Bart FM Droog

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Bart FM Droog
Bart FM Droog in november 2012, nabij het standbeeld van Schaepman
Bart FM Droog in november 2012, nabij het standbeeld van Schaepman
Algemene informatie
Volledige naam Bartelomeus Frederik Maria Droog
Geboren Emmen, 18 februari 1966
Land Vlag van Nederland Nederland
Beroep Dichter
Werk
Jaren actief 1994-heden
Dbnl-profiel
Website
Portaal  Portaalicoon   Literatuur

Bartelomeus Frederik Maria (Bart FM) Droog (Emmen, 18 februari 1966) is een Nederlandse dichter, bloemlezer en onderzoeker.

Hij trad veel in binnen- en buitenland op met het in 1994 opgerichte gezelschap De Dichters uit Epibreren, dat vanaf 1998 tot in 2011 bestond uit Tjitse Hofman, Jan Klug en Droog. In 2003 kreeg dit poëzie- en muziekgezelschap de Johnny van Doornprijs voor de Gesproken Letteren.

In januari 2002 werd hij door het college van B&W van Groningen benoemd tot eerste stadsdichter van die stad. Tot in januari 2005 vervulde hij deze functie. Als stadsdichter van Groningen ontwikkelde hij het 'eenzame uitvaart'-concept: gedichten schrijven en voordragen bij de uitvaart van overledenen zonder nabestaanden. Dit idee werd later door dichters in andere steden in Nederland en België overgenomen en uitgevoerd.

Droog was ook gemeentedichter van Emmen, van 2008 tot 2010.

Droog is oprichter van de Stichting Nederlandse Poëzie Encyclopedie. Deze stichting heeft als doelstelling, de verspreiding van de Nederlandstalige poëzie en de verspreiding van kennis over de Nederlandstalige poëzie, onder meer door middel van de online encyclopedie, de Nederlandse Poëzie Encyclopedie.[1]

Vanaf 2013 is Droog ook werkzaam als onderzoeksjournalist. Hij publiceerde onder meer over:

Droog is degene die een klacht indiende bij Rijksuniversiteit Groningen (RUG) over het proefschrift van historicus en programmamaker Ad van Liempt. De integriteitscommissie van de RUG oordeelde in december 2019 Van Liempt de wetenschappelijke integriteit niet heeft geschonden in zijn proefschrift. Droog is de uitspraak "een vrijbrief voor alle wetenschappers, studenten en promovendi van deze universiteit om ongestoord en ongestraft te plagiëren of zich aan andere vormen van wetenschapsfraude te buiten te gaan". Hij stapte daarom in januari 2020 naar het Landelijk Orgaan Wetenschappelijke Integriteit, de beroepsinstantie voor dit soort zaken.


Bibliografie[bewerken | brontekst bewerken]

  • Deze dagen, 1998 (debuut)
  • Benzine, 2000
  • In memoriam prins Claus, 2002
  • Radioactief, 2004
  • Cahier L, 2005
  • Veldheer en andere liefdesgedichten, 2009
  • Eenzame uitvaart, 2013
  • Zeewaarts, 2013
  • Novgorod, 2014
  • Moordballaden, 2017