Naar inhoud springen

Ariarne Titmus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ariarne Titmus
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Persoonlijke informatie
Volledige naam Ariarne Titmus
Bijnamen The Terminator
Geboortedatum 7 september 2000
Geboorteplaats Launceston (Tasmanië)
Nationaliteit Vlag van Australië Australië
Lengte 1,77 m
Gewicht 63 kg
Sportieve informatie
Slag(en) Vrije slag
Club St. Peters Western
Trainer/Coach Dean Boxall
Internationale toernooien
Debuut WK kortebaan 2016
Medailleoverzicht
EvenementGoudZilverBrons
Olympische Zomerspelen431
Wereldkampioenschappen423
WK kortebaan202
PanPacs120
Gemenebestspelen710
Totaal (32 medailles)1886
Medailles
Portaal  Portaalicoon   Sport

Ariarne Titmus (Launceston (Tasmanië), 7 september 2000) is een Australische voormalig zwemster. De vrije slag specialiste werd viervoudig Olympisch kampioene door zowel in Tokio 2020 als Parijs 2024 twee medailles op de 200 meter of 4×200 meter estafette, en de 400 meter te winnen. Ze was jarenlang de belangrijkste tegenstandster van de VS-Amerikaanse Katie Ledecky.

Titmus begon op zevenjarige leeftijd met zwemmen.[1] Als tiener verhuisde ze van Tasmanië naar Queensland, waar ze trainde onder succescoach Dean Boxall.[2]

Tijdens de Pan Pacific zwemkampioenschappen voor junioren, in augustus 2016, werd Titmus op de vrije slag tweede op de 4×200 meter estafette; derde op de 400 meter; vierde op de 1500 meter; vijfde op de 800 meter; en zesde op de 200 meter. De Chinese Li Bingjie won de 200, 400 en 800 meter. De VS-Amerikaanse Joy Field won de 1500 meter.[3]

Bij haar internationale debuut bij de senioren, op de wereldkampioenschappen kortebaanzwemmen 2016 in Windsor, eindigde Titmus als vierde op de 800 meter vrije slag en als zesde op de 400 meter vrije slag. Op de 4x200 meter vrije slag eindigde ze samen met Brittany Elmslie, Carla Buchanan en Jemma Schlicht op de vierde plaats.

Op de wereldkampioenschappen zwemmen 2017 in Boedapest eindigde de Australische als vierde op de 400 meter vrije slag, daarnaast werd ze uitgeschakeld in de series van zowel de 200 als de 800 meter vrije slag. Samen met Madison Wilson, Emma McKeon en Kotuku Ngawati veroverde ze de bronzen medaille op de 4x200 meter vrije slag.

Internationale doorbraak

[bewerken | brontekst bewerken]

In Gold Coast nam ze deel aan de Gemenebestspelen 2018. Op dit toernooi behaalde ze de gouden medaille op zowel de 400 als de 800 meter vrije slag, op de 200 meter vrije slag sleepte ze de zilveren medaille in de wacht. Op de 4x200 meter vrije slag legde ze samen met Emma McKeon, Brianna Throssell en Leah Neale beslag op de gouden medaille. Tijdens deze spelen kreeg ze de bijnaam The Terminator.[2]

Tijdens de Pan-Pacifische kampioenschappen zwemmen 2018 in Tokio veroverde Titmus de zilveren medaille op zowel de 400 als de 800 meter vrije slag, op de 50 meter vrije slag strandde ze in de series. Samen met Emma McKeon, Mikkayla Sheridan en Madeline Groves behaalde ze de gouden medaille op de 4x200 meter vrije slag.

Op de wereldkampioenschappen kortebaanzwemmen 2018 in Hangzhou werd de Australische wereldkampioene op zowel de 200 als de 400 meter vrije slag, op de 400 meter vrije slag verbeterde ze het wereldrecord. Op de 4x200 meter vrije slag sleepte ze samen met Minna Atherton, Carla Buchanan en Abbey Harkin de bronzen medaille in de wacht. Ook op de 4×50 meter vrije slag haalde ze brons met de estafetteploeg. Titmus zwom met Holly Barratt, Minna Atherton en Carla Buchanan de series, en werd in de finale vervangen door Emily Seebohm. De 4x100 meter wisselslagploeg met Titmus, Minna Atherton, Jessica Hansen en Emily Seebohm werd gediskwalificeerd.

