Belgisch voetbalelftal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
België
Vlag van België
Bijnaam Rode Duivels, Diables
Rouges
, Rote Teufel
Kledingsponsor Adidas
FIFA-ranglijst 1 Stabiel (januari 2016)
Hoogste ranking 1e (jan. 2016)
Laagste ranking 71e (juni 2007)
Associatie KBVB
Bondscoach Vlag van België Marc Wilmots
Stadion Koning Boudewijnstadion,
Brussel
Meeste interlands Jan Ceulemans (96)[1]
Topscorer Paul Van Himst (30)[1]
Bernard Voorhoof (30)[1]
Wedstrijden
Eerste interland
Vlag van België België 3 – 3 Frankrijk Vlag van Frankrijk
(Brussel, België; 1 mei 1904)
Grootste overwinning
Vlag van België België 9 – 0 Zambia Vlag van Zambia
(Brussel, België; 4 juni 1994)
Vlag van België België 10 - 1 San Marino Vlag van San Marino
(Brussel, België; 28 februari 2001)
Grootste nederlaag
Vlag van Engeland Engeland (am.) 11 – 2 België Vlag van België
(Londen, Engeland; 17 april 1909)[noot 1]
Wereldkampioenschap
Optredens 12 (eerste keer: 1930)
Beste resultaat Vierde plaats (1986)
Europees kampioenschap
Optredens 4 (eerste keer: 1972)
Beste resultaat Tweede plaats (1980)
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Thuis
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Uit
Portaal  Portaalicoon   Voetbal
België

Het Belgisch voetbalelftal is een team van voetballers dat sinds 1904 België vertegenwoordigt in internationale wedstrijden. Het team wordt bestuurd door de Koninklijke Belgische Voetbalbond, de Belgische voetbalfederatie die een van de oprichters van de FIFA (opgericht in 1904) en de UEFA (opgericht in 1954) was. De meerderheid van de thuiswedstrijden wordt gespeeld in het Koning Boudewijnstadion in Brussel. Marc Wilmots is de huidige bondscoach. De bijnaam van de Belgische ploeg is de Rode Duivels (Frans: les Diables Rouges; Duits: die Roten Teufel). Deze bijnaam is in 1906 bedacht door Pierre Walckiers, een beheerder van de club Leopold FC.[2]

De grootste verwezenlijkingen van het Belgisch elftal tot dusver zijn een gouden medaille op de Olympische Spelen van 1920, een tweede plaats op het Europees kampioenschap van 1980, de vierde plaats op het Wereldkampioenschap van 1986 en zes opeenvolgende deelnames aan wereldkampioenschappen tussen 1982 en 2002. Andere noemenswaardige prestaties zijn vier overwinningen tegen de toenmalige regerende wereldkampioenen: 2–0 tegen West-Duitsland in 1954, 5–1 tegen Brazilië in 1963, 1–0 tegen Argentinië in 1982 en 2–1 tegen Frankrijk in 2002.[3]

De Belgische fans zijn verenigd in de nationale supportersfederatie 1895. De grootste rivaal van België is het Nederlands elftal. Tussen 1905 en 1964 (met uitzondering van de oorlogperiodes) bekampten beide landen elkaar meestal twee keer per jaar; ook na deze periode speelde het Belgisch elftal op regelmatige basis tegen Nederland.[4]

Jan Ceulemans is tot op heden recordinternational voor België. Hij verzamelde tussen 1977 en 1991 in totaal 96 A-caps. Bernard Voorhoof en Paul Van Himst, die elk 30 doelpunten maakten, delen de topschutterstitel.

Geschiedenis[bewerken]

1920[bewerken]

In 1920 leverde de ploeg een grootse prestatie toen ze de gouden medaille op de Olympische Spelen in Antwerpen haalde. In de finale tegen Tsjechoslowakije werd (bij een stand van 2-0 in het voordeel van België) een Tsjechische verdediger het veld uitgestuurd. Zijn teamgenoten verlieten het veld en België werd tot winnaar uitgeroepen.

1930-1972[bewerken]

Het Belgisch voetbalelftal voor de interland Nederland-België (17 april 1966).

