Bauke Mollema

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bauke Mollema
2015 Tour de France team presentation, Bauke Mollema.jpg
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 26 november 1986
Geboorteplaats Groningen, Nederland
Lengte 183 cm
Sportieve informatie
Huidige ploeg Trek-Segafredo
Discipline Weg
Specialisatie Klimmer, klassementsrenner
Ploegen
2006
2007
2008–2012
2013–2014
2015–
Löwik Meubelen (stag.)
Rabobank CT
Rabobank
Belkin
Trek
Beste prestaties (top-20)
Amstel Gold Race 7e (2014)
Luik-Bastenaken-Luik 6e (2012)
Ronde van Lombardije 7e (2012)
Ronde van Italië 12e (2010)
Ronde van Frankrijk 6e (2013)
Ronde van Spanje 4e (2011)
1 etappezege
WK 11e (2013)
UCI World Tour 17e (2013)
Extra
Nevenklassementen:
Puntenklassement Ronde van Spanje 2011
Zeges:  
Clásica San Sebastián 2016
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Bauke Mollema (Groningen, 26 november 1986) is een Nederlands wielrenner die anno 2016 rijdt voor Trek-Segafredo.

Biografie[bewerken]

Het begin[bewerken]

Bauke Mollema groeide op in Zuidhorn. Hij haalde zijn propedeuse aan de Rijksuniversiteit Groningen als student economie, maar richt zich sindsdien volledig op zijn carrière als profwielrenner. Hij woont samen met zijn vriendin en heeft met haar een dochter en een zoon.[1]

Mollema's wielercarrière begon op 1 augustus 2006, toen hij als stagiair aan de slag kon bij Team Löwik Meubelen. Al aan het eind van het jaar verkaste hij naar het Development Team van Rabobank. Mollema won in zijn eerste jaar al direct een etappe in en het eindklassement van het Circuito Montañés, waarmee hij zijn landgenoot Robert Gesink opvolgde als eindwinnaar. Ook was hij de sterkste in de Ronde van de Toekomst, waar hij het eindklassement won.

2008[bewerken]

In 2008 kwam Bauke Mollema onder contract te staan bij het Rabobank. Hij werd steeds vaker in één adem met Robert Gesink genoemd.

Mollema maakte zijn ProTour-debuut in de Ronde van Romandië, waar hij na het wegvallen van kopman Thomas Dekker als luxeknecht van Denis Mensjov voor eigen kansen leek te mogen gaan, tot een val, waarbij hij een breuk opliep, roet in het eten gooide. Mollema stond enkele weken aan de kant en kon pas in augustus, tijdens de Ronde van Burgos, weer met de beteren mee. Hij werd vijftiende, maar was op tijd in vorm om een heel sterke Ronde van Duitsland te rijden. Daar reed hij als 21-jarige een knap klassement, waarin hij zevende werd op 03'56" van de winnaar.

2009[bewerken]

In 2009 werd Mollema zestiende tijdens een sterk bezette Ronde van Californië. Het voorseizoen bracht voor Mollema echter niet het gewenste resultaat. In april 2009 bleek Mollema de ziekte van Pfeiffer (klierkoorts) onder de leden te hebben en kon hierdoor tot september geen wedstrijden meer rijden.[2]

2010[bewerken]

In 2010 nam Mollema voor het eerst deel aan een grote ronde, namelijk de Ronde van Italië 2010 en werd door zijn ploeg als kopman aangesteld.[3] In de eerste week verloor hij wat tijd in de waaieretappes in Nederland, maar in Italië kon hij goed mee met de favorieten tijdens het klimwerk. In het eindklassement behaalde hij een verdienstelijke twaalfde plek. Later in het seizoen wist Mollema de koninginnerit in de Ronde van Polen 2010 te winnen en de derde plek in het eindklassement te bemachtigen.

2011[bewerken]

In het seizoen 2011 reed Mollema een relatief rustig voorseizoen om zich op deze manier optimaal voor te bereiden op de Ronde van Frankrijk. Hij werd negende in het algemeen klassement van Parijs-Nice, tiende in het algemeen klassement van de Ronde van Catalonië en tweede in het klassement van de Ronde van Castilië en Leon. In de voorjaarsklassiekers kon hij geen potten breken. Vlak voor de Ronde van Frankrijk reed Mollema de Ronde van Zwitserland, waar hij vijfde werd in het algemeen klassement. In de Ronde van Frankrijk lukt het hem niet, mede door ziekte, om een goed klassement te rijden. Wel won hij bijna de zeventiende etappe van de Ronde van Frankrijk, hij werd die etappe tweede achter Edvald Boasson Hagen die solo wegreed in Italië. Na de Ronde van Frankrijk reed hij de Ronde van Spanje. In de Ronde van Spanje was Bauke Mollema zeer goed op dreef. Na een vierde, derde en tweede plaats in een etappe met aankomst bergop lukt het hem om na de negende rit de rode leiderstrui te bemachtigen; voor het eerst sinds Max van Heeswijk in 2004. In de Ronde van Spanje 2015 wordt hij opgevolgd door Tom Dumoulin. Deze leiderstrui verliest hij een dag later weer in een tijdrit. Hij bleef echter goed presteren en stond na de laatste finish bergop, de zeventiende etappe, vierde in het algemeen klassement. Daarnaast veroverde hij in de zeventiende etappe de groene trui van het puntenklassement. In de voorlaatste etappe wist hij zich in de sprint goed voorin te plaatsen waardoor hij op gelijke hoogte komt met Rodríguez, die op dat moment het puntenklassement aanvoerde. In de slotetappe naar Madrid behaalde Mollema een negende plaats in de massasprint, waarmee hij het puntenklassement in de Vuelta won en de nationale opvolger werd van Jan Janssen die hetzelfde presteerde in 1968. Bauke Mollema werd geselecteerd door de bondscoach van het Nederlands team om deel te nemen aan de wegwedstrijd van het wereldkampioenschap.

