Barbuse

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Barbuse is een kaartspel afkomstig uit Frankrijk. Het spel kan enkel met 4 spelers gespeeld worden en bestaat eigenlijk uit 5 minigames die door een spelmaker naar zijn gewenste volgorde worden gekozen. Doordat iedere spelmaker een andere volgorde van de minigames kan hanteren, ontstaat een kaartspel dat erg dynamisch is en iedere keer weer anders is.

Speluitleg[bewerken]

Het Pak[bewerken]

Barbuse wordt gespeeld met 36 kaarten. Uit het pak worden alle jokers en kaarten onder de 6 verwijderd en ter zijde gelegd. Zodoende ontstaat een pak van vier kleuren (harten, ruiten, schoppen en klaveren) van 6 tot aas (de rangorde van deze kaarten zijn: 6, 7, 8, 9, 10, boer, vrouw, heer, aas). Het nu ontstane pak wordt voorafgaand aan ieder spel geschud en per drie kaarten gedeeld. Vervolgens wordt het pak opgedeeld onder de spelers. Hierdoor bezit iedere speler voorafgaand aan een spel 9 willekeurige kaarten (36:4=9).

Het slagprincipe[bewerken]

Bij barbuse geldt het slagprincipe (net als bij hartenjagen, toupen of rikken). Het slagprincipe houdt in dat ieder nieuw spel de spelmaker de eerste kaart opgooit ('uitkomt'). De andere spelers moeten kaarten van dezelfde kleur opgooien. Deze mogen zowel hoger als lager zijn. Enkel wanneer een speler géén kaart van deze kleur bezit mag deze een andere kleur naar keuze opgooien. Degene die de hoogste kaart van de door de spelmaker gekozen kleur heeft opgegooid mag zich de slag (de vier openliggende kaarten) toe-eigenen en gesloten naast zich neerleggen. Vervolgens mag de speler die deze slag 'gewonnen' heeft met een nieuwe kaart 'uitkomen' welke de kleur van deze nieuwe slag zal bepalen, enz...

De spellen[bewerken]

Barbuse bestaat zoals gezegd uit 5 spellen.

Knobbelen[bewerken]

Bij knobbelen is het de bedoeling dat de speler aan de hand van de toegedeelde kaarten inschat hoeveel slagen hij denkt te halen. Veel hoge kaarten (aas, koning, vrouw) of opvolgende kaarten vergroten de kans op het halen van veel slagen. Veel lage kaarten minimaliseren de kans tot het halen veel slagen.

Wanneer een speler een inschatting van zijn slagen heeft gemaakt, legt hij zijn vuist op tafel. Wanneer iedere speler zijn vuist op tafel heeft geplaatst telt de speloudste af: 3..2..1.., waarbij iedere speler het aantal vingers op tafel legt conform aan het aantal slagen dat deze denkt te halen (NB: dit kan per speler nooit meer dan 9 zijn, er zijn immers maar 9 slagen te halen. Wel kan een speler 0 slagen denken te halen). Vervolgens worden het aantal vingers geteld:

  • Zijn het aantal vingers samen meer of minder dan 9, dan moet iedere speler zijn ingeschatte slagen halen
  • zijn het aantal vingers 9, dan moet iedere speler 2 slagen halen (immers bij 9 slagen zou iedere speler zijn aantal slagen zonder problemen kunnen halen en is er geen verliezer)

De puntentelling bij knobbelen is als volgt:

  • Wanneer er slechts een speler is die zijn ingeschatte slagen niet heeft weten te halen krijgt deze 80 strafpunten
  • Wanneer er 2 spelers zijn die hun ingeschatte slagen niet hebben weten te halen krijgen zij ieder 40 strafpunten
  • Wanneer er 3 spelers zijn die hun ingeschatte slagen niet hebben weten te halen krijgen zij ieder 20 strafpunten
  • Wanneer alle spelers niet hun ingeschatte aantal slagen halen, krijgen zij allen 10 strafpunten

Geen Vrouwen[bewerken]

Bij Geen Vrouwen is het de bedoeling tijdens het spel geen vrouwen binnen te halen. De spelmaker komt met een willekeurige kaart uit waarna er gespeeld wordt volgens het slagprincipe. Het spel is afgelopen wanneer alle vrouwen gespeeld zijn.

De puntentelling bij Geen Vrouwen is als volgt:

- Iedere vrouw is goed voor 20 strafpunten - Naargelang het aantal vrouwen dat de spelers bezitten krijgen zij 20,40,60 of 80 strafpunten toegedeeld

Geen Harten[bewerken]

Bij Geen Harten is het de bedoeling tijdens het spel geen harten binnen te halen. Echter, men kan er ook voor kiezen álle harten binnen te halen. Als het één speler lukt alle harten binnen te halen, krijgt deze bonuspunten. De spelmaker komt met een willekeurige kaart uit waarna er gespeeld wordt volgens het slagprincipe. Het spel is afgelopen wanneer alle harten gespeeld zijn.

De puntentelling bij Geen Harten is als volgt:

- Iedere hartenkaart is goed voor 10 strafpunten - De speler die alle harten weet binnen te halen, krijgt 90 bonuspunten

Aanleggen[bewerken]

Bij Aanleggen is het de bedoeling om de kaarten weg te spelen volgens het Patience-principe. Het spel kan daarom pas beginnen als er een 10 op tafel ligt. Daarna kan elke speler aanleggen volgens het Patience principe (dus Boer en een 9, Vrouw en een 8 etc). Wordt de Aas kaart gelegd, dan mag de desbetreffende speler nog een kaart aanleggen. Indien de speler niet kan aanleggen, moet er gepast worden.

De puntentelling bij Aanleggen is als volgt:

Degene die als eerste alle kaarten heeft gespeeld krijgt 0 strafpunten, de tweede speler 10 strafpunten, de derde speler 30 strafpunten en degene die als laatste zijn kaarten kwijt speelt krijgt 50 strafpunten.

Overige spelvormen[bewerken]

  • Geen Hartenheer
Wikibooks Wikibooks bevat gedetailleerde spelregels over Barbuse.