Arie Haan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Arie Haan
Arie Haan (22 mei 1978). Selectie WK 1978 Argentinie in Zeist, KNVB.
Persoonlijke informatie
Volledige naam Arend Haan
Bijnaam Sluwe Arie
Arie Bombarie
Geboortedatum 16 november 1948
Geboorteplaats Finsterwolde, Vlag van Nederland Nederland
Lengte 183 cm
Positie Middenvelder
Clubinformatie
Voetbalcarrière geëindigd in 1984
Jeugd
Vlag van Nederland WVV 1896
Senioren
Seizoen Club W (G)
1967–1975
1975–1981
1981–1983
1983–1984
1984
Totaal:
Vlag van Nederland AFC Ajax
Vlag van België RSC Anderlecht
Vlag van België Standard Luik
Vlag van Nederland PSV
Vlag van Hongkong (1959-1997) Seiko SA
132(23)
199(35)
65(12)
18(0)
5(1)
419(71)
Interlands
1972–1980 Vlag van Nederland Nederland 35(6)
Getrainde clubs
1984–1985
1986–1987
1987–1990
1990–1991
1991–1993
1994–1995
1995–1997
1997–1998
1999
2000
2001
2002–2004
2006
2006–2007
2008–2009
2009
2009–2011
2012
2014–2015
Vlag van België Antwerp FC
Vlag van België RSC Anderlecht
Vlag van Duitsland VfB Stuttgart
Vlag van Duitsland 1. FC Nürnberg
Vlag van België Standard Luik
Vlag van Griekenland PAOK Saloniki
Vlag van Nederland Feyenoord
Vlag van België RSC Anderlecht
Vlag van Griekenland PAOK Saloniki
Vlag van Cyprus Omonia Nicosia
Vlag van Oostenrijk FK Austria Wien
Vlag van China China
Vlag van Iran Persepolis FC
Vlag van Kameroen Kameroen
Vlag van Albanië Albanië
Vlag van China Chongqing Lifan
Vlag van China Tianjin Teda
Vlag van China Shenyang Shenbei
Vlag van China Tianjin Teda
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Arend (Arie) Haan (Finsterwolde, 16 november 1948) is een voormalig Nederlands voetballer, op de positie rechtshalf en libero, die na zijn spelerscarrière actief werd als voetbaltrainer. Als voetballer had hij internationaal erg veel succes. Met Ajax won hij drie keer de Europacup I, twee keer de UEFA Super Cup en één keer de wereldbeker voor clubteams. Met RSC Anderlecht won hij twee keer de Europacup II en twee keer de UEFA Super Cup in 1976 en 1978. In 1974 en 1978 verloor hij als speler de finale van het wereldkampioenschap landenteams. Haan kwam 35 keer uit voor het Nederlands elftal. Amsterdam vernoemde in 2005 de Arie Haanbrug naar hem.

Clubcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

24-1-1973. Ajax-spelers met UEFA Super Cup 1972, na Ajax-Glasgow Rangers 3-2. De 1e wedstrijd in Schotland, Glasgow Rangers-Ajax, eerder in januari 1973, eindigde in 1-3, dus Ajax won in totaal met 3 goals verschil, 6-3. Van links naar rechts: Johan Neeskens, Heinz Stuy, Johnny Rep, ?, Johan Cruijff en Arie Haan.

