BDS-beweging

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
BDS-beweging
Groep demonstranten in Melbourne protesteren tegen Israël en de Israëlische blokkade van Gaza, oktober 2010
Groep demonstranten in Melbourne protesteren tegen Israël en de Israëlische blokkade van Gaza, oktober 2010
Opgericht 9 juli 2005
Werkgebied Wereldwijd
Doel Boycot, Desinvesteringen, Sancties tegen Israël
Hoofdkantoor Ramallah
Website

De BDS-beweging (boycot, desinvesteringen en sancties) is een initiatief van 171 Palestijnse organisaties wereldwijd, opgericht op 9 juli 2005, die op vreedzame wijze oproepen tot verzet tegen Israël om zijn verplichtingen met betrekking tot de mensenrechten van de Palestijnen na te komen. Hierbij zijn academische verenigingen, kerkelijke en volksbewegingen bij aangesloten. De BDS houdt kantoor in Ramallah. In Nederland vertegenwoordigt DocP (stichting Diensten en Onderzoek Centrum Palestina) de organisatie.

Door mensenrechtenorganisaties als de Anti-Defamation League[1] en het Simon Wiesenthal Center[2] wordt de BDS-beweging als anti-semitisch gezien. Frankrijk kent een strenge wetgeving tegenover oproepen tot discriminatie, haat en geweld; op grond van deze wetgeving zijn BDS-activisten ook in hoger beroep veroordeeld.[3]

Doelstellingen van de BDS-beweging[bewerken]

De BDS-beweging wil opkomen voor de rechten van het Palestijnse volk. De beweging richt zich op de belangen van de Palestijnen die leven op de Westelijke Jordaanoever, in Oost Jeruzalem en in de Gazastrook, maar ook op de Palestijnen die in Israël wonen. De BDS-beweging dringt met zijn oproep voor boycot, desinvesteringen en sancties aan op verschillende vormen van boycot tegen Israël, zolang het - in de ogen van de BDS-beweging - niet voldoet aan de volgende drie eisen die zouden voortkomen uit het internationaal recht:[4]

  1. Het beëindigen van de militaire bezetting en de kolonisatie (door middel van Israëlische nederzettingen) van het Arabische gebied van Palestina (Resolutie 181 Algemene Vergadering Verenigde Naties) dat in juni 1967 bezet werd en het afbreken van de muur (Resolutie 242 Veiligheidsraad Verenigde Naties);
  2. Het erkennen van de fundamentele rechten en de volledige gelijkwaardigheid van de Arabisch-Palestijnse inwoners van Israël;
  3. Het respecteren, beschermen en promoten van de rechten van Palestijnse vluchtelingen om terug te keren naar hun huizen en bezittingen (Resolutie 194 Algemene Vergadering Verenigde Naties).

De wereldwijde actie wordt gecoördineerd door het Palestinian BDS National Committee (BNC, opgericht in 2007) en wordt door een groot aantal niet-gouvernementele organisaties (NGO’s) ondersteund. Een bekend Palestijns pleitbezorger ervan is Omar Barghouti, die in 2004 medeoprichter was van PACBI (Palestijnse actie voor een Academische en Culturele Boycot van Israël). In een interview in mei 2009 vertelt Barghouti, dat een twee-statenoplossing op dat moment onmogelijk is. Hij ziet een seculiere, democratische staat in historisch Palestina als de meest morele oplossing. Daarvoor moet vanaf de grond internationale verandering bevochten worden. Hij keert zich tegen in dit interview tegen het bestaan van een Joodse staat in welk deel historisch Palestina dan ook.[5][6]

Voorgeschiedenis[bewerken]

De boycot tegen Israël heeft een lange geschiedenis. Reeds in 1922, ten tijde van het Britse mandaat over Palestina begonnen Palestijnse Arabieren met een economische boycot van de Joden in Palestina. Tijdens de onlusten van 1929 werden Arabieren die de boycot overtraden gemolesteerd en werd hun handelswaar beschadigd. In 1933 en 1934 werd de Arabische boycotoproep hernieuwd en ook bij de Arabisch-Palestijnse opstand van 1936 werd met geweld gedreigd tegen overtreders van de boycot. Ook vanaf 1946 waren er boycotacties tegen de Joden in Palestina[7] en sinds 1945 worden Joodse producten door de leden van de Arabische Liga geboycot. De boycot van de Arabische Liga van Israël is nooit opgeheven en wordt door de meeste Arabische staten toegepast.[8]

BDS in Nederland[bewerken]

In 2012 werd in Nederland het 'Diensten en Onderzoek Centrum Palestina' (DocP) opgericht met het doel om de Palestijnse wereldwijde oproep tot BDS in Nederland te helpen uitvoeren.[9] Hiertoe richt DocP zich met voorlichting en campagnes op: de (consumenten)boycot van Israëlische bedrijven, de culturele boycot (geen samenwerking meer met kunstenaars en culturele instellingen die zich verbonden weten met de Israëlische staat, en desinvestering: beëindigen van investeringen in bedrijven die de mensenrechtenschendingen in Israël mede mogelijk maken (zoals G4S) en sancties (door de politiek), zoals opschorting van het Associatieverdrag met Israël.[10]

Zie ook[bewerken]

Nederlands Palestina Komitee

Externe links[bewerken]