Barbarber

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Barbarber (ook wel aangeduid met BBB) was, zoals het zichzelf omschreef, een tijdschrift voor teksten.

Geschiedenis[bewerken]

Barbarber werd in 1958 opgericht door J. Bernlef, K. Schippers en G. Brands en heeft bestaan tot 1972. In totaal verschenen er 87 edities. De meeste nummers hebben een langwerpig formaat: een in de lengte gevouwen A-viertje.

Het blad richtte zich op het publiceren van alle mogelijke teksten: gedichten en verhalen, maar ook tekeningen en foto's. De teksten zijn vaak op het oog alledaags, maar hebben een sterke poëtische lading.

De 'Zestigers' die dit tijdschrift oprichtten, verzetten zich tegen de verbale capriolen en de vergezochte beelden van de Vijftigers, die nog maar nauwelijks als poëtische vernieuwers geaccepteerd waren. Zij pleitten juist voor realisme, voor een vergrootglas op de alledaagse werkelijkheid. Barbarber vertegenwoordigt de internationale stroming van het neorealisme.[1] Een van de tekstvormen die in Barbarber de ruimte kreeg was de readymade, een 'gevonden' tekst, zoals een boodschappenlijstje of een briefje dat ergens is aangetroffen. Door de aandacht van de dichter krijgt zo'n tekst een poëtische lading. Buddingh', Bernlef en Schippers zijn bekende beoefenaars van deze kunstvorm.

Bij wijze van hommage aan Barbarber richtte de Apeldoornse dichter Willem Bierman in 1985 het tijdschrift Prado op, dat qua inhoud verwant is aan. Dit tijdschrift bestaat nog steeds.

Typerende BBB-teksten[bewerken]

  • DE ONTDEKKING

Als je goed om
je heen kijkt
zie je dat alles
gekleurd is

  • FATUM

De hond drinkt uit zijn spiegelbeeld
het hele plasje leeg.

  • Geen schaartje

'hé dat lijkt wel een schaartje,
wat daar op de grond ligt,' dacht ik,
'een stoffig, grijsgroen schaartje'
maar toen ik beter keek zag ik
dat het geen schaartje was,
maar een elastiekje, ineengekringeld
in de vorm van het schaartje

Literatuur[bewerken]

Hans Renders, Barbarber 1958-1971, Martinus Nijhoff, Leiden 1986 [138 p.]