Haan begon zijn loopbaan bij WVV 1896 en verhuisde half 1967 naar Ajax, waar hij tot halverwege 1975 bleef. Zijn debuut in een vriendschappelijke wedstrijd was uit tegen Cambuur (1-2 zege) op 3 augustus 1967. Zijn debuut in een officiële wedstrijd was in het KNVB beker toernooi in de halve finales van het seizoen 1967-1968 tegen FC Twente (2-2, penalties 5-1) op 23 mei 1968. In de eredivisie debuteerde Haan op 24 mei 1970 in de wedstrijd ADO-Ajax 1-1. Het zou evenwel duren tot de Europa Cup I-finale van het seizoen 1970-1971, Ajax-Panathinaikos (2-0) op 2 juni 1971, waarin Haan 1 maal scoorde, totdat Haan altijd vaste basisspeler zou zijn bij Ajax. Haan won met Ajax in het seizoen 1971-1972 het landskampioenschap met 104 goals voor en 20 goals tegen, de KNVB beker, het Europa Cup I toernooi en de UEFA Super Cup, waarvoor de 2 wedstrijden pas in januari 1973 werd gespeeld. In het seizoen 1972-1973 won Haan met Ajax het landskampioenschap met 102 goals voor en 18 goals tegen, het Europa Cup I toernooi en de UEFA Super Cup, waarvoor de 2 wedstrijden pas in januari 1974 werden gespeeld. Bij Ajax speelde Haan samen met onder meer Heinz Stuy, Wim Suurbier, Horst Blankenburg, Barry Hulshoff, Ruud Krol, Johan Neeskens, Gerrie Muhren, Arnold Muhren, Heinz Schilcher, John Rep, Johan Cruijff, Piet Keizer, Dick van Dijk en ook met Piet Schrijvers, Pim van Dord, Johnny Dusbaba, Rene Notten, Ruud Geels, Jan Mulder, Arno Steffenhagen en Willy Brokamp. Vanaf half 1975 speelde Haan achtereenvolgens voor RSC Anderlecht (1975 - 1981), Standard Luik (1981 tot 1983), PSV Eindhoven (1983/1984) en Seiko SA (1984). Bij RSC Anderlecht speelde Haan in Brussel van half 1975 tot en met half 1980 samen met onder andere de Nederlanders Rob Rensenbrink, Jan Ruiter en Peter Ressel. En van half 1978 tot half 1979 met oud-Ajacied Ruud Geels, die in de 4 seizoenen daarvoor bij Ajax telkens topscorer was geworden in de Nederlandse eredivisie. Haan speelde in totaal 269 wedstrijden en scoorde 48 keer. De kampioenswedstrijd in 1982 tussen Standard Luik en Waterschei SV Thor werd omgekocht. Haan was de enige die niet werd gestraft. Hij gaf toe ervan af geweten te hebben, maar naar eigen zeggen had hij gezwegen om zijn ploeggenoten niet te verraden.[1]

Interlandcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Haan heeft 35 interlands gespeeld, waarin hij zes doelpunten maakte. Beroemd werden zijn afstandsschoten met hoge snelheid, zoals die tijdens het WK'78 in Argentinie tegen West-Duitsland (2-2) en Italië (2-1 zege).

Trainerscarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Als trainer werkte Haan voor Antwerp FC, RSC Anderlecht, Standard Luik, VfB Stuttgart, 1. FC Nürnberg, PAOK Saloniki, Feyenoord, Paniliakos, Omonia Nicosia en Austria Wien. Bij Feyenoord werd hij ontslagen, voor hem de grootste teleurstelling in zijn loopbaan.[2] Als trainer van Vfb Stuttgart behaalde Haan in 1988/1989 de finale van de UEFA Cup. Deze werd verloren van Napoli, met Maradonna in de gelederen (2-1 / 3-3).

Na het WK voetbal 2002 trad hij aan als bondscoach van China, als opvolger van de Serviër Bora Milutinović. Haan had de nationale A-ploeg van China in totaal dertig wedstrijden (zeventien overwinningen, zeven gelijke spelen en zes nederlagen) onder zijn hoede en wist het Aziatische land niet opnieuw naar de WK-eindronde te leiden, waarna hij eind 2004 opstapte.

Op 31 januari 2006 werd bekend dat Haan zijn carrière als trainer zou voortzetten in Iran, waar hij een contract tekende bij Persepolis FC. In augustus 2006 werd hij aangesteld als bondscoach van Kameroen,[3] waar hij na ruim een half jaar alweer opstapte na een conflict met het bondsbestuur. Haan werd daarna bondscoach van Albanië, als de opvolger van Otto Barić. Hij werd hier in april 2009 ontslagen na tegenvallende resultaten. Hij had de ploeg in totaal tien duels onder zijn hoede en wist slechts twee keer te winnen, van laagvliegers Liechtenstein en Malta. Haan werd opgevolgd door Josip Kuže.

