollonius op de maan is te zijner ere naar hem genoemd.

Bibliografie[bewerken]

Zijn werk over kegels, de "Konika", (225 v.Chr.), is een verzameling van acht geschriften en is een van de grootste werken van de antieke meetkunde. De eerste vier boeken zijn in het Grieks bewaard gebleven, met de commentaren van Eutocius. Van het vijfde, zesde en zevende boek bestaat nog een vertaling naar het Arabisch van Thabit ibn Qurra, en herzien door Nâsir-ad-Dinet. Het achtste is verloren gegaan. In 1710 publiceerde Edmund Halley het hele werk, met een reconstructie van het achtste deel, in het Grieks met een Latijnse vertaling.

Zie ook[bewerken]