Naar inhoud springen

Bauke Mollema

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Bauke Mollema
Mollema in 2023
Mollema in 2023
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 26 november 1986
Geboorteplaats Groningen, Nederland
Lengte 183 cm
Sportieve informatie
Huidige ploeg Lidl-Trek
Discipline(s) Wegwielrennen
Specialisatie(s) Klimmer, klassementsrenner
Ploegen
2006
2007
2008–2012
2013–2014
2015
2016–2023
2023
Löwik Meubelen (stagiair)
Rabobank Cont.
Rabobank
Belkin
Trek
Trek-Segafredo
Lidl-Trek
Beste prestaties
Amstel Gold Race 7e (2014, 2024)
Luik-Bast.-Luik 6e (2012)
Ronde van Lombardije 1e (2019)
Ronde van Italië 5e (2019)
Ronde van Frankrijk 6e (2013)
2 etappezeges
Ronde van Spanje 3e (2011)
1 etappezege
WK op de weg 11e (2013)
Overige
Zeges:  
Clásica San Sebastián 2016
Medailleoverzicht
Wereldkampioenschappen
GoudYorkshire 2019Gem. ploegenestafette
ZilverBrugge 2021Gem. ploegenestafette
Europese kampioenschappen
GoudAlkmaar 2019Gem. ploegenestafette
BronsTrente 2021Gem. ploegenestafette
Officiële website
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Bauke Mollema (Groningen, 26 november 1986) is een Nederlands wielrenner.

Bauke Mollema groeide op in Zuidhorn. Zijn wielrentalent werd ontdekt door een lid van een wielerclub dat zag hoe hard hij als middelbare scholier van huis naar school reed (13 km). Hij haalde zijn propedeuse aan de Rijksuniversiteit Groningen als student economie, maar richt zich sindsdien volledig op zijn carrière als profwielrenner. Hij woont samen met zijn vriendin in Monaco[1] en heeft met haar een dochter en twee zonen.[2]

Mollema's wielercarrière begon op 1 augustus 2006, toen hij als stagiair aan de slag kon bij Team Löwik Meubelen. Al aan het eind van het jaar verkaste hij naar het Development Team van Rabobank. Mollema won in zijn eerste jaar al direct een etappe in en het eindklassement van het Circuito Montañés, waarmee hij zijn landgenoot Robert Gesink opvolgde als eindwinnaar. Ook was hij de sterkste in de Ronde van de Toekomst, waar hij het eindklassement won.

In 2008 kwam Bauke Mollema onder contract te staan bij Rabobank. Hij werd steeds vaker in één adem met Robert Gesink genoemd.

Mollema maakte zijn ProTour-debuut in de Ronde van Romandië, waar hij na het wegvallen van kopman Thomas Dekker als luxeknecht van Denis Mensjov voor eigen kansen leek te mogen gaan, tot een val, waarbij hij een breuk opliep, roet in het eten gooide. Mollema stond enkele weken aan de kant en kon pas in augustus, tijdens de Ronde van Burgos, weer met de beteren mee. Hij werd vijftiende, maar was op tijd in vorm om een heel sterke Ronde van Duitsland te rijden. Daar reed hij als 21-jarige een knap klassement, waarin hij zevende werd op 03'56" van de winnaar.

In 2009 werd Mollema zestiende tijdens een sterk bezette Ronde van Californië. Het voorseizoen bracht voor Mollema echter niet het gewenste resultaat. In april 2009 bleek Mollema de ziekte van Pfeiffer (klierkoorts) onder de leden te hebben en hij kon hierdoor tot september geen wedstrijden meer rijden.[3]

In 2010 nam Mollema voor het eerst deel aan een grote ronde, namelijk de Ronde van Italië 2010 en werd door zijn ploeg als kopman aangesteld.[4] In de eerste week verloor hij wat tijd in de waaieretappes in Nederland, maar in Italië kon hij goed mee met de favorieten tijdens het klimwerk. In het eindklassement behaalde hij een verdienstelijke twaalfde plek. Later in het seizoen wist Mollema de koninginnenrit in de Ronde van Polen 2010 te winnen en de derde plek in het eindklassement te bemachtigen.

