Barkley Marathons

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
De start van de Barkley Marathons in 2009

De Barkley Marathons is een loopwedstrijd die jaarlijks georganiseerd wordt in het Frozen Head State Park in de Amerikaanse staat Tennessee. De wedstrijd wordt omschreven als de meest uitdagende ultraloop ter wereld.[1]

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

De wedstrijd is geïnspireerd door James Earl Ray, de moordenaar van Martin Luther King. Ray wist in 1977 te ontsnappen uit de gevangenis en was bijna 60 uur op de vlucht. In die tijdspanne legde hij slechts negentien kilometer af door het ruige landschap. Ultraloper Gary Cantrell vond dat maar een magere prestatie en bedacht in 1986 de ultramarathon. Het evenement werd vernoemd naar Barry Barkley, een buur en loopgezel van Cantrell.

De eerste jaren bedroeg de totale afstand zo’n vijfentachtig kilometer. In 1989 werd de wedstrijd voor het eerst over 160 kilometer georganiseerd. De Brit Mark Williams was in 1995 de eerste die de volledige afstand uitliep. Hij deed dat in een tijd van 59u28'48". Sindsdien slaagden nog zestien andere lopers er ook in om de finish te bereiken.

Opzet[bewerken | brontekst bewerken]

Het parcours van de Barkley Marathons bestaat uit vijf lussen van twintig mijl (tweeendertig kilometer). Om de wedstrijd uit te lopen, moeten de deelnemers de vijf lussen afleggen binnen zestig uur. Over elke lus mogen ze maximaal twaalf uur doen. Wie tijd over heeft, mag tussen twee lussen even rusten. De hoogtemeters over het volledige traject worden geschat op 18.000 meter.

Aan de wedstrijd mogen maximaal veertig deelnemers meedoen. Zij krijgen enkel een kaart en kompas mee. Deelnemers dienen bij hun eerste deelname een nummerplaat van hun land mee te brengen of anders een pakje sigaretten.

Een uur voor aanvang van de wedstrijd wordt er op een schelp geblazen. Het startschot zelf bestaat uit het aansteken van een sigaret. De eerste en derde lus worden in wijzerzin gelopen, de tweede en vierde in tegenwijzerzin. Aan de vijfde lus starten de resterende deelnemers afwisselend in wijzer- en tegenwijzerzin.

Edities[bewerken | brontekst bewerken]

Over alle edities heen zijn er slechts zeventien deelnemers die de wedstrijd uitgelopen hebben.[2]

Editie Jaar Naam Tijd
10 1995 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Mark Williams 59u28'48"
16 2001 Vlag van de Verenigde Staten David Horton
Vlag van de Verenigde Staten Blake Wood
58u21'00"
58u21'01"
18 2003 Vlag van de Verenigde Staten Ted Keizer 56u57'52"
19 2004 Vlag van de Verenigde Staten Mike Tilden
Vlag van de Verenigde Staten Jim Nelson
57u25'18"
57u28'25"
23 2008 Vlag van de Verenigde Staten Brian Robinson 55u42'27"
24 2009 Vlag van de Verenigde Staten Andrew Thompson 57u37'19"
25 2010 Vlag van de Verenigde Staten Jonathan Basham 59u18'44"
26 2011 Vlag van de Verenigde Staten Brett Maune 57u13'33"
27 2012 Vlag van de Verenigde Staten Brett Maune (2)
Vlag van de Verenigde Staten Jared Campbell
Vlag van de Verenigde Staten John Fegyveresi
52u03'08"
56u00'16"
59u41'21"
28 2013 Vlag van de Verenigde Staten Nick Hollon
Vlag van de Verenigde Staten Travis Wildeboer
57u39'24"
58u41'45"
29 2014 Vlag van de Verenigde Staten Jared Campbell (2) 57u53'20"
31 2016 Vlag van de Verenigde Staten Jared Campbell (3) 59u32'30"
32 2017 Vlag van de Verenigde Staten John Kelly 59u30'53"
37 2023 Vlag van Frankrijk Aurélien Sanchez
Vlag van de Verenigde Staten John Kelly (2)
Vlag van België Karel Sabbe
58u23'12"
58u42'23"
59u53'33"

Belgische en Nederlandse deelnemers[bewerken | brontekst bewerken]

De Belgen Karel Sabbe (2019, 2022 en 2023), Merijn Geerts (2022) en Thomas Van Woensel (2023) hebben deelgenomen aan de Barkley Marathons. Sabbe liep de ultraloop uit bij zijn derde deelname. Voor Nederland namen Michiel Panhuysen (2016), Hinke Schokker (2022) en Thomas Dunkerbeck (2022) deel aan de wedstrijd.