België op het wereldkampioenschap voetbal 1954

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Flag of Belgium.svg
BEL
Thuistenue

België was een van de deelnemende landen op het wereldkampioenschap voetbal 1954 in Zwitserland. Het was de vierde keer dat België deelnam aan het landentoernooi. De Schot Doug Livingstone nam als selectieheer voor de eerste keer deel aan het WK. België overleefde de groepsfase niet, maar haalde wel voor het eerst een punt op het WK.

Kwalificatie[bewerken]

België belandde samen met de Scandinavische landen Zweden en Finland in Groep 2 van de kwalificatieronde. De Belgen van de Engelse bondscoach Bill Gormlie werkten eerst hun twee uitwedstrijden af. In mei 1954 wonnen met 2-4 van Finland, na een doelpunt van Pol Anoul en een hattrick van Rik Coppens. Ondanks de ruime zege hadden de Duivels het lange tijd moeilijk tegen de Finnen. Ze kregen geen grip op de aanvaller Kalevi Lehtovirta, die met twee doelpunten lange tijd voor de nodige spanning zorgde.

De zege tegen Finland gaf de Belgen moed voor de moeilijke uitwedstrijd tegen Zweden, dat favoriet was voor groepswinst. De Zweden waren in 1948 olympisch kampioen geworden en haalden in 1950 brons op het WK in Brazilië. Bovendien waren heel wat Belgische spelers ziek geworden tijdens de bootreis over de Oostzee. Ondanks de slechte omstandigheden pakte België ook in Zweden de volle buit. Na nog geen half uur stonden de Duivels van Bill Gormlie nochtans 2-0 achter. Nog voor de rust draaiden de Belgen de score volledig om. Pol Anoul en Jean Straetmans brachten de score in enkele minuten tijd opnieuw in evenwicht. Net voor de rust zorgde Victor "Torke" Lemberechts zelfs voor de 2-3-voorsprong. Na de pauze vielen er geen doelpunten meer, waardoor België onverhoopt met 2 punten naar huis mocht.

Nadien nam de Schot Doug Livingstone het roer over van Gormlie. De nieuwe bondscoach speelde in eigen land 2-2 gelijk tegen Finland. Mathieu Bollen had België nochtans een 2-0-voorsprong bezorgd. In de slotminuten gaven de Duivels nog bijna alles uit handen. Het gelijkspel was echter geen ramp, want ook Zweden had eerder al een keer gelijkgespeeld tegen Finland. Maar nu moesten de Duivels op de laatste speeldag wel nog oppassen tegen Zweden. Een gelijkspel was voldoende, maar de Duivels rondden de WK-kwalificatiecampagne af met een zege. Na goals van de Antwerpenaren Rik Coppens en Vic Mees werd het 2-0. Bij Zweden maakte die wedstrijd het Zweeds toptalent Kurt Hamrin zijn debuut.

Kwalificatieduels[bewerken]

25 mei 1953 Finland Vlag van Finland 2 - 4 Vlag van België België
28 mei 1953 Zweden Vlag van Zweden 2 - 3 Vlag van België België
23 september 1953 België Vlag van België 2 - 2 Vlag van Finland Finland
8 oktober 1953 België Vlag van België 2 - 0 Vlag van Zweden Zweden

Eindstand[bewerken]

Land Wed W G V DV DT Ptn
Vlag van België België 4 3 1 0 11 6 7
Vlag van Zweden Zweden 4 1 1 2 9 8 3
Vlag van Finland Finland 4 0 2 2 7 13 2

Het wereldkampioenschap[bewerken]

Jef Mermans was aanvoerder van de selectie van 1954.

België werd voor het WK ondergebracht in Groep 4, samen met gastland Zwitserland en de voetbalgrootmachten Italië en Engeland. Voor het WK werd een bijzonder reglement in het leven geroepen, waardoor België enkel tegen Engeland en Italië mocht spelen. Bovendien werd er ook altijd met verlengingen gewerkt, zelfs in de groepsfase.

Op 17 juni 1954 speelden de Duivels van Livingstone tegen het Engeland van onder meer Stanley Matthews. Het werd een knotsgekke wedstrijd waarin de Belgen tegen de verwachtingen in al na enkele minuten 0-1 voorkwamen via Pol Anoul. De Engelsen schoten meteen wakker en liepen na een uur spelen uit tot 3-1. Rik Coppens zorgde met nog iets meer dan 20 minuten te gaan voor de aansluitingstreffer, waarna Anoul met zijn tweede treffer voor de gelijkmaker zorgde. Toen het na 90 minuten nog steeds gelijk stond, kwamen er verlengingen. Nathaniel Lofthouse bracht Engeland met zijn tweede doelpunt meteen voor, maar een eigen doelpunt van Jimmy Dickinson werd het opnieuw gelijk: 4-4. De Brit verlengde een vrije trap van Marcel Dries in eigen doel. Het bleef 4-4 en zo haalden de Belgen hun eerste punt ooit op een WK.

