Beleg van Venlo (1793)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Het beleg van Venlo in 1793 luidde het begin in van de Franse Tijd voor de hele streek.

De Franse troepen veroverden eerst Blerick op 17 december 1792, en belegerden daarna Fort Sint-Michiel, dat op 12 februari 1793 werd ingenomen. Een poging om direct daarna de stad zelf in te nemen mislukte, omdat Pruisen op het laatste moment 5000 soldaten in de stad legerden, ook al hoorde de stad tot de Oostenrijkse Nederlanden. Zowel Pruisen als Oostenrijk waren door Frankrijk de oorlog verklaard in 1792. Niet alleen door de legering van Pruisische troepen in de stad, maar zeker ook door de nederlaag bij Neerwinden (de Tweede Slag bij Neerwinden) moest Dumouriez zijn belegering van de stad voorlopig staken.

Anderhalf jaar later stond generaal Laurent opnieuw voor de stad. Na enkele weken van intensief beleg gaf de stad zich uiteindelijk op 26 oktober 1794 over en kwam onder Frans bestuur te staan. Bijna een jaar later, op 1 oktober 1795, waren de Venlonaren officieel Franse burgers en ging Venlo behoren tot het nieuwe Département de la Meuse Inférieure, ofwel Beneden-Maas.

Hoewel de stad Venlo pas een jaar later werd ingenomen, wordt toch het jaar 1793 als jaartal van belegering genoemd, aangezien Fort Sint-Michiel ook tot het Venlose grondgebied behoorde.