Ledecky van slag

[bewerken | brontekst bewerken]

Titmus verraste tijdens de WK 2019 door op de 400 meter vrije slag de hegemonie van de 3½ jaar oudere Katie Ledecky uit de Verenigde Staten te doorbreken. Ledecky domineerde de lange afstanden vrije slag, sinds ze op haar vijftiende goud won op de 800m vrije slag tijdens de Olympische Zomerspelen 2012 in Londen. De wereldrecordhoudster leidde de wedstrijd en Titmus bleef in de buurt. Met zes tienden achterstand ging ze de laatste vijftig meter in. In een hoger slagtempo ging ze voorbij Ledecky en tikte als eerste aan. Ledecky was direct na de race zo verbouwereerd, dat ze het niet op kon brengen om Titmus te feliciteren.[4]

Op de 4×200 meter vrije slag versloeg Titmus met Australië opnieuw Ledecky van de Verenigde Staten. Titmus zwom samen met Madison Wilson, Brianna Throssell en Emma McKeon naar een nieuw wereldrecord van 7.41,50. Op de 200 meter vrije slag lag Titmus halverwege voorop, maar werd ze op de laatste 50 meter door de Italiaanse Federica Pellegrini ingehaald. Pellegrini won zo haar vierde WK-goud op dit onderdeel.[5] Op de 800 meter won Titmus brons, achter Ledecky en de Italiaanse Simona Quadarella.

Olympisch kampioene

[bewerken | brontekst bewerken]

Op het Olympische zwemtoernooi van Tokio in 2021 won Titmus zowel de 200 meter als de 400 meter vrije slag. In de finale van de 200 meter zwom ze met een tijd van 1.53,50 een nieuw Olympisch record. Op de 800 meter vrije slag werd ze tweede achter Katie Ledecky. Bij de 4×200 meter vrije slag estafette won ze brons. De successen werden op de tribune zeer emotioneel meebeleefd door coach Boxall.[6]

In aanloop naar de Olympische Spelen van Parijs 2024, verbeterde Titmus tijdens de Australische trials het wereldrecord op de 200 meter vrije slag met ruim een halve seconde.[7][8] In Parijs won Titmus opnieuw goud op de 400 meter vrije slag. Op dit veelbesproken nummer liet ze de opkomende, zeventienjarige Canadese Summer McIntosh en Ledecky achter zich.[9] Ook op de 4×200 meter vrije slag estafette zwom ze met Australië naar het goud. Op de 200 meter vrije slag was alleen haar landgenote Mollie O'Callaghan sneller. Op de 800 meter moest ze Ledecky voor laten gaan.

Na een jaar pauze, waarin Titmus bij de WK 2025 in Singapore aanwezig was als televisiecommentator, nam ze afscheid van de zwemsport. Acht maanden voor de spelen in Parijs onderging ze een zware operatie, waarbij goedaardige tumoren werden verwijderd. Hierdoor stond ze stil bij de dingen in het leven die voor haar net wat belangrijker zijn dan het zwemmen.[2]

Internationale toernooien

[bewerken | brontekst bewerken]
Jaar Olympische Spelen WK langebaan WK kortebaan PanPacs Gemenebestspelen
2016geen deelname6e 400m vrije slag
4e 800m vrije slag
4e 4x200m vrije slag
201717e 200m vrije slag
4e 400m vrije slag
14e 800m vrije slag
Brons 4x200m vrije slag
2018Goud 200m vrije slag
Goud 400m vrije slag
Brons 4x50m vrije slag Ze
zwom alleen in de series

Brons 4x200m vrije slag
DSQ 4x100m wisselslag
23e 50m vrije slag
Zilver 400m vrije slag
Zilver 800m vrije slag
Goud 4x200m vrije slag
Zilver 200m vrije slag
Goud 400m vrije slag
Goud 800m vrije slag
Goud 4x200m vrije slag
2019Zilver 200m vrije slag
Goud 400m vrije slag
Brons 800m vrije slag
Goud 4×200m vrij (WR)
2020Geen toernooien wegens Coronapandemie
2021Goud 200m vrij (OR)
Goud 400m vrij
Zilver 800m vrij
Brons 4×200m vrij
Australië deed niet mee
2022geen deelnameTitmus deed niet mee Goud 200m vrij
Goud 400m vrij
Goud 800m vrij
Goud 4×200m vrij (WR)
2023Zilver 200m vrije slag
Goud 400m vrij (WR)
Brons 800m vrije slag
Goud 4×200m vrij WR
2024Zilver 200m vrij
Goud 400m vrij
Zilver 800m vrij
Goud 4×200m vrij OR
geen deelnamegeen deelname

Persoonlijke records

[bewerken | brontekst bewerken]

Bijgewerkt tot en met 16 oktober 2025

Kortebaan
AfstandTijdDatumPlaats
200m vrije slag1.51,3811 december 2018Hangzhou
400m vrije slag(WR) 3.53,9214 december 2018Hangzhou
800m vrije slag8.13,4125 oktober 2018Melbourne
Langebaan
AfstandTijdDatumPlaats
200m vrije slag1.52,23WR 12 juni 2024Brisbane
400m vrije slag3.55,38(WR) 23 juli 2023Fukuoka
800m vrije slag8.12,293 augustus 2024Parijs

Met de Australische ploeg verbrak ze op 27 juli 2023, tijdens de 4×200 meter op de wereldkampioenschappen in Fukuoka, het eigen wereldrecord met een nieuwe toptijd van 7.37,50. Titmus zwom daarbij een tijd van 1.52,41. Haar ploeggenoten waren Mollie O'Callaghan, Shayna Jack en Brianna Throssell.

[bewerken | brontekst bewerken]