In het seizoen 2011 reed Mollema een relatief rustig voorseizoen om zich op deze manier optimaal voor te bereiden op de Ronde van Frankrijk. Hij werd negende in het algemeen klassement van Parijs-Nice, tiende in het algemeen klassement van de Ronde van Catalonië en tweede in het klassement van de Ronde van Castilië en Leon. In de voorjaarsklassiekers kon hij geen potten breken. Vlak voor de Ronde van Frankrijk reed Mollema de Ronde van Zwitserland, waar hij vijfde werd in het algemeen klassement. In de Ronde van Frankrijk lukt het hem niet, mede door ziekte, om een goed klassement te rijden. Wel won hij bijna de zeventiende etappe van de Ronde van Frankrijk, hij werd die etappe tweede achter Edvald Boasson Hagen die solo wegreed in Italië. Na de Ronde van Frankrijk reed hij de Ronde van Spanje. In de Ronde van Spanje was Bauke Mollema zeer goed op dreef. Na een vierde, derde en tweede plaats in een etappe met aankomst bergop lukt het hem om na de negende rit de rode leiderstrui te bemachtigen; voor het eerst sinds Max van Heeswijk in 2004. In de Ronde van Spanje 2015 wordt hij opgevolgd door Tom Dumoulin. Deze leiderstrui verliest hij een dag later weer in een tijdrit. Hij bleef echter goed presteren en stond na de laatste finish bergop, de zeventiende etappe, vierde in het algemeen klassement. Daarnaast veroverde hij in de zeventiende etappe de groene trui van het puntenklassement. In de voorlaatste etappe wist hij zich in de sprint goed voorin te plaatsen waardoor hij op gelijke hoogte komt met Rodríguez, die op dat moment het puntenklassement aanvoerde. In de slotetappe naar Madrid behaalde Mollema een negende plaats in de massasprint, waarmee hij het puntenklassement in de Vuelta won en de nationale opvolger werd van Jan Janssen die hetzelfde presteerde in 1968. In het eindklassement werd hij vierde, maar nadat eindwinnaar Juan José Cobo uit de uitslag werd geschrapt, schoof Mollema een plek op.[5] Later die maand werd hij door de bondscoach van het Nederlands team geselecteerd om deel te nemen aan de wegwedstrijd van het wereldkampioenschap.

In het najaar werd hij tweede in de Ronde van Emilia. In de Ronde van Lombardije kon hij door materiaalpech niet mee strijden om de prijzen.[6]

Op 28 november werd Bauke Mollema uitgeroepen tot 'Nederlands wielrenner van het jaar 2011' en hij ontving hiervoor de Gerrit Schulte Trofee.[7]

In de Ronde van Frankrijk van 2012 was Mollema met Gesink kopman van de Raboploeg. Mollema moest echter in de elfde etappe (net als de Nederlanders Westra en Ruijgh) afstappen na diverse valpartijen aan het einde van de eerste week. In dezelfde maand juli werd Mollema vader van een dochter. In de Ronde van Spanje wist Mollema zijn goede klassering van 2011 geen vervolg te geven: hij eindigde als 28e in het algemeen klassement. In de heuvelklassiekers presteerde Mollema zeer constant: hij behaalde een notering in de top tien van de Amstel Gold Race, de Waalse Pijl, Luik-Bastenaken-Luik, de Clásica San Sebastián en de Ronde van Lombardije.

In juni 2013 pakte Mollema zijn eerste overwinning sinds 2010: hij won de tweede etappe van de Ronde van Zwitserland naar Crans-Montana. Ook werd hij tweede in de zevende etappe, derde in de slottijdrit en tweede in het eindklassement. Tijdens de Ronde van Frankrijk startte Mollema als kopman van Belkin. Na zestien etappes stond hij tweede in het algemeen klassement. Tijdens de zeventiende etappe, een individuele klimtijdrit, zakte hij naar de vierde plaats. Tijdens de achttiende rit op de Alpe d'Huez verloor hij ook tijd en zakte hij naar plaats zes. Deze positie wist hij uiteindelijk vast te houden. Tijdens de Ronde van Spanje won hij voor het eerst een etappe in een grote ronde door in Burgos tijdens de zeventiende etappe de sprinters voor te blijven.

Mollema begon 2014 met top-10-klasseringen in de Amstel Gold Race en de Waalse Pijl. Bij de Ronde van Zwitserland werd hij derde. Het hoofddoel van 2014 was de Ronde van Frankrijk. Na in de Alpen wat weg te zakken wist hij in de Pyreneeënritten wat plaatsen te pakken. Door een slechte uitslag in de afsluitende tijdrit verloor hij echter een aantal plaatsen, waardoor hij uiteindelijk tiende werd. Na de Ronde van Frankrijk behaalde Mollema zijn eerste podiumplek in een klassieker, de Clásica San Sebastián. Op 5 augustus werd, na een periode van geruchten, duidelijk dat Mollema de overstap naar Trek Factory Racing zou maken.

In 2015, zijn eerste jaar in dienst van Trek Factory Racing, reed Mollema een sterke Tirreno-Adriatico. Hij eindigde in het eindklassement als tweede, op achttien seconden van winnaar Nairo Quintana. De voorjaarsklassiekers leverden voor Mollema geen aansprekende uitslagen op. In de Ronde van Frankrijk fungeerde Mollema als kopman van Trek. Hij eindigde als zevende in het eindklassement.

In september 2015 won hij de Ronde van Alberta.

In 2016 leek Mollema lange tijd kans te maken op een podiumplek in de Ronde van Frankrijk. Drie dagen voor het einde van de Tour stond hij nog tweede in het algemeen klassement, achter Chris Froome. In de negentiende etappe kwam Mollema echter ten val in de natte afdaling van de Montée de Bisanne. Door deze val en door vermoeidheid verloor hij vier minuten op de concurrentie en zakte hij naar de elfde plaats in het algemeen klassement. Desondanks oogstte Mollema, vooral dankzij zijn aanvallende koersstijl, veel lof in Nederland.

