België op het Europees kampioenschap voetbal 1980

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Flag of Belgium.svg
BEL
Thuistenue
Uittenue

België was een van de deelnemers op het Europees kampioenschap voetbal 1980 in Italië. Het was de tweede deelname voor het land. Guy Thys nam als bondscoach voor de eerste keer deel aan het EK. De Rode Duivels bereikten de finale maar verloren daarin met 2-1 van West-Duitsland. Het is tot op heden het beste resultaat ooit voor België op een groot landentoernooi.

Kwalificatie[bewerken]

Enkel de acht laatste landen mochten deelnemen aan de eindronde van het EK. In de kwalificatieronde belandde België in de groep van Portugal, Schotland, Oostenrijk en Noorwegen.

De Belgen begonnen al in 1978 aan de kwalificatiewedstrijden voor het EK. In hun eerste drie duels speelden de Duivels telkens 1-1 gelijk. Eerst thuis tegen het in theorie zwakkere Noorwegen, vervolgens op verplaatsing bij groepsfavoriet Portugal en ten slotte ook thuis tegen Oostenrijk. Meteen daarna mocht België het opnieuw tegen de Oostenrijkers opnemen, ditmaal eindigde de confrontatie op een 0-0 gelijkspel.

Met vier punten uit even veel wedstrijden had het team van bondscoach Guy Thys dringend nood aan een zege. Op 12 september 1979 pakten de Duivels voor het eerst twee punten. België ging in Noorwegen met 1-2 winnen, na goals van Jean Janssens en François Van der Elst. Nadien kwam Portugal naar Brussel. Thys haalde voor die interland middenvelder Wilfried Van Moer na een afwezigheid van vier jaar terug bij de selectie. De Duivels speelden een sterke wedstrijd en wonnen met 2-0, na doelpunten van Van Moer en opnieuw Van der Elst. Met die zege was het team van Thys definitief gelanceerd, hoewel er nog twee duels met Schotland op het programma stonden.

De Schotten, die over sterkhouders als Kenny Dalglish, Alan Hansen en Graeme Souness (allen eigendom van Liverpool FC) beschikten, waren een te duchten tegenstander. Toch wonnen de Belgen in eigen land overtuigend met 2-0. Van der Elst was opnieuw trefzeker, evenals Eddy Voordeckers. De terugwedstrijd in Schotland eindigde in 1-3, na twee doelpunten van Van der Elst en één van Erwin Vandenbergh. Dankzij die zege wipte België over Oostenrijk en werd het groepswinnaar.

Kwalificatieduels[bewerken]

20 september 1978 België Vlag van België 1 - 1 Vlag van Noorwegen Noorwegen
11 oktober 1978 Portugal Vlag van Portugal 1 - 1 Vlag van België België
28 maart 1979 België Vlag van België 1 - 1 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk
2 mei 1979 Oostenrijk Vlag van Oostenrijk 0 - 0 Vlag van België België
12 september 1979 Noorwegen Vlag van Noorwegen 1 - 2 Vlag van België België
17 oktober 1979 België Vlag van België 2 - 0 Vlag van Portugal Portugal
21 november 1979 België Vlag van België 2 - 0 Vlag van Schotland Schotland
19 december 1979 Schotland Vlag van Schotland 1 - 3 Vlag van België België

Eindstand[bewerken]

Land Wed W G V DV DT DS Pnt
1 Vlag van België België 8 4 4 0 12 5 +7 12
2 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk 8 4 3 1 14 7 +7 11
3 Vlag van Portugal Portugal 8 4 1 3 10 11 -1 9
4 Vlag van Schotland Schotland 8 3 1 4 15 13 +2 7
5 Vlag van Noorwegen Noorwegen 8 0 1 7 5 20 -15 1

Het Europees kampioenschap[bewerken]

De acht deelnemende landen werd over twee poules verdeeld. België kwam terecht in groep B, samen met de voetbalgrootmachten Spanje, Italië en Engeland. Op voorhand gaf niemand de Belgen een schijn van kans.

