Arnaud Démare

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Arnaud Démare
Bruxelles et Etterbeek - Brussels Cycling Classic, 5 septembre 2015, départ (A095).JPG
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 26 augustus 1991
Geboorteplaats Beauvais, Frankrijk
Lengte 182 cm
Sportieve informatie
Huidige ploeg Groupama-FDJ
Discipline(s) Weg
Specialisatie(s) Sprinter, klassiekerrenner
Ploegen
2011
2012–
FDJ (stagiair)
FDJ
Beste prestaties (top-20)
Milaan-San Remo 1e (2016)
Parijs-Roubaix 6e (2017)
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Arnaud Démare (Beauvais, 26 augustus 1991) is een Frans wielrenner die anno 2018 rijdt voor Groupama-FDJ.

Biografie[bewerken]

Jeugd[bewerken]

De Jonge Démare liet internationaal voor het eerst van zich horen in 2008. Dat jaar won hij 2 ritten in de Canadese ronde van Abitibi bij de junioren. Ook werd hij 3de in Ledegem-Kemmel-Ledegem, een prestigieuze eendagskoers in België waar onder andere Tom Steels en Julien Vermote op de erelijst staan. In het jaar 2009 breidde hij een vervolg aan deze mooie resultaten. In Le Pavé de Roubaix, de Parijs-Roubaix voor renners onder de 19 jaar, werd hij 2de op 20 seconden van winnaar Guillaume Van Keirsbulck. Verder dat seizoen gooide hij vooral hoge ogen tijdens de kampioenschappen. Op het Europees kampioenschap moest hij in de pelotonsspurt enkel de Italiaan Luca Wackermann en Barry Markus uit Nederland laten voorgaan. Enkele maanden later volgde het Wereldkampioenschap. Dat Wereldkampioenschap ging door in de Russische hoofdstad Moskou. In de slotfase reed 12 man weg, waaronder Démare. In de laatste ronde ontsnapte Jasper Stuyven, hij won, Démare zelf spurtte naar de 2de plek. Vanaf het seizoen 2010 kwam Arnaud Démare uit voor de Beloften. Dit liet hem niet na om toch reeds enkele overwinningen te boeken bij de profs. Zo won hij de Grand Prix de la ville de Pérenchies, en een rit in de Tour de Moselle, in het eindklassement van deze ronde eindigde hij als 3de op 28 seconde van winnaar Bart De Clercq. Op het EK herhaalde hij zijn 3de plek van het voorgaande jaar, en op het WK eindigde hij dat jaar als 5de. 2011 was een groots jaar voor Démare, hij domineerde bij de beloften, waar hij onder andere etappes won in de Coupe des Nations Ville Saguenay alsook La Côte Picarde. Maar ook bij de elites wist hij net als vorig seizoen een rit in de Tour de Moselle, en ook een in de Ronde van de Elzas. De bekroning van een schitterend seizoen volgde echter eind september tijdens het Wereldkampioenschap. Samen met de hele Franse ploeg controleerde hij van bij de start de race, de spurt vlak voor het Stadhuis van Kopenhagen werd perfect aangetrokken door Adrien Petit, Démare kwam er vlot over en werd zo wereldkampioen.

2012[bewerken]

Nadat hij vanaf 1 augustus 2011 stage had gelopen bij FDJ.fr kreeg hij dankzij de goede indruk die hij er achterliet een contract voor 2012. Hij werd er ploegmaat van onder andere: Jaoeheni Hoetarovitsj, Pierrick Fédrigo en Nacer Bouhanni. Zijn eerste wedstrijd voor het team was de Ronde van Qatar. Hij maakte onmiddellijk indruk door de slotrit weg te kapen vlak voor de neus van kleppers als Mark Renshaw, Alexander Kristoff en Tyler Farrar. Later maakte hij ook indruk in de semiklassiekers. Hij reed een uitstekende Kuurne-Brussel-Kuurne waarin hij 4de werd, later won hij ook nog Le Samyn. Deze gehele campagne stond in als voorbereiding voor de Ronde van Italië. Dit bleek echter nog te zwaar voor hem, hij moest opgeven in de 14e etappe. Hierna volgde nog een mooi najaar met ereplaatsen op het Frans kampioenschap en de Eneco Tour. Maar de kroon op een mooi debuutseizoen was toch de zege in de sterk bezette World Tour wedstrijd, de Vattenfall Cyclassics.

2013[bewerken]

In 2013 was het zaak voor Démare om al het goed van het voorbije jaar te bevestigen. Na alle grote voorjaarsklassiekers te hebben gereden was het wachten tot in april op zijn eerste zege van het seizoen. Tijdens de GP Denain was het dan zo ver, in Noord-Frankrijk klopte hij Bryan Coquard en Nacer Bouhanni. Hierna volgde de zeges elkaar in snel tempo op. Zo domineerde hij de Vierdaagse van Duinkerke, won hij een lastige etappe in de Ronde van Zwitserland, en wist hij de RideLondon Classic en een rit in de Eneco Tour te winnen. In Parijs-Tours leek hij op weg naar de 2de klassieke zege uit zijn carrière, hij werd in de laatste rechte lijn perfect gepiloteerd door zijn team, maar hij stootte op een beresterke John Degenkolb, Démare zelf werd uiteindelijk 3de.

