Autofagie (biologie)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Mechanisme van autofagie

Autofagie (Griekse αυτο: "zelf" en φαγειν "eten") of autolyse is een natuurlijk en katabool proces, dat bij zowel dieren als planten voorkomt, waarbij eigen celcomponenten door middel van lysosomale machines worden afgebroken en naar de lysosomen worden gevoerd, de hergebruikvaten van de cel. Wetenschappers zijn er op dit moment niet over uit wanneer autofagie precies begint in het lichaam.[1] Afhankelijk van het dieet en de physiologie van het individu, zou autofagie 10 tot 72 uur na de laatste opname van voedsel intreden. In theorie kan autofagie zich oneindig voortzetten en stopt pas wanneer het lichaam weer voedsel ontvangt of volledig door zijn natuurlijke vetreserves heen is.

De processen van autofagocytose zijn grofweg verdeeld in drie groepen: macroautofagie, microautofagie en chaperon gemedieerde autofagie.[2]

Referenties[bewerken | brontekst bewerken]

  1. Dr. Rhonda Patrick, Minimum fasting length required for autophagy | Guido Kroemer (6 april 2019). Geraadpleegd op 28 november 2019.
  2. Xilouri M , Stefanis L (July 2016). haperone mediated autophagy in aging: Starve to prosper. Ageing research reviews. DOI: 10.1016/j.arr.2016.07.001.