Belasting in België

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Grafiek van de gemiddelde heffing per land (2005)

In België vormen de belastingen de voornaamste inkomstenbron van de overheid. Andere inkomsten zijn erg beperkt. Alle Belgische (deel)regeringen hebben hun minister van Financiën. Het federale ministerie van Financiën heeft de uitvoering van de belastingdienst toegewezen aan de Federale Overheidsdienst Financiën. Deze int ook belastingen voor andere overheden.

De federale staat deelt een aantal bevoegdheden met de gewesten en gemeenschappen. De drie gewesten, Vlaanderen, Wallonië en Brussel heffen hun eigen belastingen. De Vlaamse, Franse en Duitstalige gemeenschappen heffen geen eigen belastingen maar ontvangen wel toegewezen belastingen, dat zijn belastingen die door de federale staat geheven worden, maar dan toegewezen worden aan de gemeenschappen. Het kijk- en luistergeld is daar een voorbeeld van.

De belastingdruk in België in 2007 was 44,0% van het bruto binnenlands product.[1] Er zijn evenwel een groot aantal vrijgestelde inkomsten.

Soorten van belastingen[bewerken | brontekst bewerken]

Deze belastingen worden meestal geïnd door de Federale Overheidsdienst Financiën maar gedeeld met of toegewezen aan de deelstaten. Allerlei plaatsgebonden milieuheffingen worden meestal geïnd door de gewesten zelf. Gemeenten ontvangen z.g. opcentiemen, een percentage bovenop de inkomstenbelastingen. Het staat iedere gemeente vrij om dit percentage zelf te bepalen. Bepaalde gemeenten met voldoende andere inkomsten zetten deze gemeentetaks op nul.

Er bestaat geen kerkbelasting in België. De federale overheid betaalt de lonen van de priesters, de lokale overheden staan in voor het onderhoud van de kerkgebouwen, via de kerkraad.

Afdelingen[bewerken | brontekst bewerken]

Een kleine maar bekende afdeling is de Bijzondere Belastinginspectie, die de fraude opspoort van alle federale belastingen. Vlaanderen van zijn kant laat de eigen Vlaamse belastingen, bijvoorbeeld de onroerende voorheffing innen door een eigen Vlaamse Belastingdienst.

De rulingsdienst die voorafgaande beslissingen inzake vennootschapsbelasting (rulings) neemt.

Analyse[bewerken | brontekst bewerken]

De Hoge Raad van Financiën gaf in mei 2020 de volgende adviezen over het Belgische belastingsysteem,[2] onder andere:

  • De Belgische personenbelasting is uiterst complex. Zo zijn er anno 2020 (in Vlaanderen) 829 codes op de belastingbrief; de codes zijn dan nog eens verschillend per gewest;
  • Er bestaan fiscale valkuilen, waardoor het in bepaalde situaties onaantrekkelijk is om (extra) te werken;
  • De hoge belastingdruk op arbeid, waarbij België vaak bij de zwaarst belaste landen hoort;
  • Uitholling van de belastbare basis, door het invoeren van allerlei uitzonderingen, en allerhande voordeelregimes (de zogenaamde "koterij");
  • Het verschil in behandeling tussen een gehuwd, wettelijk samenwonend en een feitelijk samenwonend koppel.

De regering heeft geprobeerd hier rekening mee te houden, maar er is geen politiek akkoord uit voortgekomen.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Taxation in Belgium van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.