België was medeoprichter van het Wereldkampioenschap voetbal en hoewel het aan de eerste drie WK's deelnam, werden alle wedstrijden verloren. Bernard Voorhoof was de eerste die een Belgisch doelpunt scoorde op een WK. Het zou tot 1954 duren voordat België weer meedeed op een WK. Daarin werd voor het eerst een groepswedstrijd niet verloren. Het werd 4-4 na verlengingen tegen Engeland. In 1970 won België voor het eerst op een WK. Het werd 2-0 tegen El Salvador. België kwalificeerde zich voor het eerst op een EK eindronde in 1972. In de kwalificatie had België gewonnen van o.a. Portugal en uittredend Europees kampioen Italië. Op het EK, dat in België plaatsvond, namen slechts 4 landen deel: Naast België nam West-Duitsland, Sovjet Unie en Hongarije deel. België verloor eerst tegen West-Duitsland met 1-2 om daarna met 1-2 te winnen tegen Hongarije. Zo eindigde België derde op zijn eerste EK.

Jaren 80[bewerken]

De grootste successen boekten de Rode Duivels in de jaren 80 onder de leiding van Guy Thys: In 1980 verloren ze de finale van het EK tegen West-Duitsland (2-1). In 1982 versloegen ze wereldkampioen Argentinië, in de openingswedstrijd, met 1-0 en haalden ze voor het eerst de tweede ronde. In 1986 bereikten de Belgen de vierde plaats. Het beste resultaat tot nu toe voor België op een WK-eindronde. Dit gebeurde door onder andere te winnen van de Sovjet-Unie en Spanje.

Jaren 90[bewerken]

Zowel in 1990,1994 en 1998 kon België zich kwalificeren voor het WK. In 1990 werd in de achtste finales verloren van Engeland met 1-0. In 1994 werd België opgevist als een van de beste derdes, maar in de volgende ronde werd nipt verloren met 2-3 van Duitsland. In 1998 mocht België als derde in groep E het tornooi meteen verlaten.

2000-2012[bewerken]

België organiseerde samen met Nederland het EK in 2000. Ondanks winst tegen Zweden lag België er al in de eerste ronde uit. Op het daaropvolgende WK in Japan en Zuid-Korea kwamen de Belgen in de achtste finales Brazilië tegen. Er werd met 2-0 verloren maar het had ook anders kunnen lopen. In de eerste helft werd een doelpunt van Marc Wilmots afgekeurd. Een dubieuze beslissing en het kantelmoment in de wedstrijd.

Na het WK van 2002 wist de ploeg zich, ondanks de aanwezigheid van getalenteerde spelers, niet meer te kwalificeren voor een eindronde van een EK of WK. Sinds 2003 was de ploeg dan ook sterk gedaald op de FIFA-wereldranglijst. Die jaren werd er dan ook regelmatig gesproken over een crisis in het Belgische voetbal. In discussies over de oorzaak van de deze crisis wordt zowel verwezen naar de voetbalbond KBVB, de bondscoaches, als de spelers zelf. Van de spelers werd gezegd dat zij onvoldoende inzet tonen, sterrengedrag vertonen, en geen echt team vormen. In reactie op deze crisis nam ook de interesse bij het publiek voor het elftal af.

De belangstelling voor de Rode Duivels nam weer toe toen er volgens sommigen een gouden generatie op komst was. Het beloftenelftal haalde namelijk de halve finale op de Olympische Spelen in 2008. Resultaten bleven echter uit. Het WK 2010 in Zuid-Afrika werd niet gehaald, evenmin het EK 2012.

WK 2014[bewerken]

In 2012 verliet trainer Georges Leekens, net als zijn voorganger Dick Advocaat, de Duivels. Aanvankelijk stelde men hulpcoach Marc Wilmots aan als interim-coach, maar na 2 redelijke vriendschappelijke wedstrijden en grote steun van de spelers werd hij permanent aangesteld als trainer van de Rode Duivels. In de kwalificatiewedstrijden voor het WK 2014 verloren ze geen enkele wedstrijd en speelden enkel gelijk tegen Kroatië en Wales. Deze goede resultaten resulteerden in de kwalificatie voor het WK 2014 in Brazilië. België kwalificeerde zich na 12 jaar opnieuw voor een internationaal voetbaltoernooi. Het was de twaalfde deelname voor het land. Mexico is de enige niet-wereldkampioen die vaker aan het WK deelnam dan België. België werd in de poule groepswinnaar, na Algerije, Rusland en Zuid-Korea te hebben verslagen. In de achtste finales versloegen ze de Verenigde Staten met 2-1 na verlengingen. De kwartfinales werden het eindpunt van deze campagne. De Rode Duivels kwamen al na 8 minuten op achterstand tegen Argentinië door een doelpunt van Higuaín. De Rode Duivels probeerden nog druk uit te oefenen, maar vonden geen antwoord op Argentinië dat het spel vertraagde en achterin een blok vormde.