Arie Haan als trainer van Albanië (2009)

Daarna ging hij het Chinese Chongqing Lifan trainen. Na een wedstrijd in begin augustus werd hij 3 wedstrijden geschorst. De reden was dat hij de vierde scheidsrechter tijdens de wedstrijd opzichtig geld aanbood na een omstreden strafschop, niet om hem om te kopen maar om te suggereren dat de veldscheidsrechter was omgekocht. In het seizoen 2009 degradeerde Haan met Chongqing en vervolgens vertrok hij naar een andere Chinese club: Tianjin Teda.[4] Vanaf januari 2012 trainde hij Shenyang Shenbei. Daar werd hij wegens teleurstellende resultaten ontslagen op woensdag 2 mei 2012.[5] Begin 2014 werd hij wederom aangesteld bij Tianjin Teda. In oktober 2015 vertrok hij daar. Eind april 2016 maakte de toen 67-jarige Haan wereldkundig definitief te stoppen als trainer/coach. Hij zei de stress van het trainerschap niet meer aan te kunnen.[6]

Erelijst[bewerken | brontekst bewerken]

Als speler[bewerken | brontekst bewerken]

Competitie
Aantal Jaren
Vlag van Nederland Ajax
Mondiaal
Wereldbeker voor clubteams 1x 1972
Internationaal
Europacup I 3x 1970/71, 1971/72, 1972/73
UEFA Super Cup 2x 1972, 1973
Intertoto Cup 1x Poulewinnaar 1968
Nationaal
Eredivisie 3x 1969/70, 1971/72, 1972/73
KNVB beker 3x 1969/70, 1970/71, 1971/72
Vlag van België RSC Anderlecht
Internationaal
Europacup II 2x 1975/76, 1977/78
UEFA Super Cup 2x 1976, 1978
Nationaal
Eerste klasse 1x 1980/81
Beker van België 1x 1975/76
Trofee Jules Pappaert 1x 1977
Nationale trofee voor sportverdienste 1x 1978
Vlag van België Standard Luik
Eerste klasse 2x 1981/82, 1982/83
Vlag van Hongkong (1959-1997) Seiko SA
Hong Kong First Division League 1x 1984/85
Viceroy Cup 1x 1984/85
Competitie Winnaar Runner-up Derde
Aantal Jaren Aantal Jaren Aantal Jaren
Vlag van Nederland Nederland
WK voetbal 2x Zilver 1974, 1978
EK voetbal 1x Brons 1976

Als trainer[bewerken | brontekst bewerken]

Competitie
Aantal Jaren
Vlag van België RSC Anderlecht
Eerste klasse 2x 1985/86, 1986/87
Vlag van België Standard Luik
Beker van België 1x 1992/93
Vlag van China Tianjin Teda
FA Cup 1x 2011

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Literatuur[bewerken | brontekst bewerken]

  • Arie Haan, Genoeg gelachen. Een boekje open over voetbal, Weert 1989.
  • Ingo Schiweck, Kicken beim Feind? Der ganz alltägliche Friede hinter dem deutsch-niederländischen Fußballkrieg, Düsseldorf 2006, p. 111-120. ISBN 3-9810957-4-X
Zie de categorie Arie Haan van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
Voorganger:
Martin Lippens & Jean Dockx
Trainer van RSC Anderlecht
jan. 1986-1987
Opvolger:
Georges Leekens
Voorganger:
Jean Dockx
Trainer van RSC Anderlecht
dec. 1997-sep. 1998
Opvolger:
Jean Dockx & Frank Vercauteren
Voorganger:
Georg Keßler
Trainer van Standard Luik
1991-dec. 1993
Opvolger:
René Vandereycken
Voorganger:
Willem van Hanegem
Trainer van Feyenoord
okt. 1995-okt. 1997
Opvolger:
Leo Beenhakker