Enkele dagen later mochten de Duivels het opnemen tegen Italië, die eerder al verloren hadden van het gastland. De vermoeide Belgen waren geen partij voor de Italianen. Egisto Pandolfini zette voor de rust een strafschop om: 1-0. Na de rust liepen de Italianen verder uit tot 4-0. In de slotminuten kon de onvermijdelijke Pol Anoul nog een eerredder uit de brand slepen. Met drie doelpunten werd hij een van de beste schutters op het toernooi, maar kwam hij nog steeds niet in de buurt van de elf goals van de Hongaarse goalgetter Sándor Kocsis.

Met hun eerste WK-punt ooit mochten de Belgen met opgeheven hoofd terugkeren naar eigen land. De Franse sportkrant L'Equipe riep Rik Coppens later zelfs uit tot de beste midvoor van het WK. De Antwerpse spits kreeg enkele maanden later als eerste speler ooit de Gouden Schoen.

Technische staf[bewerken]

Naam Functie
Technische staf
Doug Livingstone Bondscoach
André Vandeweyer Assistent-trainer

Selectie[bewerken]

Nr. Naam GW Goal.svg Red card.svg Sub on.svg Sub off.svg Club
1 Pol Gernaey 2 0 0 0 0 Vlag van België KV Oostende
2 Marcel Dries 2 0 0 0 0 Vlag van België Berchem Sport
3 Alfons Van Brandt 2 0 0 0 0 Vlag van België Lierse SK
4 Constant Huysmans 2 0 0 0 0 Vlag van België Beerschot AC
5 Louis Carré 2 0 0 0 0 Vlag van België Club Luik
6 Vic Mees 2 0 0 0 0 Vlag van België Antwerp FC
7 Jef Vliers 0 0 0 0 0 Vlag van België Beerschot AC
8 Denis Houf 1 0 0 0 0 Vlag van België Standard Luik
9 Rik Coppens 2 1 0 0 0 Vlag van België Beerschot AC
10 Pol Anoul 2 3 0 0 0 Vlag van België Club Luik
11 Jef Mermans Aanvoerder 2 0 0 0 0 Vlag van België RSC Anderlecht
12 Charles Geerts 0 0 0 0 0 Vlag van België Beerschot AC
13 Henri Dirickx 0 0 0 0 0 Vlag van België Union Saint-Gilloise
14 Robert Van Kerckhoven 0 0 0 0 0 Vlag van België Daring Club de Bruxelles
15 Hippolyte Van Den Bosch 1 0 0 0 0 Vlag van België RSC Anderlecht
16 Pieter Van Den Bosch 2 0 0 0 0 Vlag van België RSC Anderlecht
17 Raymond Ausloos 0 0 0 0 0 Vlag van België White Star
18 Jef Van Der Linden 0 0 0 0 0 Vlag van België Antwerp FC
19 Jo Backaert 0 0 0 0 0 Vlag van België Sporting Charleroi
20 Robert Maertens 0 0 0 0 0 Vlag van België Antwerp FC
21 Jan Van Steen 0 0 0 0 0 Vlag van België RSC Anderlecht
22 Luc Van Hoyweghen 0 0 0 0 0 Vlag van België Daring Club de Bruxelles

Wedstrijden[bewerken]

Groepsfase[bewerken]


17 juni 1938
18:10 UTC+1
Engeland Vlag van Engeland 4 – 4 (n.v.) Vlag van België België St. Jakobstadion, Bazel
Toeschouwers: 40.000
Scheidsrechter: Emil Schmetzer (West-Duitsland)
Broadis Goal 25'Goal 62'
Lofthouse Goal 37'Goal 92'
Goal 6'Goal 72' Anoul
Goal 76' Coppens
Goal 93' (e.d.) Dickinson
Engeland
België
Engeland:
GK 1 Gilbert Merrick
DF 2 Ronald Staniforth
DF 3 Roger Byrne
DF 4 William Wright Aanvoerder
MF 5 Sydney Owen
MF 6 James Dickinson
FW 7 Stanley Matthews
FW 8 Ivor Broadis
FW 9 Nathaniel Lofthouse
FW 10 Thomas Taylor
FW 11 Thomas Finney
Coach:
Vlag van Engeland Walter Winterbottom
België:
GK 1 Pol Gernaey
DF 2 Marcel Dries
DF 3 Alfons Van Brandt
DF 4 Constant Huysmans
MF 5 Louis Carré
MF 6 Vic Mees
FW 11 Jef Mermans Aanvoerder
FW 8 Denis Houf
FW 9 Rik Coppens
FW 10 Pol Anoul
FW 16 Pieter Van Den Bosch
Coach:
Vlag van Schotland Doug Livingstone