EK 2016[bewerken]

De kwalificatiecampagne voor het EK 2016 in Frankrijk begon met een sterke start tegen Andorra. Er werd met 6-0 gewonnen van de voetbaldwerg. Daarna werd twee keer gelijk gespeeld tegen Bosnië en Herzegovina en Wales. Het dieptepunt van de campagne was het verlies tegen Wales (1-0) en het mindere spel tegen Israël en Cyprus. Toch sloot België de campagne af als groepswinnaar door op de laatste speeldag Israël opzij te zetten (3-1). Op 12 december 2015 werd geloot voor de groepsfase. Italië, Zweden en Ierland werden de opponenten van de Belgen.

Prestaties op eindrondes[bewerken]

WK-historie[bewerken]

Jaar Ronde GS W G V DV DT
Vlag van Uruguay 1930 1e ronde 2 0 0 2 0 4
Vlag van Italië (1861-1946) 1934 1e ronde 1 0 0 1 2 5
Vlag van Frankrijk 1938 1e ronde 1 0 0 1 1 3
Vlag van Brazilië (1889-1960) 1950 Niet deelgenomen
Vlag van Zwitserland 1954 1e ronde 2 0 1 1 5 8
Vlag van Zweden 1958 Niet gekwalificeerd
Vlag van Chili 1962
Vlag van Engeland 1966
Vlag van Mexico 1970 1e ronde 3 1 0 2 4 5
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland 1974 Niet gekwalificeerd
Vlag van Argentinië 1978
Vlag van Spanje 1982 2e ronde 5 2 1 2 3 5
Vlag van Mexico 1986 Vierde plaats 7 2 2 3 12 15
Vlag van Italië 1990 Achtste finale 4 2 0 2 6 4
Vlag van Verenigde Staten 1994 Achtste finale 4 2 0 2 4 4
Vlag van Frankrijk 1998 1e ronde 3 0 3 0 3 3
Vlag van Zuid-KoreaVlag van Japan 2002 Achtste finale 4 1 2 1 6 7
Vlag van Duitsland 2006 Niet gekwalificeerd
Vlag van Zuid-Afrika 2010
Vlag van Brazilië 2014 Kwartfinale 5 4 0 1 6 3
Vlag van Rusland 2018 Kwalificatie nog niet begonnen
Vlag van Qatar 2022 Kwalificatie nog niet begonnen
Totaal 12/20 41 14 9 18 52 66

EK-historie[bewerken]

Jaar Ronde GS W G V DV DT
Vlag van Frankrijk 1960 Niet deelgenomen
Vlag van Spanje (1945-1977) 1964 Niet gekwalificeerd
Vlag van Italië 1968
Vlag van België 1972 Derde plaats 2 1 0 1 3 3
Vlag van Joegoslavië 1976 Niet gekwalificeerd
Vlag van Italië 1980 Finale 4 1 2 1 4 4
Vlag van Frankrijk 1984 1e ronde 3 1 0 2 4 8
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland 1988 Niet gekwalificeerd
Vlag van Zweden 1992
Vlag van Engeland 1996
Vlag van BelgiëVlag van Nederland 2000 1e ronde 3 1 0 2 4 8
Vlag van Portugal 2004 Niet gekwalificeerd
Vlag van OostenrijkVlag van Zwitserland 2008
Vlag van OekraïneVlag van Polen 2012
Vlag van Frankrijk 2016 Toernooi bezig
Vlag van Europa 2020 Kwalificatie nog niet begonnen
Totaal 5/15 12 4 2 6 15 23

Olympische Spelen[bewerken]

Jaar Organiserende stad Prestatie België
1900 Vlag van Frankrijk Parijs Derde plaats
1920 Vlag van België Antwerpen Eerste plaats
1924 Vlag van Frankrijk Parijs Eerste ronde
1928 Vlag van Nederland Amsterdam Kwartfinale
2008* Vlag van China Peking Vierde plaats
Enkel de toernooien waar België zich voor wist te kwalificeren zijn weergegeven.

