Ballata

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De ballata is net als de madrigaal en de caccia een Italiaanse liedvorm uit de Trecento periode (14e eeuw in Italië).

De ballata is te vergelijken met de Franse virelai en is meestal driestemmig waarbij de stemmen in de regel niet homofoon zijn. Muzikaal gezien heeft het de structuur: Abb'A'A, waarbij A en b verschillen in melodie en b' een rijmende tekst op b is.