Autonome Regio Bougainville
Autonome regio in  Papoea-Nieuw-Guinea | |
|---|---|
 (Details)
| |
.svg) | |
Geografie | |
| Hoofdstad | Buka |
| Oppervlakte | 9.384[1] km² |
| Coördinaten | 5°59'52"ZB, 155°0'0"OL |
Bevolking | |
| Inwoners | ~300.000[1] |
| Talen | Tok Pisin, Engels[a] |
Politiek | |
| President | Ishmael Toroama |
Overig | |
| Munteenheid | Papoea-Nieuw-Guinese kina (PGK) |
| Tijdzone | UTC +11 |
| Telefoon | +675 |
| ISO 3166 | PG-NSB |
De Autonome Regio Bougainville (Tok Pisin: Otonomos Region bilong Bogenvil) is een autonome regio van Papoea-Nieuw-Guinea. De regio bestaat uit de Noordelijke Salomonseilanden waarvan Bougainville de grootste is, gevolgd door Buka en enkele kleinere eilanden en atollen. De hoofdstad van de regio is Buka.
De officiële talen zijn Tok Pisin en Engels. De eilanden zijn echter verder, net zoals de rest van Papoea-Nieuw-Guinea, linguïstisch zeer divers. Er worden in de regio tientallen verschillende Papoeatalen en Austronesische talen gesproken.[2]
Geschiedenis
[bewerken | brontekst bewerken]Het eiland werd in 1768 door de Franse ontdekkingsreiziger Louis Antoine de Bougainville herontdekt (die het eiland zijn in de meeste landen gebruikelijke huidige naam gaf), maar niet door Frankrijk gekoloniseerd.
Van 1886 tot 1919 behoorde Bougainville tot Duits-Nieuw-Guinea. Na de Eerste Wereldoorlog maakte het deel uit van het territorium Nieuw-Guinea, en was daarmee de facto een provincie van Australië.
Van 1942, toen Japanse troepen Bougainville veroverden, tot de eerste aanvallen door de geallieerden in november 1943 en uiteindelijk de bevrijding in 1945, was het eiland een van de strijdtonelen in de Tweede Wereldoorlog. In 1949 werd Bougainville een deel van het territorium Papoea en Nieuw-Guinea, en in 1975 van Papoea-Nieuw-Guinea.
Toen Papoea-Nieuw-Guinea in 1975 onafhankelijk werd van Australië, riep Bougainville haar onafhankelijkheid van Papoea-Nieuw-Guinea uit als de Republiek van de Noordelijke Salomonseilanden.[3] Na maanden van onrust en inzet van oproerpolitie tekenden de twee partijen uiteindelijk een overeenkomst waar de nieuwe Republiek werd ingelijfd in Papoea-Nieuw-Guinea met verhoogde autonomie.[4]
In 1971 opende de Panguna-mijn op Bougainville, waar voornamelijk goud en koper gedolven werd. Het was een van de grootste mijnen ter wereld en op haar hoogtepunt verantwoordelijk voor 45% van de nationale exportinkomsten van Papoea-Nieuw-Guinea.[3][5] Bougainville profiteerde in veel mindere mate van de opbrengsten, terwijl het wel kampte met negatieve externaliteiten zoals vervuiling, gedwongen verhuizing en stijgende prijzen. Een mijnbezetting leidde tot de inzet van het leger, en zo begon een tienjarige burgeroorlog. In 2001 werd vrede gesloten, met als belangrijke onderdelen de sluiting van de mijn en een referendum over onafhankelijkheid.
In 2019 werd een niet-bindend referendum gehouden, waarin 98% voor onafhankelijkheid van Papoea-Nieuw-Guinea stemde.[6] De leiders van Papoea-Nieuw-Guinea en Bougainville zijn overeengekomen dat Bougainville onafhankelijkheid zal krijgen tussen 2025 en 2027.[7] Dit proces is echter wel afhankelijk van parlementaire goedkeuring van het Nationale Parlement van Papoea-Nieuw-Guinea dat tot dusver geen goedkeuring heeft gegeven.[8]
Geografie
[bewerken | brontekst bewerken]De Noordelijke Salomonseilanden bestaan uit de twee grotere eilanden van Bougainville en Buka die slechts door een nauwe zeestraat worden gescheiden en een aantal verdere eilanden en atollen. De eilanden zijn onderdeel van dezelfde onderzeese rug als de Salomonseilanden.
Op Bougainville bevinden zich meerdere vulkanen. In het zuidwesten van het eiland ligt de vulkaan Loloru, naar het noordwesten de actieve Bagana (1750 meter hoog) en meer centraal op het eiland de vulkaan Billy Mitchell. Verder naar het noordwesten ligt de holocene vulkaan Mount Balbi die tevens het hoogste punt vormt van het eiland. Al deze vulkanen maken deel uit van de bergketen Emperor Range die van noordwest naar het zuidoosten over het eiland loopt.
Arawa was de hoofdstad van het gebied tot de burgeroorlog van 1988 tot 1998. Doordat de stad dusdanig werd beschadigd tijdens de oorlog werd de hoofdstad veranderd naar Buka. Het is niet duidelijk of na onafhankelijkheid Buka de hoofdstad zal blijven of dat Arawa wederom hoofdstad zal worden.
- 1 2 3 (en) Quick Facts - Important information about the region. abg.gov.pg.
- ↑ (en) Tryon, Darrell, The Languages of Bougainville. JSTOR (2015). Geraadpleegd op 7 augustus 2025.
- 1 2 van der Louw, Warner, De wereldkaart krijgt er (waarschijnlijk) een nieuw land bij: Bougainville. RTL Nieuws (27 augustus 2026). Geraadpleegd op 30 augustus 2026.
- ↑ Woodbury, Jo, The Bougainville independence referendum: Assessing the risks and challenges before, during and after the referendum (pdf). Centre for Defence and Strategic Studies (januari 2015). Geraadpleegd op 30 augustus 2026.
- ↑ Arian, Max, Ach, Bougainville. De Groene Amsterdammer (5 januari 2000). Geraadpleegd op 30 augustus 2026.
- ↑ Bougainville kiest bijna unaniem voor afscheiding Papoea-Nieuw-Guinea. NOS Nieuws (11 december 2019). Geraadpleegd op 7 augustus 2025.
- ↑ (en) Era Kone Covenant on the Finalisation of the Bougainville Referendum on Independence (april 2022). Geraadpleegd op 7 augustus 2025.
- ↑ (en) Doherty, Ben, 'No one will stop our people': Bougainville president defiant in push for independence. The Guardian (10 januari 2025). Geraadpleegd op 7 augustus 2025.
· 
· 