In het najaar werd hij tweede in de Ronde van Emilia. In de Ronde van Lombardije kon hij door materiaalpech niet mee strijden om de prijzen.[4]

Op 28 november werd Bauke Mollema uitgeroepen tot 'Nederlands wielrenner van het jaar 2011' en hij ontving hiervoor de Gerrit Schulte Trofee.[5]

2012[bewerken]

In de Ronde van Frankrijk van 2012 was Mollema met Gesink kopman van de Raboploeg. Mollema moest echter in de elfde etappe (net als de Nederlanders Westra en Ruijgh) afstappen na diverse valpartijen aan het einde van de eerste week. In dezelfde maand juli werd Mollema vader van een dochter. In de Ronde van Spanje wist Mollema zijn goede klassering van 2011 geen vervolg te geven: hij eindigde als 28e in het algemeen klassement. In de heuvelklassiekers presteerde Mollema zeer constant: hij behaalde een notering in de top tien van de Amstel Gold Race, de Waalse Pijl, Luik-Bastenaken-Luik, de Clásica San Sebastián en de Ronde van Lombardije.

2013[bewerken]

In juni 2013 pakte Mollema zijn eerste overwinning sinds 2010: hij won de tweede etappe van de Ronde van Zwitserland naar Crans-Montana. Ook werd hij tweede in de zevende etappe, derde in de slottijdrit en tweede in het eindklassement. Tijdens de Ronde van Frankrijk startte Mollema als kopman van Belkin. Na zestien etappes stond hij tweede in het algemeen klassement. Tijdens de zeventiende etappe, een individuele klimtijdrit, zakte hij naar de vierde plaats. Tijdens de achttiende rit op de Alpe d'Huez verloor hij ook tijd en zakte hij naar plaats zes. Deze positie wist hij uiteindelijk vast te houden. Tijdens de Ronde van Spanje won hij voor het eerst een etappe in een grote ronde door in Burgos tijdens de zeventiende etappe de sprinters voor te blijven.

2014[bewerken]

Mollema begon 2014 met top-10-klasseringen in de Amstel Gold Race en de Waalse Pijl. Bij de Ronde van Zwitserland werd hij derde. Het hoofddoel van 2014 was de Ronde van Frankrijk. Na in de Alpen wat weg te zakken wist hij in de pyreneeënritten wat plaatsen te pakken. Door een slechte uitslag in de afsluitende tijdrit verloor hij echter een aantal plaatsen, waardoor hij uiteindelijk tiende werd. Na de Ronde van Frankrijk behaalde Mollema zijn eerste podiumplek in een klassieker, de Clásica San Sebastián. Op 5 augustus werd, na een periode van geruchten, duidelijk dat Mollema de overstap naar Trek Factory Racing zou maken.

2015[bewerken]

In 2015, zijn eerste jaar in dienst van Trek Factory Racing, reed Mollema een sterke Tirreno-Adriatico. Hij eindigde in het eindklassement als tweede, op achttien seconden van winnaar Nairo Quintana. De voorjaarsklassiekers leverden voor Mollema geen aansprekende uitslagen op. In de Ronde van Frankrijk fungeerde Mollema als kopman van Trek. Hij eindigde als zevende in het eindklassement.

In september 2015 won hij de Ronde van Alberta.

2016[bewerken]

In 2016 leek Mollema lange tijd kans te maken op een podiumplek in de Ronde van Frankrijk. Drie dagen voor het einde van de Tour stond hij nog tweede in het algemeen klassement, achter Chris Froome. In de negentiende etappe kwam Mollema echter ten val in de natte afdaling van de Montée de Bisanne. Door deze val en door vermoeidheid verloor hij vier minuten op de concurrentie en zakte hij naar de elfde plaats in het algemeen klassement. Desonanks oogstte Molllema, vooral dankzij zijn aanvallende koersstijl, veel lof in Nederland.