2014[bewerken]

Ook in 2014 wilde Démare schitteren. Al vroeg in het seizoen was het raak: In februari won hij de laatste etappe van de Ronde van Qatar.[1] Hij reed deze koers als voorbereiding op de voorjaarsklassiekers, waar hij, naast Yoann Offredo en Matthieu Ladagnous, één van de kopmannen zou zijn.[2] In het openingsweekend van het Vlaamse Voorjaar werd hij respectievelijk 10e en 22e in de Omloop Het Nieuwsblad en Kuurne-Brussel-Kuurne. In de eerste Vlaamse World Tour-klassieker van het jaar, Gent-Wevelgem, sprintte hij, achter John Degenkolb, naar een 2e plaats.[3] Na de klassiekers verlegde hij zijn focus naar zijn eerste Tour. Zijn voorbereiding hierop verliep goed, met onder andere eindwinst in de Vierdaagse van Duinkerke en de Ronde van Picardië. Tussendoor werd hij ook Frans kampioen op de weg, voor Nacer Bouhanni. Zijn tourdebuut was gemengd, hij had het vaak zichtbaar lastig, maar wist zowel in de 4e als 12de etappe 3de. Hij zou de tour beëindigen als 159e. Hierna piekte hij naar het najaar toe, zo won hij Koolskamp koers en volgde hij zichzelf op in de GP van Isbergues. Ook won hij met grote overmacht de Eurométropole Tour.

2015[bewerken]

Ook in 2015 komt Démare uit voor FDJ. Na het vertrek van Nacer Bouhanni naar Cofidis is hij de absolute kopman geworden voor de sprints. Na een matig voorjaar won hij op 29 mei in de Ronde van België een lastige kasseienrit in de Vlaamse Ardennen voor Tom Boonen. Een dag nadien wist hij opnieuw te winnen nadat hij perfect had getimed en opnieuw Tom Boonen wist te verslaan. In het algemeen kende Démare geen goed jaar, zijn teller stond op twee overwinningen. Dit zou komen doordat hij geen pure sprinter is en zo zijn focus legt op de Vlaamse voorjaarskoersen.

2016[bewerken]

Vroeg op het seizoen wist Démare twee keer na elkaar te winnen in La Méditerrannée: de openings-ploegentijdrit samen met zijn ploeg FDJ, om de dag erop zelf de eerste rit-in-lijn te winnen. In Parijs-Nice heeft Démare zijn eerste World-Tour zege behaald van het seizoen. Een week later heeft Démare Milaan-San Remo gewonnen na een sprint. In de 5de etappe van de Route du Sud haalde Démare tevens zijn vijfde overwinning binnen. Na een lange periode zonder overwinning schreef hij Binche-Chimay-Binche op zijn naam, nadat hij een fameuze versnelling had om Zdeněk Štybar van de winst te houden.

2017[bewerken]

In 2017 werd Démare voor de tweede maal in zijn carrière Frans kampioen. In de Ronde van Frankrijk wist hij in een massasprint de vierde etappe te winnen en droeg hij, als leider van het puntenklassement, enkele dagen de groene trui. In de negende etappe kwam Démare, samen met drie ploegmaats, echter buiten tijd binnen en werd zo uit de koers gezet.

Palmares[bewerken]

Overwinningen[bewerken]

2009
3e etappe Ronde van Istrië
2010
4e etappe Coupe des Nations Ville Saguenay
Grand Prix de la ville de Pérenchies
2011
La Côte Picarde
1e en 4e etappe Coupe des Nations Ville Saguenay
Grote Prijs van Pont-à-Marcq
3e etappe Ronde van de Elzas
Jersey rainbow.svg Wereldkampioen op de weg, Beloften
2012
6e etappe Ronde van Qatar
GP Le Samyn
2e etappe Driedaagse van West-Vlaanderen
Puntenklassement Driedaagse van West-Vlaanderen
Grote Prijs van Cholet-Pays de Loire
2e etappe Route du Sud
Vattenfall Cyclassics
2013
GP Denain
1e, 2e en 3e etappe Vierdaagse van Duinkerke
Eind-, punten- en jongerenklassement Vierdaagse van Duinkerke
4e etappe Ronde van Zwitserland
RideLondon Classic
2e etappe Eneco Tour
GP van Isbergues
2014
6e etappe Ronde van Qatar
1e en 2e etappe Vierdaagse van Duinkerke
Eind-, punten- en jongerenklassement Vierdaagse van Duinkerke
2e en 3e etappe Ronde van Picardië
Eind- en puntenklassement Ronde van Picardië
Halle-Ingooigem
MaillotFra.PNG Frans kampioen op de weg, Elite
Kampioenschap van Vlaanderen
GP van Isbergues
1e, 2e en 4e etappe Eurométropole Tour
Eind-, punten- en jongerenklassement Eurométropole Tour
2015
2e en 3e etappe Ronde van België
2016
1e (ploegentijdrit) en 2e etappe La Méditerranéenne (ploegentijdrit)
1e etappe Parijs-Nice
Milaan-San Remo
5e etappe Route du Sud
Puntenklassement Route du Sud
Binche-Chimay-Binche
2017
1e en 4e etappe Ster van Bessèges
1e etappe Parijs-Nice
GP Denain
2e etappe Vierdaagse van Duinkerke
2e etappe Critérium du Dauphiné
Puntenklassement Critérium du Dauphiné
Halle-Ingooigem
MaillotFra.PNG Frans kampioen op de weg, Elite
4e etappe Ronde van Frankrijk
Brussels Cycling Classic

Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken]

Jaar Ronde van
Italië
Ronde van
Frankrijk
Ronde van
Spanje
2012 opgave  
2013
2014 159e  
2015 138e  
2016 opgave  
2017 buiten tijd (1) 
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
Jaar Milaan-San Remo Ronde van Vlaanderen Parijs-Roubaix Gent-Wevelgem Vattenfall Cyclassics WK op de weg Wereld- ranglijst
2012 142e Goud ↑ 60e (UWT)
2013 129e 24e 90e 12e 10e 122e (UWT)
2014 34e opgave 12e Zilver ↑ 45e 67e (UWT)
2015 127e 23e 37e 15e 6e 38e 98e (UWT)
2016 Goud ↑ opgave 5e 34e opgave 25e (UWT)
2017 6e 56e 6e 78e Zilver 30e (UWT)

Resultaten in kleinere rondes[bewerken]

Jaar Tour Down Under Parijs-Nice Tirreno-Adriatico Critérium du Dauphiné Ronde van Zwitserland Ronde van Polen Eneco Tour
2012 151e 46e
2013 37e 105e 129e (1) opgave (1)
2014 109e buiten tijd
2015 opgave buiten tijd 74e
2016 opgave (1) 10e
2017 opgave (1) 123e (1) Puntenklassement opgave

Ploegen[bewerken]

Wielerploegen

Bonnet · Boucher · Bouhanni · Chavanel · Courteille · Delage · Démare · Elissonde · Fédrigo · Fischer · Geniez · Geslin · Jeannesson · Ladagnous · Le Bon · Le Gac · Lecuisinier · Mangel · Mourey · Offredo · Pichon · Pineau · Pinot · Roux · Roy · Soupe · Vaugrenard · Veikkanen · Vichot · Viennet · Manzin (stagiair) · Martin (stagiair) · Sarreau (stagiair)

Bonnet · Boucher · Chavanel · Courteille · Delage · Démare · Elissonde · Fischer · Geniez · Geslin · Jeannesson · Ladagnous · Le Bon · Le Gac · Lecuisinier · Manzin · Morabito · Mourey · Offredo · Pichon · Pineau · Pinot · Reza · Roux · Roy · Sarreau · Vaugrenard · Veikkanen · Vichot · Doubey (stagiair) · Fournier (stagiair) · Gesbert (stagiair)

Bonnet · Chavanel · Courteille · Delage · Démare · Eiking · Elissonde · Fischer · Fournier · Geniez · Hoelgaard · Konovalovas · Ladagnous · Le Bon · Le Gac · Lecuisinier · Maison · Manzin · Morabito · Offredo · Pichon · Pineau · Pinot · Reichenbach · Reza · Roux · Roy · Sarreau · Vaugrenard · Vichot · Doubey (stagiair) · Gaudu (stagiair) · Vincent (stagiair)

Bonnet · Cimolai · Courteille · Delage · Démare · Eiking · Fournier · Gaudu · Guarnieri · Hoelgaard · Konovalovas · Ladagnous · Le Bon · Le Gac · Ludvigsson · Maison · Manzin · Molard · Morabito · Pineau · Pinot · Reichenbach · Reza · Roux · Roy · Sarreau · Vaugrenard · Vichot · Vincent · Armirail (stagiair) · Madouas (stagiair) · Seigle (stagiair)

Armirail · Bonnet · Cimolai · Delage · Démare · Duchesne · Gaudu · Guarnieri · Hoelgaard · Konovalovas · Ladagnous · Le Gac · Ludvigsson · Madouas · Molard · Morabito · Pinot · Preidler · Reichenbach · Roux · Roy · Sarreau · Seigle · Sinkeldam · Thomas · Vaugrenard · Vichot · Vincent

Voorganger:
Arthur Vichot
2013
Franse kampioenstrui Frans kampioen op de weg Franse kampioenstrui
Arnaud Démare
2014
Opvolger:
Steven Tronet
2015