Ariël (Westelijke Jordaanoever)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ariël
אריאל
اريئيل
Israëlische nederzetting Vlag van Israël
Ariël (Westelijke Jordaanoever)
Ariël (Westelijke Jordaanoever)
Situering
Land Israël / Palestina
Locatie Westelijke Jordaanoever
District (mechoz) Judea en Samaria
Gouvernement Salfit
Coördinaten 32° 6′ NB, 35° 11′ OL
Algemeen
Inwoners 18.638[1]
Foto's
Ariel3.JPG
Portaal  Portaalicoon   Israël

Ariël (Hebreeuws: אריאל, Arabisch: اريئيل) is een Israëlische nederzetting uitgegroeid tot een stad op de Westelijke Jordaanoever ten noordwesten van Ramallah en ten zuidoosten van Qalqiliya. In juli 2009 is de stad hernoemd naar de toen voormalige premier van Israël Ariel Sharon.

Zicht op de stad vanaf een hoog punt.

Politieke status[bewerken]

Sinds de Zesdaagse oorlog van juni 1967 is door opeenvolgende Israëlische ministers van Defensie, Moshe Dayan en Shimon Peres (later ook premier), in samenwerking met hun premiers en Ariel Sharon (Hoofd van het nederzettingen Comité) het plan uitgewerkt om in dit (Palestijnse) gebied een nederzetting op te zetten met het uiteindelijke doel er een stad van te maken. Evenals alle andere nederzettingen in de door Israël bezette gebieden wordt Ariël volgens het internationaal recht als illegaal beschouwd (Vierde Geneefse Conventie); Israël betwist dit[2] Israëlische regeringen hebben erop aangedrongen dat, bij enig toekomstig vredesverdrag, Ariël binnen de toekomstige grenzen van Israël moeten komen te liggen.[3] In 1998 verleende het Israëlische Ministerie van Binnenlandse Zaken de gemeente Ariël in 1998 stadsrechten. In januari 2010, tijdens zijn bezoek aan diverse nederzettingen, verklaarde premier Benjamin Netanyahu, in gezelschap van vooraanstaande personen uit zijn regeringscoalitie, Ariël tot de "hoofdstad van Samaria", en een onbetwist onderdeel van Israël. Deze uitspraak deed hij tijdens een moratorium ten aanzien van de bouw van de nederzettingen, nadat vredesgesprekken met de Palestijnen daarop waren stukgelopen[4][5]. In december 2010 brachten 35 Knessetleden aan hun regering een petitie uit om Ariël te annexeren[6].

Palestijnse vertegenwoordigers verzetten zich tegen annexatie van Ariël door Israël, bij welke toekomstige overeenkomst dan ook, omdat de 'vinger' van Ariël inbreuk maakt op de territoriale integriteit van een Palestijnse staat. Bovendien bevat dat gebied een grote aquifer, waarop de Palestijnen zijn aangewezen voor schoon water, Ariël fungeert voor Israël als een cruciale wissel bij onderhandelingen en is daardoor een obstakel voor een Israëlisch-Palestijns akkoord"[3] De bouw en uitbreiding van de Israëlische Westoeverbarrière vormt een wig. Daardoor zijn reeds zeven Palestijnse dorpen ten noorden van het regionale centrum Salfit, waarop ze voor allerlei diensten aangewezen zijn, afgescheiden. Ook Salfit zelf wordt door de barrière belemmerd in zijn ontwikkeling[7]

Vanuit de artistieke en culturele wereld kwamen in 2010 en 2011 protesten en boycots. De Israëlische tak van de internationale fastfoodketen McDonald's weigerde in juni 2013 een aanbod om een restaurant te openen in Ariël, daarbij verwijzend naar haar standvastige beleid om geen vestigingen te openen in nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever voorbij de Groene Lijn.[8]. Half juli 2013 maakte de Europese Commissie bekend dat zij geen samenwerking meer aangaat met Joodse organisaties die gevestigd zijn in de nederzettingen. Hierdoor zal bijvoorbeeld een subsidieaanvraag door een wetenschappelijk onderzoeker aan de universiteit van Ariël niet meer gehonoreerd worden. Ook supermarktketens steunen de boycot[9].

De toekomst van deze Israëlische nederzetting is afhankelijk van de bilaterale verdragen tussen de Palestijnse Autoriteit en Israël. De stad ligt in de c-gebieden van de Oslo-akkoorden en valt daarmee onder Israëlische militaire en civiele verantwoordelijkheid.

Demografie[bewerken]

In 2004 had de stad ongeveer 18.000 inwoners[bron?]. De meeste inwoners zijn Joods. De verhouding tussen mannen en vrouwen lag op 1051 vrouwen op iedere 1000 mannen in 2003. Het sociaal-economische profiel van de stad ligt op het Israëlische gemiddelde: het gemiddelde salaris lag op 5112 NIS (ca. 900) tegen een Israëlisch gemiddelde van 6835 NIS (ca. €1200, maart 2006).

Onderwijs[bewerken]

In de stad is het College van Judea en Samaria gelegen, opgericht in 1982 -Israëlische colleges zijn vergelijkbaar met een Nederlandse hbo-. Aan het college studeren 8500 Joodse en Arabische Israëliërs. In 2012 heeft dit opleidingsinstituut', ondanks bezwaren van de andere universiteiten in Israël en linkse partijen, een (door de politiek bepaalde) status als universiteit gekregen en is hernoemd tot Universitair centrum Ariël in Samaria[10] 57,8% van de leerlingen die afstudeerden aan de middelbare school hadden recht op een eindexamendiploma. Het gemiddelde aantal leerlingen per klas ligt op 27,9[bron?].

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. http://www.ketzaleh.co.il/BRPortalStorage/a/62/98/02-rKDS1yclI3.pdf
  2. Patience, Martin Kadima victory concerns settlers BBC, 31 maart 2006
  3. a b Kershner, Isabel. "A West Bank Enclave Is on Edge", New York Times, 2010-09-09. Geraadpleegd op 16 oktober 2010.
  4. Lazaroff, Tovah. "PM: Ariel is the 'capital of Samaria'", The Jerusalem Post, 2010-01-29. Geraadpleegd op 16 oktober 2010.
  5. Een enclave op de Westelijke Jordaanoever staat op scherp The New York Times, 9 september 2010
  6. "Knesset members demand annexation of Ariel settlement", The Palestine Telegraph, 4 december 2010
  7. Feiten met betrekking tot de nederzetting Ariël Btselem.org. 30 augustus 2010, update 17 juli 2012
  8. Efrati, Ido. "McDonald's Israel refuses to open branch across Green Line", 26 juni 2013. Geraadpleegd op 27 juni 2013.
  9. Trouw. "Israël woest over 'absurde' boycot", 24 juli 2013. Geraadpleegd op 24 juli 2013.
  10. (en) Elad Benari & Yoni Kempinski. "Education Minister Visits Ariel After Recognition", 1 maart 2013. Geraadpleegd op 24 juli 2013.