In de eerste wedstrijd, tegen Engeland, kwamen de Belgen na iets minder dan een half uur spelen 1-0 achter na een goal van Ray Wilkins. Jan Ceulemans maakte echter meteen gelijk: 1-1. Nadien begonnen Engelse hooligans amok te maken, waardoor de Italiaanse ordediensten traangas in het supportersvak van Engeland spoten. Het traangas zorgde ook voor een nevel op het veld, waardoor het zicht van de Engelse doelman Ray Clemence beperkt werd. De scheidsrechter legde het duel daarom een tijd stil. Ondanks al het tumult bleef het 1-1.

De tweede groepswedstrijd werd met 2-1 gewonnen. Eric Gerets bracht de Duivels al na een kwartier op voorsprong tegen Spanje. Quini, die na het toernooi naar FC Barcelona zou verhuizen, maakte nog voor de rust gelijk. Na de pauze maakte Julien Cools het winnende doelpunt.

Door de zege tegen Spanje had België in de laatste wedstrijd tegen gastland Italië genoeg aan een gelijkspel. Maar de Italianen gaven zich niet zomaar gewonnen. Met gemene tackles en vuil spel probeerden ze het spel van de Duivels, en meer bepaald dat van spelverdeler Wilfried Van Moer, te ontregelen. Van Moer verloor op een gegeven moment het bewustzijn na een kniestoot van Romeo Benetti op zijn kin. Na 49 minuten haalde Thys hem aan de kant voor René Verheyen. De Belgen lieten zich echter niet imponeren en onder meer Eric Gerets, Michel Renquin en René Vandereycken beantwoordden het Italiaanse spel met minstens even gevaarlijke tussenkomsten. Na iets meer dan een half uur schopte Vandereycken de Italiaanse Giancarlo Antognoni van het veld. Het bitsige duel, waarin België aan een strafschop ontsnapte na handspel van Walter Meeuws, eindigde uiteindelijk op 0-0, waardoor België naar de finale mocht.

In die finale namen de Duivels het op tegen West-Duitsland, dat al na 10 minuten op voorsprong kwam via Horst Hrubesch, bijgenaamd Das Kopfball-Ungeheuer (het kopbalmonster). Pas na 72 minuten kon België gelijkmaken. De doorgebroken François Van der Elst werd buiten het strafschopgebied neergehaald, maar de spits viel in de grote rechthoek en kreeg een penalty. René Vandereycken zette die beheerst om. Er leken verlengingen aan te komen, tot net voor het laatste fluitsignaal Hrubesch nog een hoekschop tegen de touwen kopte: 2-1 voor West-Duitsland.

Uitrustingen[bewerken]

Sportmerk: Adidas

Thuis
Uit
Doelman

Technische staf[bewerken]

Naam Functie
Technische staf
Guy Thys Bondscoach
Julien Labeau Assistent-trainer

Selectie[bewerken]