* N.B. In 2008 deed niet het standaard Belgisch elftal mee, maar het Belgisch elftal tot 23, aangevuld met enkele dispensatiespelers.

FIFA-wereldranglijst[bewerken]

1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015
Straight Line Steady.svg 25 Green Arrow Up.svg 24 Straight Line Steady.svg 24 Red Arrow Down.svg 42 Green Arrow Up.svg 41 Green Arrow Up.svg 35 Green Arrow Up.svg 33 Green Arrow Up.svg 27 Green Arrow Up.svg 20 Green Arrow Up.svg 17 Green Arrow Up.svg 16 Red Arrow Down.svg 45 Red Arrow Down.svg 55 Green Arrow Up.svg 53 Green Arrow Up.svg 49 Red Arrow Down.svg 54 Red Arrow Down.svg 66 Green Arrow Up.svg 57 Green Arrow Up.svg 41 Green Arrow Up.svg 20 Green Arrow Up.svg 11 Green Arrow Up.svg 4 Green Arrow Up.svg 1

Records[bewerken]

Meeste interlands[bewerken]

Klik hier voor de top-100. [5]

Naam Carrière Caps Doelpunten
1 Jan Ceulemans 1976 - 1991 96 23
2 Timmy Simons 2001 - 2014 92 6
3 Eric Gerets 1975 - 1991 86 2
Franky Van der Elst 1984 - 1998 86 1
5 Enzo Scifo 1984 - 1998 84 18
6 Daniel Van Buyten 2001 - 2014 83 10
7 Paul Van Himst 1960 - 1974 81 30
Jan Vertonghen 2007 - heden 81 6
9 Bart Goor 1999 - 2008 77 13
Georges Grün 1984 - 1995 77 6

Laatst bijgewerkt: 26 juni 2016 [6]

Meeste doelpunten[bewerken]

Speler Carrière Doelpunten Caps Doelpunt/Cap
1 Bernard Voorhoof 1927 - 1940 30 61 0,50
2 Paul Van Himst 1960 - 1975 30 81 0,37
3 Marc Wilmots 1991 - 2002 28 70 0,40
4 Jef Mermans 1945 - 1956 27 55 0,49
5 Robert De Veen 1905 - 1913 26 23 1,13
6 Raymond Braine 1924 - 1939 23 52 0,44
Jan Ceulemans 1977 - 1991 23 96 0,24
Marc Degryse 1984 - 1997 23 63 0,37
Wesley Sonck 2000 - 2010 23 54 0,43
10 Rik Coppens 1948 - 1960 21 47 0,45

Laatst bijgewerkt: 9 juni 2014 [7]

Jongste spelers[bewerken]

Speler Club Leeftijd
1 Fernand Nisot Léopold Club 16 jaar 19 dagen
2 Anthony Vanden Borre Anderlecht 16 jaar 187 dagen
3 Romelu Lukaku Anderlecht 16 jaar 296 dagen
4 Paul van Himst Anderlecht 17 jaar 17 dagen
5 Jean Capelle Standard 17 jaar 153 dagen
6 Joseph Musch Union 17 jaar 198 dagen
7 Zakaria Bakkali PSV 17 jaar 262 dagen
8 Vincent Kompany Anderlecht 17 jaar 314 dagen
9 Eden Hazard Lille 17 jaar 316 dagen
10 Raymond Braine Beerschot 17 jaar 321 dagen

Selectie[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Lijst van spelers van het Belgisch voetbalelftal voor een uitgebreid overzicht van spelers voor de nationale ploeg
1rightarrow blue.svg Zie Lijst van eindrondeselecties van het Belgisch voetbalelftal voor de spelers die aanwezig waren op eindrondes

Huidige selectie[bewerken]

De definitieve selectie voor het EK 2016.

Interlands en doelpunten bijgewerkt tot en met de EK-wedstrijd Hongarije - België op 26 juni 2016.'

