BRMO

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Bijzonder Resistente Micro-Organismen (BRMO) zijn bacteriën zoals MRSA en ESBL-positieve bacteriën die resistent zijn voor meerdere soorten antibiotica. Omdat behandeling van infecties met deze resistente micro-organismen minder goed mogelijk is, is het van het allergrootste belang binnen bijvoorbeeld een ziekenhuis maatregelen te treffen die gericht zijn op:

  • het voorkómen van resistentieontwikkeling;
  • het voorkómen van verspreiding van resistente micro-organismen.

Het voorkómen van resistentieontwikkeling wordt nagestreefd door het hanteren van een rationeel, terughoudend antibioticabeleid door de Stichting Werkgroep Infectie Preventie (WIP), een afvaardiging van het Leids Universitair Medisch Centrum.[1]

Definities[bewerken]

De Werkgroep Infectie Preventie (WIP) heeft een aantal definities voor BRMO's opgesteld[2], deze zijn:

Bacteriesoort ESBL Chino-
lonen
Amino-
glycosiden
Carba-
penems
Co-tri-
moxazol
Cefta-
zidime
Pipera-
cilline
Peni-
cillines
Vanco-
mycine
Flucloxa-
cilline
Enterobacteriaceae (zoals E. coli en Klebsiella) A B B A
Acinetobacter species B * B A
Stenotrophomonas maltophilia A
Pseudomonas aeruginosa C C C C C
Enterococcus faecium B B
Streptococcus pneumoniae A A
Staphylococcus aureus A

* Het gaat hier uitsluitend om ciprofloxacine en/of levofloxacine, omdat Acinetobacter species intrinsiek resistent zijn tegen norfloxacine.

  • Een A betekent dat resistentie voor één van deze antibiotica groepen al voldoende is om als BRMO geclassificeerd te worden.
  • Een B betekent dat er resistentie voor twee B-categorieën moet bestaan om als BRMO geclassificeerd te worden.
  • Een C betekent dat er resistentie voor drie C-categorieën moet bestaan om als BRMO geclassificeerd te worden.

Zie ook[bewerken]