Nr. Naam Geboortedatum GW Goal.svg Yellow card.svg Red card.svg Sub on.svg Sub off.svg Club Positie(s)
1 Theo Custers 10-08-1950 0 0 0 0 0 0 Vlag van België Antwerp FC GK
2 Eric Gerets 18-05-1954 4 1 0 0 0 0 Vlag van België Standard Luik RB
3 Luc Millecamps 10-09-1951 4 0 1 0 0 0 Vlag van België KSV Waregem CB
4 Walter Meeuws 11-07-1951 4 0 1 0 0 0 Vlag van België Club Brugge CB
5 Michel Renquin 03-11-1955 4 0 0 0 0 0 Vlag van België Standard Luik LB, CB
6 Julien Cools Aanvoerder 13-02-1947 4 1 0 0 0 0 Vlag van België Beerschot VAV RM
7 René Vandereycken 22-07-1953 4 0 2 0 0 0 Vlag van België Club Brugge DM
8 Wilfried Van Moer 01-03-1945 4 0 0 0 0 3 Vlag van België Beringen FC CM
9 François Van der Elst 01-12-1954 4 0 2 0 0 0 Vlag van België RSC Anderlecht CF, RW
10 Erwin Vandenbergh 26-01-1959 3 0 0 0 1 1 Vlag van België Lierse SK CF
11 Jan Ceulemans 28-02-1957 4 1 0 0 0 0 Vlag van België Club Brugge AM, CF
12 Jean-Marie Pfaff 04-12-1953 4 0 0 0 0 0 Vlag van België KSK Beveren GK
13 Maurice Martens 05-06-1947 0 0 0 0 0 0 Vlag van België RWDM LB
14 Gerard Plessers 30-03-1959 0 0 0 0 0 0 Vlag van België Standard Luik LB, CB
15 René Verheyen 20-03-1952 2 0 0 0 2 0 Vlag van België KSC Lokeren CM
16 Marc Millecamps 09-10-1950 0 0 0 0 0 0 Vlag van België KSV Waregem AM
17 Raymond Mommens 27-12-1958 4 0 0 0 2 1 Vlag van België KSC Lokeren LM
18 Guy Dardenne 19-10-1954 0 0 0 0 0 0 Vlag van België KSC Lokeren AM
19 Willy Wellens 29-03-1954 0 0 0 0 0 0 Vlag van België Standard Luik CF
20 Michel Preud'homme 24-01-1959 0 0 0 0 0 0 Vlag van België Standard Luik GK
21 Jos Heyligen 30-06-1947 0 0 0 0 0 0 Vlag van België Waterschei CM
22 Ronny Martens 22-12-1958 0 0 0 0 0 0 Vlag van België RSC Anderlecht CF, LW

Wedstrijden[bewerken]

Groepsfase[bewerken]


12 juni 1980
17:45 (MET)
België Vlag van België 1 – 1 Vlag van Engeland Engeland Stadio Olimpico, Turijn
Toeschouwers: 15.186
Scheidsrechter: Heinz Aldinger (West-Duitsland)
Ceulemans Goal 29' Goal 26' Wilkins
België
Engeland
België:
GK 12 Jean-Marie Pfaff
RB 2 Eric Gerets
CB 3 Luc Millecamps
CB 4 Walter Meeuws
LB 5 Michel Renquin
CM 6 Julien Cools Aanvoerder
CM 8 Wilfried Van Moer Red Arrow Down.svg 88'
CM 7 René Vandereycken
FW 9 François Van der Elst
FW 10 Erwin Vandenbergh
FW 11 Jan Ceulemans
Invallers:
MF 17 Raymond Mommens Green Arrow Up.svg 88'
Coach:
Vlag van België Guy Thys
Engeland:
GK 1 Ray Clemence
RB 2 Phil Neal
CB 4 Phil Thompson
CB 5 Dave Watson
LB 3 Kenny Sansom
CM 10 Trevor Brooking
CM 6 Ray Wilkins
AM 7 Kevin Keegan Aanvoerder
RW 8 Steve Coppell Red Arrow Down.svg 81'
CF 9 David Johnson Red Arrow Down.svg 70'
LW 11 Tony Woodcock
Invallers:
FW 18 Ray Kennedy Green Arrow Up.svg 70'
MF 17 Terry McDermott Green Arrow Up.svg 81'
Coach:
Vlag van Engeland Ron Greenwood