Nr. Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Thibaut Courtois 41 0 Vlag van Engeland Chelsea
12 Simon Mignolet 16 0 Vlag van Engeland Liverpool
13 Jean-François Gillet 9 0 Vlag van België KV Mechelen
Verdediging
2 Toby Alderweireld 59 2 Vlag van Engeland Tottenham Hotspur
3 Thomas Vermaelen 56 1 Vlag van Spanje Barcelona
5 Jan Vertonghen 81 6 Vlag van Engeland Tottenham Hotspur
15 Jason Denayer 7 0 Vlag van Turkije Galatasaray
16 Thomas Meunier 8 0 Vlag van België Club Brugge
18 Christian Kabasele 0 0 Vlag van België KRC Genk
21 Jordan Lukaku 4 0 Vlag van België KV Oostende
23 Laurent Ciman 12 1 Vlag van Canada Montreal Impact
Middenveld
4 Radja Nainggolan 23 5 Vlag van Italië AS Roma
6 Axel Witsel 71 7 Vlag van Rusland Zenit Sint-Petersburg
8 Marouane Fellaini 70 15 Vlag van Engeland Manchester United
19 Moussa Dembélé 66 5 Vlag van Engeland Tottenham Hotspur
Aanval
7 Kevin De Bruyne 43 12 Vlag van Engeland Manchester City
9 Romelu Lukaku 48 14 Vlag van Engeland Everton
10 Eden Hazard Aanvoerder 69 14 Vlag van Engeland Chelsea
11 Yannick Carrasco 8 1 Vlag van Spanje Atlético Madrid
14 Dries Mertens 49 8 Vlag van Italië Napoli
17 Divock Origi 21 3 Vlag van Engeland Liverpool
20 Christian Benteke 28 6 Vlag van Engeland Liverpool
22 Michy Batshuayi 6 3 Vlag van Frankrijk Olympique Marseille

Recent opgeroepen[bewerken]

De volgende spelers zijn het afgelopen jaar opgeroepen voor het elftal en zijn nog beschikbaar, maar zaten niet bij de laatste selectie of zijn afgevallen nadat ze geselecteerd zijn.

Naam Wed. Dlpnt. Huidige club Laatste oproep
Doel
Matz Sels 0 0 Vlag van België AA Gent Stand-by voor EK 2016
Verdediging
Nicolas Lombaerts 38 3 Vlag van Rusland Zenit Sint-Petersburg Preselectie EK 2016
Dedryck Boyata Blessure 2 0 Vlag van Schotland Celtic Preselectie EK 2016
Björn Engels Blessure 0 0 Vlag van België Club Brugge Preselectie EK 2016
Laurens De Bock 0 0 Vlag van België Club Brugge Stand-by voor EK 2016
Guillaume Gillet 21 1 Vlag van Frankrijk Nantes Stand-by voor EK 2016
Luis Pedro Cavanda 2 0 Vlag van Turkije Trabzonspor Vlag van Italië Italië thuis, 13 november 2015
Vincent Kompany Blessure 70 4 Vlag van Engeland Manchester City Vlag van Italië Italië thuis, 13 november 2015
Middenveld
Nacer Chadli 31 3 Vlag van Engeland Tottenham Hotspur Stand-by voor EK 2016
Thorgan Hazard 1 0 Vlag van Duitsland Borussia Mönchengladbach Stand-by voor EK 2016
Sven Kums 0 0 Vlag van België AA Gent Vlag van Italië Italië thuis, 13 november 2015
Steven Defour Blessure 46 2 Vlag van België Anderlecht Vlag van Italië Italië thuis, 13 november 2015
Aanval
Kevin Mirallas 50 9 Vlag van Engeland Everton Stand-by voor EK 2016
Laurent Depoitre 1 1 Vlag van België AA Gent Vlag van Italië Italië thuis, 13 november 2015
Zakaria Bakkali Blessure 2 0 Vlag van Spanje Valencia Vlag van Israël Israël thuis, 13 oktober 2015
Adnan Januzaj 5 0 Vlag van Engeland Manchester United Vlag van Cyprus Cyprus uit, 6 september 2015

Hierbij zijn de interlands tegen Roemenië op 14/11/2012 en tegen Luxemburg op 26/05/2014 niet meegeteld aangezien in deze matchen teveel werd gewisseld, waardoor deze niet als officiële matchen worden beschouwd door de FIFA. Ook de interland tegen Luxemburg op 01/03/2006 is niet meegeteld, omdat ze werd gestaakt na 65 minuten wegens hevige sneeuwval en als dusdanig niet word erkend [8].