20 juni 1938
17:00 UTC+1
Italië Vlag van Italië 4 – 1 Vlag van België België Cornaredostadion, Lugano
Toeschouwers: 26.000
Scheidsrechter: Carl Erich Steiner (Oostenrijk)
Pandolfini Goal 41' (pen.)
Galli Goal 48'
Frignani Goal 58'
Lorenzi Goal 78'
Goal 81' Anoul
Italië
België
Italië:
GK 1 Giorgio Ghezzi
DF 13 Ardico Magnini
DF 3 Giovanni Giacomazzi
DF 4 Maino Neri
MF 5 Omero Tognon
MF 6 Fulvio Nesti
FW 11 Benito Lorenzi
FW 8 Egisto Pandolfini Aanvoerder
FW 9 Carlo Galli
FW 10 Gino Cappello
FW 21 Amleto Frignani
Coach:
Vlag van Hongarije (1946-1949 en 1956-1957) Lajos Czeizler
België:
GK 1 Pol Gernaey
DF 2 Marcel Dries
DF 3 Alfons Van Brandt
DF 4 Constant Huysmans
MF 5 Louis Carré
MF 6 Vic Mees
FW 11 Jef Mermans Aanvoerder
FW 10 Pol Anoul
FW 9 Rik Coppens
FW 15 Hippolyte Van Den Bosch
FW 16 Pieter Van Den Bosch
Coach:
Vlag van Schotland Doug Livingstone

KBVB · A-internationals · Selecties · Statistieken · Bondscoaches · Belgisch vrouwenelftal · Olympisch elftal · België U21 · België U20 · België U19 · België U18 · België U17 · Vrouwen U19 · Vrouwen U17

1900 – 1919 · 1920 – 1939 · 1940 – 1959 · 1960 – 1979 · 1980 – 1999 · 2000 – 2009 · 2010 – 2019

WK 1930 · WK 1934 · WK 1938 · WK 1954 · WK 1970 · EK 1972 · EK 1980 · WK 1982 · EK 1984 · WK 1986 · WK 1990 · WK 1994 · WK 1998 · EK 2000 · WK 2002 · OS 2008 · WK 2014 · EK 2016 · WK 2018

WK 1934 · WK 1938 · WK 1954 · WK 1958 · WK 1962 · EK 1964 · WK 1966 · EK 1968 · WK 1970 · EK 1972 · WK 1974 · EK 1976 · WK 1978 · EK 1980 · WK 1982 · EK 1984 · WK 1986 · EK 1988 · WK 1990 · EK 1992 · WK 1994 · EK 1996 · WK 1998 · WK 2002 · EK 2004 · WK 2006 · EK 2008 · WK 2010 · EK 2012 · WK 2014 · EK 2016 · WK 2018

Albanië · Algerije · Andorra · Argentinië · Armenië · Australië · Azerbeidzjan · Bosnië en Herzegovina · Brazilië · Bulgarije · Canada · Chili · Colombia · Costa Rica · Cyprus · DDR · Denemarken · Duitsland · Egypte · El Salvador · Engeland · Estland · Faeröer · Finland · Frankrijk · Gabon · Gibraltar · Griekenland · Hongarije · Ierland · IJsland · Irak · Israël · Italië · Ivoorkust · Japan · Joegoslavië · Kazachstan · Kroatië · Letland · Litouwen · Luxemburg · Malta · Marokko · Mexico · Montenegro · Nederland · Noord-Ierland · Noord-Macedonië · Noorwegen · Oostenrijk · Panama · Paraguay · Peru · Polen · Portugal · Qatar · Roemenië · Rusland · San Marino · Saoedi-Arabië · Schotland · Servië · Servië en Montenegro · Slovenië · Slowakije · Sovjet-Unie · Spanje · Tsjechië · Tsjecho-Slowakije · Tunesië · Turkije · Uruguay · Verenigde Staten · Wales · Zambia · Zuid-Korea · Zweden · Zwitserland

Wedstrijden in detail

Algerije (2014) · Argentinië (2014) · Brazilië (2018) · Engeland (2018, 1) · Engeland (2018, 2) · Frankrijk (1904) · Frankrijk (2018) · Ierland (2016) · Italië (2016) · Japan (2018) · Nederland (1985) · Panama (2018) · Polen (1982) · Rusland (2014) · Sovjet-Unie (1982) · Tunesië (2018) · Verenigde Staten (2014) · West-Duitsland (1980) · Zuid-Korea (2014)