15 juni 1980
17:45 (MET)
Spanje Vlag van Spanje (1977-1981) 1 – 2 Vlag van België België Stadio Giuseppe Meazza, Milaan
Toeschouwers: 11.430
Scheidsrechter: Charles Corver (Nederland)
Quini Goal 36' Goal 17' Gerets
Goal 65' Cools
Spanje
België
Spanje:
GK 1 Luis Arconada
RB 20 Miguel Tendillo Red Arrow Down.svg 79'
CB 2 José Ramón Alexanko
CB 3 Migueli Kreeg geel
LB 14 Rafael Gordillo
CM 21 Jesús María Zamora
CM 6 Juan Manuel Asensi Aanvoerder Kreeg geel Red Arrow Down.svg 37'
CM 12 Juanito
FW 18 Enrique Saura
FW 17 Jesús María Satrústegui
FW 10 Quini
Invallers:
DF 11 Vicente del Bosque Green Arrow Up.svg 37'
MF 9 Francisco José Carrasco Green Arrow Up.svg 79'
Coach:
Vlag van Hongarije Ladislao Kubala
België:
GK 12 Jean-Marie Pfaff
RB 2 Eric Gerets
CB 3 Luc Millecamps
CB 4 Walter Meeuws
LB 5 Michel Renquin
CM 6 Julien Cools Aanvoerder
CM 8 Wilfried Van Moer Red Arrow Down.svg 80'
CM 7 René Vandereycken
FW 9 François Van der Elst
FW 10 Erwin Vandenbergh Red Arrow Down.svg 81'
FW 11 Jan Ceulemans
Invallers:
MF 17 Raymond Mommens Green Arrow Up.svg 80'
MF 15 René Verheyen Green Arrow Up.svg 81'
Coach:
Vlag van België Guy Thys

18 juni 1980
20:30 (MET)
Italië Vlag van Italië 0 – 0 Vlag van België België Stadio Olimpico, Rome
Toeschouwers: 42.318
Scheidsrechter: António Garrido (Portugal)
Italië
België
Italië:
GK 1 Dino Zoff Aanvoerder
RB 14 Gabriele Oriali Kreeg geel Red Arrow Down.svg 46'
CB 9 Gaetano Scirea
CB 6 Fulvio Collovati
LB 7 Claudio Gentile
CM 15 Marco Tardelli
CM 11 Romeo Benetti
AM 10 Giancarlo Antognoni Red Arrow Down.svg 36'
FW 20 Francesco Graziani
FW 18 Roberto Bettega
FW 19 Franco Causio Kreeg geel
Invallers:
DF 3 Giuseppe Baresi Green Arrow Up.svg 36'
FW 16 Alessandro Altobelli Green Arrow Up.svg 46'
Coach:
Vlag van Italië Enzo Bearzot
België:
GK 12 Jean-Marie Pfaff
RB 2 Eric Gerets
CB 3 Luc Millecamps
CB 4 Walter Meeuws Kreeg geel
LB 5 Michel Renquin
RM 6 Julien Cools Aanvoerder
CM 8 Wilfried Van Moer Red Arrow Down.svg 48'
CM 7 René Vandereycken Kreeg geel
LM 17 Raymond Mommens Red Arrow Down.svg 77'
CF 9 François Van der Elst 0Kreeg geel
CF 11 Jan Ceulemans
Invallers:
MF 15 René Verheyen Green Arrow Up.svg 48'
FW 10 Erwin Vandenbergh Green Arrow Up.svg 77'
Coach:
Vlag van België Guy Thys

Finale[bewerken]


22 juni 1980
20:30 (MET)
West-Duitsland Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland 2 – 1 Vlag van België België Stadio Olimpico, Rome
Toeschouwers: 47.864
Scheidsrechter: Nicolae Rainea (Roemenië)
Hrubesch Goal 10'Goal 88' Goal 75' (pen.) Vandereycken
West-Duitsland
België
West-Duitsland:
GK 1 Harald Schumacher
RWB 20 Manfred Kaltz
CB 5 Bernard Dietz Aanvoerder
CB 15 Uli Stielike
CB 4 Karlheinz Förster Kreeg geel
LWB 2 Hans-Peter Briegel Red Arrow Down.svg 55'
CM 6 Bernd Schuster
CM 10 Hansi Müller
AM 8 Karl-Heinz Rummenigge
CF 9 Horst Hrubesch
CF 11 Klaus Allofs
Wisselspelers:
DF 3 Bernhard Cullmann Green Arrow Up.svg 55'
Coach:
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland Jupp Derwall
1980-RFA-BEL 1980-FIN-Euro.svg
België:
GK 12 Jean-Marie Pfaff
RB 2 Eric Gerets
CB 4 Walter Meeuws
CB 3 Luc Millecamps Kreeg geel
LB 5 Michel Renquin
RM 6 Julien Cools Aanvoerder
CM 8 Wilfried Van Moer
CM 7 René Vandereycken Kreeg geel
LM 17 Raymond Mommens
CF 9 François Van der Elst 0Kreeg geel
CF 11 Jan Ceulemans
Coach:
Vlag van België Guy Thys