Staf[bewerken]

Naam Functie
Technische staf
Marc Wilmots Bondscoach
Vital Borkelmans Assistent
Erwin Lemmens Keeperstrainer
Mario Innaurato Fitnesscoach
Dirk Nachtergaele Masseur
Johan Demecheleer Masseur
Herman De Landtsheer Analist
Medische staf
Kris Van Crombrugge Teamdokter
Dimitri Lowette Kinesist
Bernard Vandevelde Physiotherapeut
Geert Neyrinck Physiotherapeut

Bondscoaches[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Lijst van coaches van het Belgisch voetbalelftal voor een uitgebreid overzicht

België heeft in totaal 27 bondscoaches gehad. Na het ontslag van René Vandereycken in april 2009 werd Frank Vercauteren interim-bondscoach voor de Kirin Cup 2009 en de resterende WK-campagne. Nadat de Rode Duivels met 5-0 de boot in gingen tegen Spanje, en uit in Armenië met 2-1 verloren, maakte Vercauteren bekend dat hij met deze groep niet verder wilde.

Op 1 oktober 2009 werd Dick Advocaat dan de eerste Nederlandse bondscoach van de Rode Duivels. Advocaat wist zijn eerste wedstrijd te winnen met 2-0 tegen Turkije, zijn eerste nederlaag was 4 dagen later tegen Estland met 2-0. Advocaat vertrok op 15 april 2010 bij de Rode Duivels om het nationale team van Rusland te gaan coachen. Hij leidde in totaal 5 wedstrijden en werd uiteindelijk vervangen door Georges Leekens. Die kon zich met België niet plaatsen voor het EK 2012 en stapte op 13 mei 2012 over naar Club Brugge. Zijn opvolger is Marc Wilmots. Onder zijn leiding plaatste België zich voor het WK 2014; het eerste eindtoernooi voor de Belgen in twaalf jaar tijd. In Brazilië haalde België de kwartfinales. In november 2015 werd België voor het eerst in de geschiedenis nummer één op de FIFA-wereldranglijst.

Aanvoerders[bewerken]

Interlands[bewerken]

De interlands in de onderstaande tabellen zijn wedstrijden van vriendschappelijke ontmoetingen of toernooien tot ± 12 maanden geleden. Ook de toekomstige interlands van het huidige jaar zijn hier te vinden. Wedstrijden voor een EK/WK hebben op deze pagina een apart stuk of zijn terug te vinden in het uitgebreide overzicht.

1rightarrow blue.svg Zie lijst van interlands Belgisch voetbalelftal voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Datum Comp. Tegenstander Locatie Uitslag Doelpuntenmakers
03-09-15 Kwal. EK 2016 Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Her. thuis 3 - 1 15' Džeko 0-1, 23' Fellaini 1-1, 44' De Bruyne 2-1, 83' E. Hazard 3-1 (pen.)
06-09-15 Kwal. EK 2016 Vlag van Cyprus Cyprus uit 0 - 1 86' E. Hazard 0-1
10-10-15 Kwal. EK 2016 Vlag van Andorra Andorra uit 1 - 4 18' Nainggolan 0-1, 42' De Bruyne 0-2, 51' I. Lima 1-2 (pen), 55' E. Hazard 1-3 (pen), 64' Depoitre 1-4
13-10-15 Kwal. EK 2016 Vlag van Israël Israël thuis 3 - 1 64' Mertens 1-0, 78' De Bruyne 2-0, 84' E. Hazard 3-0 , 88' Hemed 3-1
13-11-15 Vriendsch. Vlag van Italië Italië thuis 3 - 1 3' Candreva 0-1, 13' Vertonghen 1-1, 74' De Bruyne 2-1, 82' Batshuayi 3-1
29-03-16 Vriendsch. Vlag van Portugal Portugal uit 2 - 1 20' Nani 1-0, 40' Ronaldo 2-0, 62' R. Lukaku 2-1
28-05-16 Vriendsch. Vlag van Zwitserland Zwitserland uit 1 - 2 31' Džemaili 1-0, 34' R. Lukaku 1-1, 74' De Bruyne 1-2
01-06-16 Vriendsch. Vlag van Finland Finland thuis 1 - 1 53' Hämäläinen 0-1, 89' R. Lukaku 1-1
05-06-16 Vriendsch. Vlag van Noorwegen Noorwegen thuis 3 - 2 3' R. Lukaku 1-0, 21' King 1-1, 48' Ve. Berisha 1-2, 70' E. Hazard 2-2, 73' Ciman 3-2
13-06-16 EK 2016 Vlag van Italië Italië neutraal 0 - 2 32' Giaccherini 0-1, 92' Pellè 0-2
18-06-16 EK 2016 Vlag van Ierland Ierland neutraal 3 - 0 48' R. Lukaku 1-0, 61' Witsel 2-0, 70' R. Lukaku 3-0
22-06-16 EK 2016 Vlag van Zweden Zweden neutraal 1 - 0 84' Nainggolan 1-0
26-06-16 EK 2016 Vlag van Hongarije Hongarije neutraal 0 - 4 10' Alderweireld 0-1, 78' Batshuayi 0-2, 80' E. Hazard 0-3, 90+1' Carrasco 0-4
01-07-16 EK 2016 Vlag van Wales Wales neutraal
06-09-16 kwal. WK 2018 Vlag van Cyprus Cyprus uit
07-10-16 kwal. WK 2018 Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Her. thuis
10-10-16 kwal. WK 2018 Vlag van Gibraltar Gibraltar uit
09-11-16 Vriendsch. Vlag van Nederland Nederland uit
13-11-16 kwal. WK 2018 Vlag van Estland Estland thuis

