Barry Gibb

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Barry Gibb
Barry Gibb in 2017
Barry Gibb in 2017
Algemene informatie
Volledige naam Barry Alan Crompton Gibb
Geboren 1 september 1946
Land Vlag van het Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Werk
Jaren actief 1958-heden
Genre(s) Poprock, disco, country
Instrument(en) Zang, gitaar
Zangstem Contratenor
Label(s) Polydor
Act(s) Bee Gees
Officiële website
(en) IMDb-profiel
(en) Allmusic-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Sir Barry Alan Crompton Gibb (Douglas, 1 september 1946) is een Britse zanger, songwriter en producer afkomstig van het eiland Man. Met zijn broers Robin en Maurice vormde hij de Bee Gees, een van de succesvolste popgroepen aller tijden. Het trio startte in Australië, waar de familie Gibb in 1958 naartoe was verhuisd, maar de grootste successen kwamen nadat ze naar Engeland waren teruggekeerd. Gibb staat bekend om zijn hoge falsetstem. In Groot-Brittannië heeft hij het record voor zes opeenvolgende nummer 1-hits. Als singer-songwriter was Gibb zowel actief binnen de Bee Gees als daarbuiten. Zo schreef hij ook nummers voor zijn jongste broer Andy, die ook actief was geworden in de muziekwereld. Daarnaast schreef Gibb onder andere voor Barbra Streisand, Dionne Warwick, Diana Ross, Céline Dion en Michael Jackson. Barry Gibb is de laatste overlevende van de drie musicerende broers Gibb. De jongste broer, Andy, trad in het begin soms ook op met de Bee Gees, maar was geen vast lid van de groep. Hij overleed als eerste. Op 30 december 2017 kreeg Barry Gibb de titel 'Sir'.[1]

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

Vroege leven[bewerken | brontekst bewerken]

Gibb werd geboren als zoon van Barbara en Hugh Gibb op het eiland Man. Hij heeft een oudere zus, Lesley (1945) en drie jongere broers: de tweeling Robin (1949-2012), Maurice (1949-2003) en Andy (1958-1988). Toen Barry twaalf was, verhuisde het gezin naar Australië. Daar begon Gibb samen met zijn twee jongere broers op te treden als de Bee Gees. In 1967 keerden de broers terug naar Engeland, waar zij hun uiteindelijke doorbraak zouden maken.

Carrière[bewerken | brontekst bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Bee Gees voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Gibb was als lid van de Bee Gees zeer succesvol. De band behoort tot de bestverkochte artiesten aller tijden. Het album Saturday Night Fever was tot de komst van het album Thriller van Michael Jackson het bestverkochte album ooit. De Bee Gees hadden verschillende hits en werden zestien keer genomineerd voor de Grammy's, waarvan ze er negen wonnen.

Buiten de Bee Gees[bewerken | brontekst bewerken]

In 1969 vielen de Bee Gees geleidelijk uiteen door solo-ambities. Gibb werkte in 1970 aan een album met de werktitel The Kid's No Good; het zou nooit worden uitgebracht behalve de single I'll Kiss Your Memory die alleen in Nederland de top 20 haalde. De geplande opvolger One Bad Thing werd op het laatste moment ingetrokken, omdat de Bee Gees in augustus 1970 weer bijeenkwamen. Pas in 1978 bracht Gibb weer een solosingle uit; de Beatles-cover A Day in the Life, afkomstig van de soundtrack van de film Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band waarin de Bee Gees samen met Peter Frampton de hoofdrolspelers waren. Robin zong op de B-kant zijn versie van Oh! Darling.

In 1980 produceerde Gibb het album Guilty voor Barbra Streisand; op verzoek van de zangeres/actrice trad hij ook op als duetpartner op het titelnummer en What Kind of Fool

In 1984 bracht Gibb een soloalbum uit; Now Voyager, de soundtrack van de gelijknamige film waarin hij een rol speelde. Shine Shine werd een bescheiden hit.

In 2009 kondigde Gibb aan weer te gaan optreden met Robin als de Bee Gees. Robin overleed echter op 20 mei 2012 aan kanker. Op 7 oktober 2016 bracht Gibb na 32 jaar weer een soloalbum uit, getiteld In the Now. Het bereikte de 12e positie in de Nederlandse Album Top 100.

Gibb begon na de dood van zijn broers weer op te treden, na lang aandringen van zijn vrouw, in 2014. Hij trad op, samen met zijn zoon Steven, een heavymetalartiest. Soms ook met zijn nichtje Samantha, een dochter van een van zijn overleden broers, en andere muzikanten. Ook werd hij voor diverse gastoptredens gevraagd. In 2020 trad hij nog op tot de coronacrisis uitbrak.

Ondertussen kreeg Barry Gibb op dinsdag 26 juni 2018 tijdens een plechtigheid in Buckingham Palace de titel van ridder. Door kroonprins Charles werd hij ridder geslagen vanwege zijn verdiensten in de muziekwereld en zijn liefdadigheidswerk. 'Knight fever' was de grappige titel in de Britse kranten. Een verwijzing naar de Bee Gees-klassieker Night fever.

Discografie[bewerken | brontekst bewerken]

Albums[bewerken | brontekst bewerken]

  • 1970: The Kid's No Good (niet uitgebracht)
  • 1984: Now Voyager
  • 2006: The Eaten Alive Demos (iTunes)
  • 2006: The Guilty Demos (iTunes)
  • 2006: The Eyes That See in the Dark Demos (iTunes)
  • 2006: The Heartbreaker Demos (iTunes)
  • 2016: In the Now

Singles[bewerken | brontekst bewerken]

Soundtrack[bewerken | brontekst bewerken]

  • 1988: Hawks

Radio 2 Top 2000[bewerken | brontekst bewerken]

Nummer(s) met noteringen in de Radio 2 Top 2000 '99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13 '14 '15 '16 '17 '18 '19
Guilty (met Barbra Streisand) 592 669 539 752 686 519 401 482 464 488 596 489 725 931 1358 1208 1313 1219 1385 1059 1278

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]