Axel Harnack

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Carl Gustav Axel Harnack (Tartu, 7 mei 1851 - Dresden, 3 april 1888) was een Baltisch-Duitse wiskundige, die bijdragen leverde aan de potentiaaltheorie. Hij paste de ongelijkheid van Harnack toe op harmonische functies. Hij werkte ook op het gebied van de reële algebraïsche meetkunde van vlakkrommes, waarbij hij de krommestelling van Harnack bewees voor reële algebraïsche krommen.

Hij was de zoon van de theoloog Theodosius Harnack en de tweelingbroer van de theoloog Adolf von Harnack (die hem meer dan veertig jaar overleefde) - allen uit Tartu in het hedendaagse Estland.

Zie ook[bewerken]

Boeken door Axel Harnack[bewerken]

Externe link[bewerken]

  • (en) Moritz Kassman, De ongelijkheid van Harnack: een inleiding Grenswaardeproblemen (2007), 81415. (Een artikel over de ongelijkheid van Harnack dat tevens een biografie van Axel Harnack in de inleiding bevat.