BDS-beweging

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
BDS-beweging
Groep demonstranten in Melbourne protesteren tegen Israël, oktober 2010
Groep demonstranten in Melbourne protesteren tegen Israël, oktober 2010
Opgericht 9 juli 2005
Werkgebied Wereldwijd
Doel Boycot Israëlische producten
Hoofdkantoor Ramallah
Website

De BDS-beweging (boycot, desinvesteringen en sancties) is een initiatief van 171 Palestijnse organisaties, opgericht op 9 juli 2005. De BDS houdt kantoor in Ramallah. In Nederland vertegenwoordigt DocP (stichting Diensten en Onderzoek Centrum Palestina) de organisatie.[1]

Achtergrond[bewerken]

De BDS-beweging wil opkomen voor de rechten van het Palestijnse volk. De beweging richt zich op de belangen van de Palestijnen die leven op de Westelijke Jordaanoever,in Oost Jeruzalem en in de Gazastrook, en op de Palestijnen die in Israël wonen. De oproep voor boycot, desinvesteringen en sancties dringt aan op verschillende vormen van boycot tegen Israël, zolang dat land zijn verplichtingen volgens het internationaal recht niet nakomt. Deze verplichtingen zijn:

  1. Het beëindigen van de bezetting (en het koloniseren) van het Arabisch gebied dat in juni 1967 bezet werd en het afbreken van de muur (VN Resolutie 242);
  2. Het erkennen van de fundamentele rechten en de volledige gelijkwaardigheid van de Arabisch-Palestijnse inwoners van Israël (VN Verdrag tegen Apartheid);
  3. Het respecteren, beschermen en promoten van de rechten van Palestijnse vluchtelingen om terug te keren naar hun huizen en bezittingen (VN Resolutie 194).

De wereldwijde actie wordt gecoördineerd door het Palestinian BDS National Committee (BNC, opgericht in 2007) en wordt door een groot aantal NGO’s ondersteund.Een bekend Palestijns pleitbezorger ervan is Omar Barghouti ,die in 2004 medeoprichter was van PACBI: Palestijnse actie voor een Academische en Culturele Boycot van Israël.

Onderzoeksjournalist Peter Siebelt heeft onderzoek gedaan naar de BDS-beweging. Hij stelt dat de BDS in Nederland steun krijgt van verschillende maatschappelijke organisaties als Oxfam Novib, Pax Christi Nederland, het ICCO en Cordaid. Deze pro-Palestijnse organisaties krijgen samen 1,2 miljard euro overheidssubsidie en daarnaast hebben ze inkomsten van de Postcode Loterij om te camoufleren[2][bron?] Dit begon volgens hem in 1991 met een boycot van de Golanwijnen bij de HEMA. Een kleine kring binnen de overheid zou hierbij betrokken zijn. Over het onderzoek verschijnt in 2016 een boek van Siebelt.