Barry Hawkins

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Barry Hawkins
Barry Hawkins (2013)
Persoonlijke informatie
Bijnaam The Hawk
Geboortedatum 23 april 1979
Land Vlag van Engeland Engeland
Sportieve informatie
Hoogste ranking #4
Huidige ranking #13 (per 04-05-2021)
Hoogste break 147 (3x)
Toernooizeges
Ranking 3
Minor-ranking 1
Niet-ranking 5

Barry Hawkins (Ditton, 23 april 1979) is een Engels snookerspeler die in 1996 prof werd. Hij maakte een maximumbreak tijdens het derde event van de Players Tour Championship 2010-2011. Hawkins luistert naar de bijnaam The Hawk.

Hawkins is rechtshandig, maar snookert doorgaans linkshandig.

Staat van dienst[bewerken | bron bewerken]

Hawkins won in 2007 het Masters Qualifying Event en in 2010 event 5 van de Pro Challenge Series, beide non-rankingtoernooien. In het ranking-circuit haalde hij de halve finale van de Welsh Open in zowel 2005 als 2006, die van de Grand Prix in 2006 en die van de China Open in 2007. Het World Snooker Championship 2011 was het zesde op rij waarvoor Hawkins zich plaatste en het eerste waarop hij de eerste ronde overleefde. Daarin versloeg hij Stephen Maguire met 10-9, na met 4-0, 6-2 en 8-4 voorgestaan te hebben. Hij verloor in de tweede ronde met 13-12 van Mark Allen.

In 2013 behaalde Hawkins de finale van het World Snooker Championship 2013 door achtereenvolgens Jack Lisowski, Mark Selby, Ding Junhui en Ricky Walden te verslaan. Hij verloor de finale met 18-12 van titelverdediger Ronnie O'Sullivan.

Belangrijkste resultaten[bewerken | bron bewerken]

Rankingtitels[bewerken | bron bewerken]

# Seizoen Toernooi Verliezend finalist Score
1. 2012/2013 Australian Goldfields Open Vlag van Engeland Peter Ebdon 9-3
2. 2013/2014 Players Tour Championship Finals Vlag van Noord-Ierland Gerard Greene 4-0
3. 2016/2017 World Grand Prix Vlag van Wales Ryan Day 10-7

Minor-rankingtitels[bewerken | bron bewerken]

# Seizoen Toernooi Verliezend finalist Score
1. 2014/2015 Riga Open Vlag van Engeland Tom Ford 4-1

Niet-rankingtitels[bewerken | bron bewerken]

# Seizoen Toernooi Verliezend finalist Score
1. 2011/2012 Snooker Shoot-Out Vlag van Schotland Graeme Dott 61-23
2. 2019/2020 Paul Hunter Classic Vlag van Engeland Kyren Wilson 4-3


Wereldkampioenschap[bewerken | bron bewerken]

Hoofdtoernooi (laatste 32 of beter):[1]

# Seizoen Editie Prestatie Extra
1. 2005/2006 WK 2006 Laatste 32 Verloor met 10-1 van Ken Doherty
2. 2006/2007 WK 2007 Laatste 32 Verloor met 10-9 van Fergal O'Brien
3. 2007/2008 WK 2008 Laatste 32 Verloor met 10-9 van Ali Carter
4. 2008/2009 WK 2009 Laatste 32 Verloor met 10-8 van Graeme Dott
5. 2009/2010 WK 2010 Laatste 32 Verloor met 10-6 van John Higgins
6. 2010/2011 WK 2011 Laatste 16 Verloor met 13-12 van Mark Allen
7. 2011/2012 WK 2012 Laatste 16 Verloor met 13-11 van Matthew Stevens
8. 2012/2013 WK 2013 Finale Verloor met 18-12 van Ronnie O'Sullivan
9. 2013/2014 WK 2014 Halvefinale Verloor met 17-7 van Ronnie O'Sullivan
10. 2014/2015 WK 2015 Halvefinale Verloor met 17-9 van Shaun Murphy
11. 2015/2016 WK 2016 Kwartfinale Verloor met 13-11 van Marco Fu
12. 2016/2017 WK 2017 Halvefinale Verloor met 17-8 van John Higgins
13. 2017/2018 WK 2018 Halvefinale Verloor met 17-15 van Mark Wiliams
14. 2018/2019 WK 2019 Laatste 16 Verloor met 13-11 van Kyren Wilson
15. 2019/2020 WK 2020 Laatste 16 Verloor met 13-9 van Neil Robertson
16. 2020/2021 WK 2021 Laatste 16 Verloor met 13-10 van Kyren Wilson
Zie de categorie Barry Hawkins van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.