Atletiek op de Olympische Zomerspelen 2016 – Discuswerpen mannen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
discuswerpen mannen

Gehouden in Vlag van Brazilië Rio de Janeiro
Jaar 2016
Data 12–13 augustus
Sport Atletiek
Accommodatie(s) Olympisch stadion
Deelnemers 35 atleten uit 24 landen
Medailles
Goud  Christoph Harting  Vlag van Duitsland Duitsland
Zilver  Piotr Małachowski  Vlag van Polen Polen
Brons  Daniel Jasinski  Vlag van Duitsland Duitsland
Vorige: 2012     Volgende: 2020
Portaal  Portaalicoon   Olympische Spelen
Atletiek op de
Olympische Zomerspelen 2016
Pictogram atletiek
Loopnummers
100 m mannen vrouwen
200 m mannen vrouwen
400 m mannen vrouwen
800 m mannen vrouwen
1500 m mannen vrouwen
5000 m mannen vrouwen
10000 m mannen vrouwen
100 m horden vrouwen
110 m horden mannen
400 m horden mannen vrouwen
3000 m steeplechase mannen vrouwen
4×100 m estafette mannen vrouwen
4×400 m estafette mannen vrouwen
Weg
Marathon mannen vrouwen
20 km snelwandelen mannen vrouwen
50 km snelwandelen mannen
Technische nummers
Verspringen mannen vrouwen
Hink-stap-springen mannen vrouwen
Hoogspringen mannen vrouwen
Polsstokhoogspringen mannen vrouwen
Kogelstoten mannen vrouwen
Discuswerpen mannen vrouwen
Speerwerpen mannen vrouwen
Kogelslingeren mannen vrouwen
Meerkamp
Zevenkamp vrouwen
Tienkamp mannen

Het discuswerpen voor de mannen op de Olympische Zomerspelen 2016 vond plaats op vrijdag 12 en zaterdag 13 augustus 2016. Regerend olympisch kampioen was Robert Harting uit Duitsland, die zijn titel in Rio de Janeiro verdedigde, maar zich niet wist te kwalificeren voor de finale. De wedstrijd bestond uit een kwalificatieronde, waar atleten in drie pogingen bij de beste twaalf deelnemers moesten komen om een plaats in de finale af te dwingen. De kwalificatie-eis was een afstand van 65,50 meter; dat werd gehaald door twee atleten, waardoor de tien besten onder die afstand zich eveneens kwalificeerden voor de eindstrijd. In de finale kreeg iedere discuswerper opnieuw zes pogingen, waarbij de vier minst presterende finalisten na de derde poging afvielen. De Duitser Christoph Harting, broer van de titelverdediger, won het goud met een worp van 68,37 meter, ruim een halve meter verder dan de nummer twee, Piotr Małachowski uit Polen.

Een X in onderstaand overzicht duidt op een ongeldige stoot.

Uitslagen[bewerken]

Kwalificatieronde[bewerken]