Een week na afloop van de Tour won Mollema solo de Clásica San Sebastián. Vlak na de top van de slotklim reed Mollema weg uit een groep met Tony Gallopin, Alejandro Valverde en Joaquím Rodríguez. In de afdaling bouwde Mollema zijn voorsprong uit naar een handvol seconden, schommelend tussen de vijf en vijftien. Op de meet had hij zeventien seconden voorsprong. Na afloop beschreef Mollema deze overwinning als de mooiste uit mijn loopbaan.

In de wegwedstrijd op de Olympische Spelen in Rio de Janeiro werd Mollema zeventiende, op ruim drieënhalve minuut van winnaar Greg Van Avermaet.

Palmares[bewerken]

Overwinningen[bewerken]

2006
2e etappe Ronde van León
2007
6e etappe Circuito Montañés
Eindklassement Circuito Montañés
Eindklassement Ronde van de Toekomst
2010
6e etappe Ronde van Polen
2011
Combinatieklassement Ronde van Castilië en Leon
Jersey green.svg Puntenklassement Ronde van Spanje
2013
2e etappe Ronde van Zwitserland
17e etappe Ronde van Spanje
2014
4e etappe Ronde van Noorwegen
2015
1e etappe Ronde van Alberta (ploegentijdrit)
Eindklassement Ronde van Alberta
Japan Cup
2016
Clásica San Sebastián
4e etappe Ronde van Alberta

Belangrijkste ereplaatsen[bewerken]

2006
3e in Friedens und Freundschaftstour
2007
2e in 3e etappe Ronde van de Toekomst
2e in 7e etappe Ronde van de Toekomst
2e in 9e etappe Ronde van de Toekomst
3e in Ronde van de Ain
2008
7e in Ronde van Duitsland
2010
5e in Ruta del Sol
3e in jongerenklassement Ronde van Italië
3e in Ronde van Polen
3e in 3e etappe Ronde van Zwitserland
2011
2e in Ronde van Castilië en León
5e in Ronde van Zwitserland
2e in 17e etappe Ronde van Frankrijk
3e in 8e etappe Ronde van Spanje
2e in 9e etappe Ronde van Spanje
3e in 17e etappe Ronde van Spanje
Leiderstrui 9e etappe Ronde van Spanje
2e in Ronde van Emilia
2012
3e in Ronde van Baskenland
2013
3e in Ruta del Sol
2e in Ronde van Murcia
4e in eindklassement Internationaal Wegcriterium
2e in 7e etappe Ronde van Zwitserland
3e in slottijdrit Ronde van Zwitserland
2e in Ronde van Zwitserland
3e in 13e etappe Ronde van Frankrijk
6e in eindklassement Ronde van Frankrijk
3e in 13e etappe Ronde van Spanje
2014
3e in eindklassement Ronde van Noorwegen
3e in 8e etappe Ronde van Zwitserland
2e in 9e etappe Ronde van Zwitserland
3e in eindklassement Ronde van Zwitserland
10e in eindklassement Ronde van Frankrijk
2e in Clásica San Sebastián
2015
2e in Ronde van Murcia
2e in 4e etappe Tirreno-Adriatico
2e in eindklassement Tirreno-Adriatico
2e in 4e etappe Ronde van het Baskenland
7e in eindklassement Ronde van Frankrijk
2e in 3e en 4e etappe Ronde van Alberta
2016
2e in 5e etappe Ruta del Sol
3e in eindklassement Ruta del Sol
2e in eindklassement Ronde van Alberta

Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken]

Jaar Ronde van
Italië

Ronde van
Frankrijk

Ronde van
Spanje

2008
2009
2010 12e  
2011 69e   4e Jersey green.svg 
2012 opgave   28e  
2013 6e   52e (1) 
2014 10e  
2015 7e  
2016 11e  
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
Jaar Milaan-San Remo Amstel Gold Race Luik-Bast.-Luik Ronde van Lombardije Waalse Pijl Clásica San Sebastián WK op de weg Wereld- ranglijst
2008 67e (UPT)
2009 70e
2010 13e 70e 52e (UWR)
2011 47e opgave 53e 62e 22e (UWT)
2012 10e 6e 7e 7e 5e 48e 18e (UWT)
2013 10e 77e 9e 9e 11e 17e (UWT)
2014 37e 7e 15e 89e 4e Zilver ↑ 18e 19e (UWT)
2015 55e 35e 74e 19e 6e 69e 22e (UWT)
2016 14e 9e 19e Goud ↑ 24e (UWT)

Resultaten in kleinere rondes[bewerken]

Jaar Parijs-Nice Tirreno-Adriatico Ronde van Catalonië Ronde van het Baskenland Ronde van Romandië Critérium du Dauphiné Ronde van Zwitserland Ronde van Polen Eneco Tour
2008 opgave opgave
2009 opgave
2010 98e 39e 30e Brons ↑ (1)
2011 9e 9e 5e
2012 opgave Brons 17e 33e
2013 21e Zilver ↑ (1)
2014 22e 28e Brons opgave
2015 Zilver opgave 60e
2016 9e 18e 9e opgave

(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen

Ploegen[bewerken]