Een week na afloop van de Tour won Mollema solo de Clásica San Sebastián. Vlak na de top van de slotklim reed Mollema weg uit een groep met Tony Gallopin, Alejandro Valverde en Joaquim Rodríguez. In de afdaling bouwde Mollema zijn voorsprong uit naar een handvol seconden, schommelend tussen de vijf en vijftien. Op de meet had hij zeventien seconden voorsprong. Na afloop beschreef Mollema deze overwinning als de mooiste uit mijn loopbaan.

In de wegwedstrijd op de Olympische Spelen in Rio de Janeiro werd Mollema zeventiende, op ruim drieënhalve minuut van winnaar Greg Van Avermaet.

Het jaar 2017 begon voor Mollema met de eerste plaats in het eindklassement van de Ronde van San Juan in Argentinië. In mei werd hij 7e in het eindklassement van de Ronde van Italië. In de Ronde van Frankrijk was Mollema geen klassementsrenner maar knecht van Alberto Contador, toen duidelijk werd dat Contador geen rol meer van betekenis in het klassement had mocht hij voor eigen succes gaan en won hij na een solo van 30 kilometer de vijftiende etappe van Laissac naar Le Puy-en-Velay.

Mollema moest na een valpartij in de 13e etappe van de Tour de France opgeven met een gebroken pols en spaakbeen. Bij de valpartij waren onder meer ook de Fransman Romain Bardet en de Colombiaan Nairo Quintana betrokken. Op het moment van zijn opgave stond Mollema 13e in het algemeen klassement op een achterstand van 2'31" op de Sloveense gele truidrager Primoz Roglic.

In aanloop naar het nieuwe seizoen liet Mollema meerdere keren weten dat hij er vanaf de start 'meteen wilde staan'. Die opzet slaagde, want hij won half februari de eerste etappe in de Ronde van de Alpes-Maritimes en de Var, door Greg van Avermaet voor te blijven. Ploeggenoot Gianluca Brambilla won de etappekoers uiteindelijk, mede dankzij afstoppend werk van Mollema, die zelf als derde eindigde. Begin maart was Mollema vervolgens de beste in de eendagskoers Trofeo Laigueglia. Egan Bernal werd daar tweede.

Tijdens de Tour de France boekte Bauke een overwinning na een solo van 42,7 kilometer. Dit is zijn tweede overwinning in de tour.

In 2022 maakte Mollema zijn debuut op het Nederlands kampioenschap tijdrijden in Emmen en slaagde erin om de overwinning te pakken voor titelverdediger Tom Dumoulin.

Overwinningen

[bewerken | brontekst bewerken]

Resultaten in voornaamste wedstrijden

[bewerken | brontekst bewerken]
Jaar Ronde van
Italië
Ronde van
Frankrijk
Ronde van
Spanje
2008
2009
2010 12e 
2011 69e  Brons  
2012 opgave  28e 
2013 6e  52e (1) 
2014 10e 
2015 7e 
2016 11e 
2017 7e  17e (1) 
2018 26e  30e 
2019 5e  28e 
2020 opgave 
2021 28e  20e (1) 
2022 26e  25e 
2023 50e  79e 
2024
2025
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
JaarMilaan-San RemoAmstel Gold RaceLuik-Bast.LuikRonde van LombardijeWaalse PijlClásica San SebastiánStrade BiancheWK op de wegWereld­ranglijsten
200867e (UPT)
200970e
201013e70e52e (UWK)
201147eopgave53e62e22e (UWT)
201210e6e7e7e5e48e18e (UWT)
201310e77e9e9e11e17e (UWT)
201437e7e15e89e4eZilver 18e19e (UWT)
201555e35e74e19e6e69e22e (UWT)
201614e9e19eGoud 24e (UWT) 34e (UWR)
201719eBrons 34e17e (UWT) 25e (UWR)
201835e25e64e6eZilver 12e69e (UWT) 24e (UWR)
201912eGoud 6e5e76eopgave11e (UWR)
20204e102e (UWR)
202164e8e20e11e10e18e29e20e (UWR)
202229e7e21e4e25e72e (UWR)
202329e29e43e62e50e281e (UWR)
20247e13e12e35e12e125e (UWR)
202554e35e21e299e (UWR)

Resultaten in kleinere rondes

[bewerken | brontekst bewerken]
Jaar Tour Down Under Parijs-Nice Tirreno-Adriatico Ronde van Catalonië Ronde van het Baskenland Ronde van Romandië Critérium du Dauphiné Ronde van Zwitserland Ronde van Polen
2008 opgave opgave
2009 opgave
2010 98e 39e 30e Brons ↑ (1)
2011 9e 9e 5e
2012 opgave Brons 17e 33e
2013 21e Zilver ↑ (1)
2014 22e 28e Brons
2015 Zilver opgave 60e
2016 9e 18e 9e opgave
2017 9e opgave
2018 30e 7e 12e
2019 21e
2020
2021 opgave
2022 18e
2023 43e
2024 15e 75e 27e opgave
2025 13e opgave 91e opgave

(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen