Naar inhoud springen

Axel Gudbrand Blytt

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Axel Gudbrand Blytt
Axel Gudbrand Blytt
Persoonlijke gegevens
Geboortedatum 19 mei 1843Bewerken op Wikidata
Geboorteplaats ChristianiaBewerken op Wikidata
Overlijdensdatum 18 juli 1898Bewerken op Wikidata
Overlijdensplaats ChristianiaBewerken op Wikidata
Beroep botanicus, professor, geoloog, mycoloog, plantenverzamelaar,[1][2][3][4][5][6] wetenschappelijk verzamelaar[6]Bewerken op Wikidata
Lid van Noorse Academie van Wetenschappen en Letteren, Duitse Academie der Wetenschappen LeopoldinaBewerken op Wikidata
Academische achtergrond
Alma mater Universiteit van OsloBewerken op Wikidata
Standaardafkorting A.Blytt
Wetenschappelijk werk
Vakgebied(en) mycologie, plantkunde, paleontologie, geologieBewerken op Wikidata
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Axel Gudbrand Blytt (Oslo (Kristiana), 1843 - Oslo, 18 juli 1898) was een Noorse botanicus, bekend om zijn onderzoek naar de flora van Noorwegen en zijn theorieën over hoe deze na de laatste ijstijd door migratie van soorten ontstaan en veranderd is.

Blytt was de zoon van Matthias Numsen Blytt, eveneens botanicus. Vanaf 1865 was hij als conservator werkzaam aan de Kongelige Frederiks Universitet, in 1880 werd hij hoogleraar in de botanie. Hij maakte het werk af aan de flora van Noorwegen, dat door zijn vader was begonnen.

In 1876 kwam Blytt met de hypothesen, dat laagjes in hoogveen ontstonden door klimaatsveranderingen.[7] Hij bestudeerde deze laagjes en kwam tot de conclusie dat er sinds het einde van de ijstijd twee perioden met een droog klimaat en twee perioden met een nat klimaat waren geweest. Deze perioden noemde hij Atlantisch (nat) en Boreaal (droog). Uit deze indeling is later de Blytt-Sernandertijdschaal ontstaan. Blytt was vooral geïnteresseerd in hoe de flora door deze klimaatswisselingen beïnvloed werd. Zijn theorieën wekten de interesse van Charles Darwin, met wie hij een briefwisseling onderhield.