KBVB · A-internationals · Selecties · Statistieken · Bondscoaches · Belgisch vrouwenelftal · Olympisch elftal · België U21 · België U20 · België U19 · België U18 · België U17 · Vrouwen U19 · Vrouwen U17

1900 – 1919 · 1920 – 1939 · 1940 – 1959 · 1960 – 1979 · 1980 – 1999 · 2000 – 2009 · 2010 – 2019 · 2020 – 2029

OS 1900 · OS 1920 · OS 1924 · OS 1928 · WK 1930 · WK 1934 · WK 1938 · WK 1954 · WK 1970 · EK 1972 · EK 1980 · WK 1982 · EK 1984 · WK 1986 · WK 1990 · WK 1994 · WK 1998 · EK 2000 · WK 2002 · OS 2008 · WK 2014 · EK 2016 · WK 2018 · EK 2020

WK 1934 · WK 1938 · WK 1954 · WK 1958 · WK 1962 · EK 1964 · WK 1966 · EK 1968 · WK 1970 · EK 1972 · WK 1974 · EK 1976 · WK 1978 · EK 1980 · WK 1982 · EK 1984 · WK 1986 · EK 1988 · WK 1990 · EK 1992 · WK 1994 · EK 1996 · WK 1998 · WK 2002 · EK 2004 · WK 2006 · EK 2008 · WK 2010 · EK 2012 · WK 2014 · EK 2016 · WK 2018 · EK 2020

Albanië · Algerije · Andorra · Argentinië · Armenië · Australië · Azerbeidzjan · Bosnië en Herzegovina · Brazilië · Bulgarije · Canada · Chili · Colombia · Costa Rica · Cyprus · DDR · Denemarken · Duitsland · Egypte · El Salvador · Engeland · Estland · Faeröer · Finland · Frankrijk · Gabon · Gibraltar · Griekenland · Hongarije · Ierland · IJsland · Irak · Israël · Italië · Ivoorkust · Japan · Joegoslavië · Kazachstan · Kroatië · Letland · Litouwen · Luxemburg · Malta · Marokko · Mexico · Montenegro · Nederland · Noord-Ierland · Noord-Macedonië · Noorwegen · Oostenrijk · Panama · Paraguay · Peru · Polen · Portugal · Qatar · Roemenië · Rusland · San Marino · Saoedi-Arabië · Schotland · Servië · Servië en Montenegro · Slovenië · Slowakije · Sovjet-Unie · Spanje · Tsjechië · Tsjecho-Slowakije · Tunesië · Turkije · Uruguay · Verenigde Staten · Wales · Zambia · Zuid-Korea · Zweden · Zwitserland

Wedstrijden in detail

Algerije (2014) · Argentinië (2014) · Brazilië (2018) · Engeland (2018, 1) · Engeland (2018, 2) · Frankrijk (1904) · Frankrijk (2018) · Ierland (2016) · Italië (2016) · Japan (2018) · Nederland (1985) · Panama (2018) · Polen (1982) · Rusland (2014) · Sovjet-Unie (1982) · Tunesië (2018) · Verenigde Staten (2014) · West-Duitsland (1980) · Zuid-Korea (2014)