Beekeerdgronden

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Beekeerdgronden
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Orde eerdgronden
Suborde hydro-eerdgronden
Groep hydro-zandeerdgronden
Subgroep beekeerdgronden
Portaal  Portaalicoon   Aardwetenschappen

Beekeerdgronden zijn zand-eerdgronden die meestal voorkomen in beekdalen. De beekeerdgronden behoren binnen de Nederlandse bodemclassificatie tot de hydro-zandeerdgronden. De bodem bestaat uit een voedselrijke humuslaag die overgaat in een voedselarme laag van dekzand. Beekeerdgrond komt voor in gebieden met een fluctuerende grondwaterstand. In de bodem treedt daardoor oxidatie op. Beekeerdgronden wordt als verzamelnaam gebruikt voor de zwarte- en de bruine beekeerdgronden. Wanneer men het over beekeerdgronden heeft kan het over zowel bruine als zwarte beekeerdgronden gaan.

  • Zwarte beekeerdgronden: Deze grondsoort komt voor in de lage zandgronden die uit het Pleistoceen stammen. Doordat de grondsoort voorkomt in beekdalen bevat de grond een laag klei. De A-horizont is zwart van kleur en vertoont tekenen van oxidatie door de fluctuerende grondwaterstand.
  • Bruine beekeerdgronden: De A-horizont van deze grondsoort is bruin gekleurd en bevat sporen van kleeig leem. De A-horizont is tussen de 25 en 40 centimeter dik. De oude naam voor de grondsoort is bruine gleygrond.

Het verschil tussen de bruine- en de zwarte beekeerdgronden zit in de kleur van de A-horizont. Tevens vertoont de zwarte beekeerdgrond meer tekenen van oxidatie dan de bruine beekeerdgrond maar de bruine beekeerdgrond bevat echter wel weer sporen van leem.