Arjen Robben

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Arjen Robben
Arjen-robben.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Arjen Robben
Bijnaam De Beste van de wereld
De Groninger
The Dutchman
Geboortedatum 23 januari 1984
Geboorteplaats Bedum, Groningen, Nederland
Lengte 180[1] cm
Been Links
Positie Rechtsbuiten
Clubinformatie
Spelend bij Logo FC Bayern München.svg Bayern München
Rugnummer 10
Contract tot 30 juni 2017
Jeugd
1989–1996
1996–2000
Vlag van Nederland VV Bedum
Vlag van Nederland FC Groningen
Senioren *
Seizoen Club w 0(g)
2000–2002
2002–2004
2004–2007
2007–2009
2009–
Vlag van Nederland FC Groningen
Vlag van Nederland PSV
Vlag van Engeland Chelsea
Vlag van Spanje Real Madrid
Vlag van Duitsland Bayern München
46 0(8)
56 (18)
67 (15)
50 (11)
127 (73)
Interlands **
1999
1999–2000
2000
2001–2002
2001–2003
2003–
Vlag van Nederland Nederland Onder-15
Vlag van Nederland Nederland Onder-16
Vlag van Nederland Nederland Onder-17
Vlag van Nederland Nederland Onder-19
Vlag van Nederland Nederland Onder-21
Vlag van Nederland Nederland
1 0(0)
11 0(4)
3 0(1)
8 0(2)
8 0(1)
86 (28)

* Bijgewerkt op 9 juli 2015
** Bijgewerkt op 22 december 2014
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Arjen Robben (Bedum, 23 januari 1984) is een Nederlands voetballer die doorgaans als rechter- of linkervleugelaanvaller speelt. Hij verruilde in 2009 Real Madrid voor Bayern München, waar hij in 2014 zijn contract verlengde tot medio 2017. Robben debuteerde in 2003 in het Nederlands Elftal.

Robben doorliep de jeugdopleiding van FC Groningen en debuteerde hier in december 2000 in het betaalde voetbal. Na anderhalf seizoen verkaste hij naar PSV, waar hij in 2003 zijn eerste landstitel won. In 2004 verhuisde hij naar Chelsea. Hoewel geplaagd door blessures pakte Robben met The Blues twee kampioenschappen op rij (2005 en 2006).

Na drie jaar bij Chelsea vertrok Robben in 2007 voor 35 miljoen euro naar Real Madrid. Hij groeide uit tot sleutelspeler in het elftal dat in 2008 de Spaanse titel pakte en speelde er samen met vijf landgenoten; Van Nistelrooij, Sneijder, Drenthe, Van der Vaart en Huntelaar. In de zomer van 2009 noopte de aankoop van nieuwe Galácticos hem te vertrekken en maakte hij de overstap naar Bayern München. Met de Duitse Rekordmeister won hij onder meer de Duitse dubbel in zowel 2010, 2013 als 2014, de Champions League in 2013 en de Wereldbeker voor clubteams in 2013.

Robben debuteerde in april 2003 op negentienjarige leeftijd in het Nederlands Elftal. Hij vertegenwoordigde zijn land op de Europese kampioenschappen van 2004, 2008 en 2012 en de Wereldkampioenschappen van 2006, 2010 en 2014. Tijdens de WK's van 2010 en 2014 werd hij genomineerd voor de Gouden Bal. In 2014 werd Robben als eerste voetballer sinds Ruud Gullit in 1987 verkozen tot Sportman van het jaar.[2]

Clubvoetbal

FC Groningen

In zijn jonge voetbaljaren speelde Robben bij de plaatselijke voetbalvereniging VV Bedum. Daar was men al snel overtuigd van zijn kwaliteiten. Er waren wedstrijden die met 20-0 werden gewonnen, waarbij Robben er achttien in legde. Als C-junior maakte hij op twaalfjarige leeftijd de overstap naar FC Groningen. Op zestienjarige leeftijd maakte hij zijn debuut in het eerste elftal van FC Groningen.

Hij zou twee volledige seizoenen bij FC Groningen spelen. In 46 wedstrijden in de Eredivisie maakte hij acht doelpunten. Hoewel hij geen topscorer was, werd Robben dankzij zijn snelle aanvallen vanaf links en zijn opvallende acties in zijn eerste seizoen (2000-2001) Speler van het Jaar bij FC Groningen. Zijn talent bleef niet onopgemerkt, waardoor de drie traditionele Nederlandse topclubs Feyenoord, Ajax en PSV de linksbuiten graag wilden hebben. Robben koos voor PSV, dat een transfersom van 9.500.000 gulden overmaakte naar Groningen.

PSV

Bij PSV maakte hij meer doelpunten dan voorheen en ook zijn spel ontwikkelde zich verder. In het seizoen 2002-2003 speelde Robben 33 wedstrijden in de Eredivisie en scoorde hij twaalf goals. Het daaropvolgende seizoen zag er in eerste instantie veelbelovend uit, maar tegen AJ Auxerre in de UEFA Cup scheurde hij zijn hamstring en raakte vier tot zes weken geblesseerd. Robben revalideerde, maar later in het seizoen tegen zijn voormalige club FC Groningen ging het weer mis. Opnieuw scheurde hij zijn hamstring en weer lag hij er voor eenzelfde periode uit. Zijn deelname aan het EK van 2004 kwam hierdoor even in gevaar.

Chelsea

Robben speelde zich bij PSV in de kijker bij buitenlandse topclubs. Manchester United was in hem geïnteresseerd, maar een bod van 7.000.000 euro was voor PSV onacceptabel. Voorzitter Harry van Raaij van PSV vond het te weinig: 'Voor die prijs mogen ze een Robben-shirt met een handtekening hebben' . Chelsea FC betaalde uiteindelijk 18 miljoen euro voor de speler.

Robben viert het kampioenschap met Chelsea in 2005.

Robben maakte zijn debuut bij Chelsea in november 2004, zijn debuut bleef een tijdje uit omdat hij in de voorbereiding in de vriendschappelijke wedstrijd tegen AS Roma geblesseerd raakte. In het seizoen 2004-2005 bewees Robben aan Chelsea zijn waarde, hij werd dan ook uitgeroepen tot FA Premier League speler van de maand. Seizoen 2004-2005 eindigde hij met zeven doelpunten. Hij werd in dit seizoen bijna uitgeroepen tot jong talent van het jaar, maar hij werd tweede achter Wayne Rooney van Manchester United.

Het seizoen hierop raakte hij zwaar geblesseerd in de wedstrijd tegen Blackburn Rovers. Hij was toen genoodzaakt toe te kijken hoe zijn team voor het kampioenschap ging. Toen Robben weer fit was in seizoen 2005-2006 was hij een vaste waarde aan de linkerflank van het elftal, in 28 wedstrijden maakte hij zes doelpunten en won Chelsea voor de tweede keer op rij de Premier League titel.

Robben werd bejubeld om zijn rushes, techniek en snelheid, maar geregeld bekritiseerd vanwege zijn vermeende schwalbes. Augustus 2007 bracht Real Madrid een bod uit op Arjen Robben waar Chelsea mee akkoord ging.

Real Madrid

Robben in actie voor Real Madrid, 2009.

Op 27 augustus 2007 ondertekende Robben bij Real Madrid een vijfjarig contract. De club betaalde Chelsea een transfersom van 35 miljoen euro (24 miljoen pond). Bij Real Madrid trof hij de Nederlanders Ruud van Nistelrooij, Wesley Sneijder en Royston Drenthe. Hij debuteerde op 18 september 2007 voor Real in een met 2-1 gewonnen wedstrijd tegen Werder Bremen, in de Champions League.

Robben viel in zijn eerste jaar bij Real Madrid meermaals geblesseerd uit. De medische staf van Real Madrid meende dat de oorzaak een verkeerde loophouding was. Hij zou in zijn eerste seizoen slechts tot 21 wedstrijden komen, waarin hij vier keer scoorde. Halverwege het seizoen 2008/09 kwam hij goed in vorm toen coach Juande Ramos hem als rechtsbuiten in plaats van linksbuiten posteerde. In dit seizoen was Robben veel minder geblesseerd dan in de jaren ervoor. Robben groeide uit tot een belangrijke speler en maakte steeds meer doelpunten en assists. In juni 2009 keerde Florentino Pérez terug als clubpresident van Real Madrid. Deze herintroduceerde zijn Los Galácticos-beleid, waardoor de spelers uit de zeskoppige Nederlandse enclave (ook Rafael van der Vaart en Klaas-Jan Huntelaar waren ondertussen naar de club getransfereerd) steeds meer overbodig werden.

Aan de start van het seizoen 2009/2010 roerde Real Madrid zich danig op de transfermarkt. Door de aankoop van supersterren als Cristiano Ronaldo, Kaká, Karim Benzema en Xabi Alonso werd de Nederlandse voetballers te verstaan gegeven dat zij mochten vertrekken bij de club.[3] Voor Robben gold dat hij niet weg hoefde, maar dat een vertrek bespreekbaar was.[4] Hij werd hierop in verband gebracht met Liverpool FC,[5] Tottenham Hotspur,[6] Fenerbahçe SK,[7] AS Roma,[8] Barcelona FC en Manchester United.[9][10]

Bayern München

Op 27 augustus 2009 maakte Robben de overstap van Real Madrid naar FC Bayern München; met de overgang zou zo'n 25 miljoen euro gemoeid zijn geweest.[11] Hij gaf bij zijn vertrek aan, dat hij het niet netjes vond hoe Real Madrid hem, en de andere Nederlandse spelers, behandelde.[12] Robben werd in München de achtste Nederlandse speler uit de clubgeschiedenis. Willem Hesselink, Mark van Bommel, Martin Jol, Roy Makaay, Raymond Victoria, Jan Wouters en Edson Braafheid gingen hem voor.

In zijn debuutwedstrijd tegen VfL Wolfsburg, op 29 augustus 2009 waarin hij na de rust inviel, wist hij direct tweemaal te scoren.[13]

Robben bij Bayern München, 2013.

Robben maakte dat seizoen veel beslissende doelpunten in de Champions League. Zo maakte hij het beslissende doelpunt tegen Fiorentina in de achtste finale. In de kwartfinale scoorde Robben het beslissende doelpunt tegen Manchester United met een volley. Op 17 april 2010 maakt hij zijn eerste hattrick in zijn carrière in de met 7-0 gewonnen wedstrijd tegen Hannover 96. Robben maakte dit seizoen in de competitie 16 doelpunten in 24 wedstrijden. Dit leverde hem onder meer de titel Duits voetballer van het Jaar op van het sportblad Kicker.

Aan het begin van het seizoen 2010/2011 werd er ontdekt dat Robben nog steeds een hamstringblessure had, die al tijdens de oefenwedstrijd tegen Hongarije in de aanloop naar het wereldkampioenschap voetbal 2010 was ontstaan, waarna hij na een kort herstel op het wereldkampioenschap voetbal 2010 heeft gespeeld. Op 15 januari 2011 in de wedstrijd tegen VfL Wolfsburg maakte Robben zijn comeback in de Bundesliga, na een half jaar afwezigheid. Hij kwam goed terug maar haalde niet helemaal zijn niveau van het jaar daarvoor.

Robben (rechts) tijdens de verloren Champions League-finale van 2012 tegen zijn oude club Chelsea.

Het derde seizoen van Robben bij Bayern München ging niet al te best van start. In oktober moest hij een operatie ondergaan aan zijn lies, waardoor hij een tijd niet mee kon spelen. Later in het jaar werd hem door veel Duitse kranten verweten dat hij 'egoïstisch' in het veld zou zijn. Er was volgens Robben sprake van een persoonlijke oorlog tegen hem door sommige kranten. Bayern-legende Franz Beckenbauer keerde zich ook tegen Robben en noemde de aanvaller een egoïst. Omdat Robben wedstrijdritme miste en waarschijnlijk door de vele kritiek op hem, ging hij slechter spelen en werd hij zelfs enkele wedstrijden op de bank gezet. Op 29 februari 2012 speelde het Nederlands elftal een vriendschappelijke wedstrijd tegen Engeland op Wembley, waar hij wel gewoon in de basis stond. Robben scoorde deze wedstrijd twee keer.

Na een tijdje keerde Franz Beckenbauer zich echter weer tegen de voetballer, omdat Robben een penalty nam die hij zelf veroorzaakt had. Dit tegen de wil van Beckenbauer in. In de halve finale van de Champions League tegen Real Madrid ontstond er een conflict tussen Franck Ribéry en Robben, waarbij Ribéry zelfs met zijn vuist onder het oog van Robben sloeg. Door de uitlatingen van Franz Beckenbauer en het conflict met Ribéry, twijfelde Robben er over om zijn contract te verlengen. Op 3 mei werd echter bekendgemaakt dat Robben zijn contract had verlengd tot medio 2015.[14] Met zijn team verloor Robben de finale van de Champions League tegen Chelsea. Robben miste in de verlenging bij een 1-1 stand een strafschop waarna Chelsea na strafschoppen wist te winnen.

Robben legt aan namens Bayern in oktober 2014.

Op 25 mei 2013 was Arjen Robben beslissend voor Bayern München in de Champions League finale tegen Borussia Dortmund door een assist op Mario Mandžukić (1-0) en de winnende treffer in de 89e minuut (2-1) voor zijn rekening te nemen. Door deze goal en assist werd Robben die wedstrijd door Alex Ferguson uitgeroepen tot man of the match.

Na de start van het seizoen 2013/2014 ging Robben gewoon door met scoren. In de eerste 3 wedstrijden van de Champions League scoorde Robben driemaal. Omdat hij de drie laatste wedstrijden van seizoen 2012/2013 ook tot scoren kwam, is hij met goals in zes verschillende wedstrijden achter elkaar in een mooi rijtje gekomen. Hij is de eerste speler van Bayern Munchen en van het Nederlands Elftal, die dit gepresteerd hebben. Naast hem hebben ook Marouane Chamakh, Cristiano Ronaldo en Burak Yilmaz dit gepresteerd.

Robben verlengde in maart 2014 zijn contract bij Bayern München tot medio 2017.[15] In het daaropvolgende seizoen scoorde hij op 27 februari 2015 in de 23ste competitieronde tegen 1. FC Köln zijn zeventiende competitiedoelpunt van het seizoen. Daarmee verbeterde Robben zijn tot op dat moment hoogste aantal competitietreffers in één seizoen uit 2009/10. Toen maakte hij er zestien, ook in dienst van Bayern.

Nederlands Elftal

Robben maakte zijn debuut voor het Nederlands elftal op 30 april 2003 tegen Portugal. In de tien wedstrijden voorafgaand aan het EK waaraan hij deelnam, scoorde hij twee keer.

Europees kampioenschap 2004

Op het Europees kampioenschap voetbal 2004 in Portugal beschouwde het Nederlandse publiek hem als een van de uitblinkers. Tegen Duitsland speelde hij nog niet, maar tegen Tsjechië wel. Tijdens die wedstrijd gaf hij twee assists. Nederland kwam met 2-0 voor. Na 59 minuten, bij een 2-1 stand, werd hij gewisseld voor Paul Bosvelt. Nederland verloor uiteindelijk met 2-3 en bondscoach Dick Advocaat kreeg een storm van kritiek over zich heen vanwege de wissel van Robben. Tegen Letland, Zweden en Portugal speelde Robben een minder doorslaggevende rol. Tegen Zweden scoorde hij de beslissende strafschop in een strafschoppenserie en verloste Nederland daarmee van een nationaal voetbaltrauma; jarenlang had het nationaal elftal telkens verloren bij strafschoppen.

Wereldkampioenschap 2006

Op het WK in 2006 scoorde Robben het enige doelpunt tegen Servië en Montenegro en gaf hij ook de assist op de 2-1 van Van Nistelrooy in de wedstrijd tegen Ivoorkust. Na de wedstrijd tegen Servië en Montenegro en Ivoorkust werd Robben tot man of the match benoemd. In de poulewedstrijd tegen Argentinië speelde hij niet, omdat Marco van Basten niet wilde dat Robben nog een gele kaart opliep en daardoor geschorst zou zijn voor de achtste finale. Oranje verloor deze achtste finale van Portugal met 0-1.

Europees kampioenschap 2008

Robben met Robin van Persie, voorafgaand aan een oefeninterland tegen Japan (3-0) in september 2009.

Hij werd in 2008, ondanks een teleurstellend seizoen bij Real Madrid, opgenomen in de selectie van het Nederlands elftal voor het Europees kampioenschap voetbal 2008.

Een paar dagen voor de eerste poulewedstrijd, tegen Italië, raakte Robben geblesseerd aan zijn lies. Hij herstelde echter snel en speelde in de tweede poulewedstrijd op 13 juni tegen Frankrijk alweer. Robben gaf de assist voor het tweede Nederlandse doelpunt (Robin van Persie was de doelpuntmaker) en even later scoorde Robben de derde goal van de EK-match tegen Frankrijk. In de poulewedstrijd tegen Roemenië speelde hij geen beslissende rol. De kwartfinale tegen Rusland speelde hij niet omdat hij weer geblesseerd was. Nederland verloor deze wedstrijd met 1-3.

Wereldkampioenschap 2010

Op 5 juni 2010 in de laatste oefenwedstrijd tegen Hongarije voor het WK 2010 scoorde Robben tweemaal. Hij verliet echter voor het einde van de wedstrijd met een hamstringblessure het veld. Na onderzoek werd op 6 juni bekendgemaakt dat de blessure minder ernstig is, dan eerst werd aangenomen. Het betrof een scheurtje in de linker hamstring. Van Marwijk besloot daarop om Robben toch naar het WK af te laten reizen.[16] Na een week hard werken bij fysiotherapeut voor topsporters Dick van Toorn aan zijn herstel, voegde Robben zich op 12 juni weer bij de selectie. Op 24 juni maakte hij zijn rentree tijdens de wedstrijd Kameroen - Nederland toen hij in de 73e minuut het veld in werd gebracht voor Rafael van der Vaart. Ondanks dat duidelijk was dat hij nog niet voor de volle 100% fit was, schoot hij vrijwel direct na z'n rentree op de paal, waarna Klaas-Jan Huntelaar uit de rebound de winnende goal maakte.

In de achtste finale tegen Slowakije stond Robben voor het eerst dit WK in de basis op de voor hem vertrouwde rechterflank. Hij scoorde het belangrijke eerste doelpunt en werd tot man van de wedstrijd gekozen die uiteindelijk gewonnen werd met 2-1. In de kwartfinale tegen Brazilië werd Robben regelmatig onderuit gehaald door de tegenpartij en werd zelfs een keer nagetrapt door Felipe Melo nadat Melo Robben al onderuit had getrapt. Melo kreeg hiervoor direct een rode kaart. Robben maakte in de halve finale van het WK in Zuid-Afrika het derde doelpunt voor Nederland in de 2-3 gewonnen wedstrijd tegen Uruguay, waarmee Nederland zich plaatste voor de finale van het Wereldkampioenschap voetbal 2010. Daarin was Spanje de tegenstander. Twee keer kon Robben in de finale alleen op doelman Iker Casillas afstormen, maar even vaak kwam hij niet aan scoren toe. Het bleef na 90 minuten 0-0 en in de verlenging scoorde Spanje, met nog enkele minuten op de klok. Het bleef 0-1, waardoor Nederland voor de derde keer in de geschiedenis tweede werd op een WK.

Europees kampioenschap 2012

Voor het Europees kampioenschap voetbal 2012 werd Robben weer opgenomen in de selectie van het Nederlands Elftal. Ditmaal met minder succes. Het toernooi verliep voor het Nederlands Elftal dramatisch, met drie verloren wedstrijden en dus uitschakeling in de groepsfase. Van Robben werd vaak gezegd dat hij niet in vorm zou zijn, en last zou hebben van zijn gemiste penalty voor Bayern München. Ook werd hij beticht van een tekort aan zelfkritiek. Robben maakte geen doelpunten in het toernooi, maar verzorgde wel de assists voor de twee Nederlandse doelpunten.

Wereldkampioenschap voetbal 2014

Op 13 juni 2014 maakte hij twee doelpunten tegen Spanje in de eerste poulewedstrijd, die eindigde in 5-1 voor het Nederlands elftal. Op 18 juni 2014 maakte hij tijdens de met 3-2 gewonnen tweede poulewedstrijd tegen Australië de 1-0. Op 23 juni tegen Chili creëerde Robben meerdere malen met zijn snelheid kansen. Uit een voorzet van hem scoorde Memphis Depay. Op 29 juni, tegen Mexico in de 8ste finale, was Robben zeer belangrijk met meerdere kansen. Ver in de blessuretijd werd Robben gehaakt en kreeg Nederland een strafschop waarbij Klaas-Jan Huntelaar de winnende treffer maakte. Hierdoor ging Nederland door naar de kwartfinale. Zowel in de kwartfinale als in de halve finale scoorde Robben bij de strafschoppenserie. Robben was één van de uitblinkers op het WK. Hij maakte drie doelpunten, leverde één assist en kreeg twee keer een strafschop mee. Op basis van zijn goede spel dit WK werd Robben genomineerd door de FIFA voor de Gouden Bal. Hij kreeg uiteindelijk de Bronzen Bal.[17]

Aanvoerder

Danny Blind volgde op 1 augustus Guus Hiddink op als bondscoach van het Nederland elftal. Zes dagen voor zijn eerste interland in die functie, thuis tegen IJsland, benoemde hij Robben tot de nieuwe aanvoerder van het nationale team.

Interlands

Bijgewerkt t/m 9 juli 2014[18][19]

Privéleven

Robben is sinds 9 juni 2007 getrouwd met zijn jeugdliefde en heeft drie kinderen: twee zoons en een dochter. Zijn eerste zoon werd in 2008 geboren, zijn dochter in 2010 en zijn jongste zoon in 2012. In 2006 opende Robben het nieuwe Euroborg stadion van FC Groningen. Sinds maart 2011 is Robben officieel ambassadeur van supportersvereniging FC Groningen.[20]

Statistieken

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Internationaal Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2000-01 FC Groningen Vlag van Nederland Eredivisie 18 2 0 0 18 2
2001-02 28 6 6 4 34 10
Club totaal 46 8 6 4 0 0 52 12
2002-03 PSV Vlag van Nederland Eredivisie 33 12 3 0 4 1 40 13
2003-04 23 6 2 0 8 2 33 8
Club totaal 56 18 5 0 12 3 73 21
2004-05 Chelsea Vlag van Engeland Premier League 18 7 6 1 5 1 29 9
2005-06 28 6 5 1 6 0 39 7
2006-07 21 2 7 0 7 1 35 3
Club totaal 67 15 18 2 18 2 103 19
2007-08 Real Madrid Vlag van Spanje Primera División 21 4 2 1 5 0 28 5
2008-09 29 7 0 0 6 1 35 8
Club totaal 50 11 2 1 11 1 63 13
2009-10 Bayern München Vlag van Duitsland Bundesliga 24 16 3 3 10 4 37 23
2010-11 14 12 2 1 2 0 18 13
2011-12 24 12 3 2 9 5 36 19
2012-13 16 5 5 4 9 4 30 13
2013-14 28 11 5 4 10 4 43 19
2014-15 21 17 1 0 7 2 29 19
Club totaal 127 73 19 14 47 19 193 106
Carrière totaal 346 125 50 21 88 25 484 171

Bijgewerkt op 22 februari 2015

Erelijst

Vlag van Nederland PSV

Competitie Aantal Jaren
Nationaal
Landskampioen Schaal.png Nederlands landskampioen 1x 2002/03
Johan Cruijff Schaal.svg Nederlandse Supercup 1x 2003

Vlag van Engeland Chelsea FC

Competitie Aantal Jaren
Nationaal
Premier league trophy icon (adjusted).png Kampioen Premier League 2x 2004/05, 2005/06
FA Cup.pngFA Cup 1x 2006/07
Carling.pngFootball League Cup 2x 2004/05, 2006/07
CommunityShield.pngFA Community Shield 1x 2005

Vlag van Spanje Real Madrid

Competitie Aantal Jaren
Nationaal
Liga trophy (adjusted).png Kampioen Primera División 1x 2007/08
RFEF - Supercopa de España.svg Supercopa 1x 2008

Vlag van Duitsland FC Bayern München

Competitie Aantal Jaren
Nationaal
Meisterschale.png Kampioen Bundesliga 4x 2009/10, 2012/13, 2013/14, 2014/15
Coppagermania.png DFB Pokal 3x 2009/10, 2012/13,

2013/14

DeustcherSupercupTrophy.png DFB-Supercup 1x 2012
Internationaal
Coppacampioni.png UEFA Champions League 1x 2012/13
UEFA - Super Cup.png UEFA Super Cup 1x 2013

Vlag van Nederland Nederland

Competitie Winnaar Runner-up Derde
Aantal Jaren Aantal Jaren Aantal Jaren
Wereldkampioenschap voetbal 1x Zilver 2010 1x Brons 2014
Robben (links) en Petr Čech vieren de Premier League-titel in 2006
Robben na het behalen van de tweede plek op het WK van 2010

Persoonlijke prijzen

Zie ook