rang g naam land 1 2 3 br
1 A Piotr Małachowski Vlag van Polen Polen 64,69 65,89 DNS 65,89 Q
2 A Lukas Weißhaidinger Vlag van Oostenrijk Oostenrijk 63,43 65,86 DNS 65,86 Q SB
3 B Christoph Harting Vlag van Duitsland Duitsland X 64,49 65,41 65,41 Q
4 A Andrius Gudžius Vlag van Litouwen Litouwen 59,50 X 65,18 65,18 Q SB
5 A Gerd Kanter Vlag van Estland Estland 62,86 64,02 X 64,02 Q
6 B Mason Finley Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 61,52 62,55 63,68 63,68 Q
7 B Axel Härstedt Vlag van Zweden Zweden 63,58 X X 63,58 Q
8 B Apostolos Parellis Vlag van Cyprus Cyprus 61,60 63,35 61,74 63,35 Q
9 B Zoltán Kővágó Vlag van Hongarije Hongarije 59,83 63,34 61,57 63,34 Q
10 B Martin Kupper Vlag van Estland Estland 61,15 62,92 X 62,92 Q
11 A Daniel Jasinski Vlag van Duitsland Duitsland X 62,83 61,30 62,83 Q
12 B Philip Milanov Vlag van België België 62,68 62,59 X 62,68 Q
13 B Sven Martin Skagestad Vlag van Noorwegen Noorwegen 59,69 62,45 X 62,45
14 A Daniel Ståhl Vlag van Zweden Zweden 60,78 X 62,26 62,26
15 B Robert Harting Vlag van Duitsland Duitsland X X 62,21 62,21
16 A Andrew Evans Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten X 61,87 X 61,87
17 B Robert Urbanek Vlag van Polen Polen X 61,76 61,53 61,76
18 B Mauricio Ortega Vlag van Colombia Colombia X 61,62 X 61,62
19 B Matthew Denny Vlag van Australië Australië 60,78 61,16 X 61,16
20 A Benn Harradine Vlag van Australië Australië 60,82 60,85 55,68 60,85
21 B Guðni Valur Guðnason Vlag van IJsland IJsland 53,51 60,45 59,37 60,45
22 A Jorge Fernández Vlag van Cuba Cuba 59,93 60,43 60,09 60,43
23 A Mykyta Nesterenko Vlag van Oekraïne Oekraïne 57,87 60,28 60,31 60,31
24 B Ehsan Hadadi Vlag van Iran Iran 57,86 59,92 60,15 60,15
25 B Frank Casañas Vlag van Spanje Spanje X 57,81 59,96 59,96
26 A Tavis Bailey Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten X 59,81 59,25 59,81
27 A Lois Maikel Martínez Vlag van Spanje Spanje X 59,42 X 59,42
28 B Vikas Gowda Vlag van India India 57,59 58,99 58,70 58,99
29 A Alex Rose Vlag van Samoa Samoa 57,24 56,47 54,42 57,24
30 A Mahmoud Samimi Vlag van Iran Iran 56,94 55,43 56,07 56,94
31 A Jevgeni Laboetov Vlag van Kazachstan Kazachstan 55,54 54,02 54,82 55,54
32 B Oleksii Semenov Vlag van Oekraïne Oekraïne 54,69 54,59 55,35 55,35
33 A Sultan Al-Dawoodi Vlag van Saoedi-Arabië Saoedi-Arabië X 54,09 54,84 54,84
34 A Fedrick Dacres Vlag van Jamaica Jamaica X X 50,69 50,69
35 B Danijel Furtula Vlag van Montenegro Montenegro X X X 0,00

Finale[bewerken]

rang naam land 1 2 3 4 5 6 br
Goud Christoph Harting Vlag van Duitsland Duitsland 62,38 66,34 X X 64,77 68,37 68,37 PR
Zilver Piotr Małachowski Vlag van Polen Polen 67,32 67,06 67,55 X 65,51 65,38 67,55
Brons Daniel Jasinski Vlag van Duitsland Duitsland 65,77 65,01 66,08 64,83 63,31 67,05 67,05
4 Martin Kupper Vlag van Estland Estland 64,47 X 62,88 X X 66,58 66,58
5 Gerd Kanter Vlag van Estland Estland 65,10 63,01 64,45 63,73 X X 65,10
6 Lukas Weißhaidinger Vlag van Oostenrijk Oostenrijk 62,14 62,44 61,81 X X 64,95 64,95
7 Zoltán Kővágó Vlag van Hongarije Hongarije 64,50 X 62,98 X X X 64,50
8 Apostolos Parellis Vlag van Cyprus Cyprus 61,00 60,82 63,72 X 63,49 62,37 63,72
9 Philip Milanov Vlag van België België 62,22 X X uitgeschakeld 62,22
10 Axel Härstedt Vlag van Zweden Zweden 54,77 62,12 X 62,12
11 Mason Finley Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 60,43 X 62,05 62,05
12 Andrius Gudžius Vlag van Litouwen Litouwen 60,66 58,89 X 60,66