Belfort van Thuin

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Belfort van Thuin, Thuin
onderdeel van de werelderfgoedinschrijving:
Belforten van België en Frankrijk
Het belfort
Het belfort
Land Vlag van België België
Coördinaten 50° 20′ NB, 4° 17′ OL
UNESCO-regio Europa en Noord-Amerika
Criteria ii, iv (Uitleg)
Inschrijvingsverloop
UNESCO-volgnr. 943-031
Inschrijving 1999 (23e sessie)
Uitbreiding 2005
Kaart
Belfort van Thuin
Belfort van Thuin
UNESCO-werelderfgoedlijst

Het Belfort van Thuin is het historische belfort van de Waalse stad Thuin, ooit één van de goede steden van het prinsbisdom Luik. Deze burgerlijke toren uit de 17e en 18e eeuw was eertijds de toren van de (voormalige) collegiale kerk.

Het belfort staat sinds 1999 op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO, een lijst die intussen aangegroeid is tot 56 belforten in België en Frankrijk.

Geschiedenis[bewerken]

De toren van de oude kerk van Saint-Théodard, gebouwd zonder fundering op leisteen rock, is onmiskenbaar middeleeuwse en moeten dateren uit de tijd van de grootste ontwikkeling van de stad. Met name in de periode tussen 1153 en 1164 tijdens het bezoek van bisschop Henri-Leez prins beslist om een ​​toren te bouwen voor de kerk, hoofdstuk dateert uit deze periode.

Het feit evolueert samen met een klokkentoren, een gemeenschappelijke beurt het enige belfort van het Prinsdom Luik. Een verslag uit 1641 spreekt van "toeters berfroy deze stad" en een akkoord bereikt in 1667 tussen de rechter, gemeenschappelijk vermogen en hoofdstuk geven aan dat elk van hen heeft het recht om een ​​sleutel van de klokkentoren bezitten.

De meest recente data ingeschreven op de muur zijn in feite als herstel of verhoging van het oorspronkelijke gebouw. De opgravingen worden ondernomen op de site van het hoofdstuk aan het eind van de twintigste eeuw, blijkt het bestaan ​​van drie opeenvolgende religieuze gebouwen. Waarschijnlijk een Karolingische kapel, een romaanse kerk en een gotische kerk gebouwd in de zestiende eeuw op de resten van de vorige. Ten tijde van de verwoesting in 1811, om ruimte te dansen, het schip had een lengte van 20 meter en een breedte van 18 meter. Het stond aan de oostzijde van de toren aan de zuidkant van het plein van het Kapittel.

De toren, beschouwd als gemeenschappelijk bezit, ontsnapt aan de confiscatie van kerk eigendom tijdens de Franse Revolutie, en dus de verkoop en sloop. Een storm 1662 volledig verwoest het belfort dak. De huidige boom is het werk van Everard, meester timmerman in Beaumont, met de hulp van Andry Dagnelie, thudinien7 timmerman. Jean-Baptiste Chermanne voert een kort herstel van de buitenbeplating tour4 en grote reparaties aan het college in 1754.

Geraakt door Duitse artillerie 24 augustus 1914, zal de door de pijl geleden schade permanent worden hersteld in 1952 door Michot timmerlieden, vader en zoon, Lobbes.

De laatste restauratie dateert uit 2004, toen de gong werd geautomatiseerd om uur en een half uur spelen.

Beschrijving[bewerken]

Met een totale hoogte van 60 meter, het belfort is een vierkant gebouw barokke stijl, met een taps toelopende voet op drie niveaus met zandsteen en kalksteen harp hoeken. De bekleding van de vier gezichten wordt geanimeerd door banners en horizontale ketens in kalksteen, steeds meer afstand van elkaar te sommet. Deze banden gebruiken soms hergebruikt materialen zoals steen fragmenten bazen of lager inscripties.

De toren wordt bekroond door een bel-pijl tussen de vier veelhoekige torentjes. De cavetto kroonlijst wordt ondersteund door gootklossen in kwart-round. De bovenste verdieping wordt verlicht vier grote halfronde openingen bekleed met strip onder toezicht archivolt. Het gezicht is de toren draagt ​​de sporen van de vermiste schip. Tot halverwege de hoogte, het heeft een zithoek puin schromelijk begrensd door het spoor van het kruipen van het dak van het schip. Dit deel werd eens doorboord door drie boven elkaar boogramen, een deur op de begane grond.

Op de bodem van de zuidwand verzegeld de armen van Peter de Tassier en Nicolas Brusselse burgemeesters in 1638-1639, tijdens de werkzaamheden op de tourn. Hieronder staan ​​twee lege nissen die waren aan die van St. Lambert en St. Théodard zijn. Daaronder is een cartridge met drie kronen uitgehold onderstreepte toewijding van een gewist en een kleinere cartridge gemarkeerd "Thuin 1638".

De westzijde heeft een tijdschema van Johannes de Doper Chermanne op maat de sleutel tot Ouverturen. Tegen de noordzijde is een halfronde trap toren bedekt met leisteen pepperpot, die toegang geeft tot het tweede niveau.