Archief[bewerken]

Sinds 2009 bewaart het Algemeen Rijksarchief het archief over het Belgisch voetbal. Het archief bevat onder meer dossiers over de Rode Duivels en juridische stukken, maar ook duizenden foto’s, honderden affiches evenals het door de KBVB zelf uitgegeven tijdschrift Sportleven.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Belgisch voetbalelftal

KBVB · A-internationals · Selecties · Statistieken · Bondscoaches · Belgisch vrouwenelftal · Olympisch elftal · België U21 · België U20 · België U19 · België U18 · België U17 · Vrouwen U19 · Vrouwen U17

1900 – 1919 · 1920 – 1939 · 1940 – 1959 · 1960 – 1979 · 1980 – 1999 · 2000 – 2009 · 2010 – 2019

WK 1930 · WK 1934 · WK 1938 · WK 1954 · WK 1970 · EK 1972 · EK 1980 · WK 1982 · EK 1984 · WK 1986 · WK 1990 · WK 1994 · WK 1998 · EK 2000 · WK 2002 · OS 2008 · WK 2014 · EK 2016

WK 1934 · WK 1938 · WK 1954 · WK 1958 · WK 1962 · EK 1964 · WK 1966 · EK 1968 · WK 1970 · EK 1972 · WK 1974 · EK 1976 · WK 1978 · EK 1980 · WK 1982 · EK 1984 · WK 1986 · EK 1988 · WK 1990 · EK 1992 · WK 1994 · EK 1996 · WK 1998 · WK 2002 · EK 2004 · WK 2006 · EK 2008 · WK 2010 · EK 2012 · WK 2014 · EK 2016

Albanië · Algerije · Andorra · Argentinië · Armenië · Australië · Azerbeidzjan · Bosnië en Herzegovina · Brazilië · Bulgarije · Canada · Chili · Colombia · Costa Rica · Cyprus · DDR · Denemarken · Duitsland · Egypte · El Salvador · Engeland · Estland · Faeröer · Finland · Frankrijk · Gabon · Griekenland · Hongarije · Ierland · IJsland · Irak · Israël · Italië · Ivoorkust · Japan · Joegoslavië · Kazachstan · Kroatië · Letland · Litouwen · Luxemburg · Macedonië · Malta · Marokko · Mexico · Montenegro · Nederland · Noord-Ierland · Noorwegen · Oostenrijk · Paraguay · Peru · Polen · Portugal · Qatar · Roemenië · Rusland · San Marino · Saoedi-Arabië · Schotland · Servië · Servië en Montenegro · Slovenië · Slowakije · Sovjet-Unie · Spanje · Tsjechië · Tsjecho-Slowakije · Tunesië · Turkije · Uruguay · Verenigde Staten · Wales · Zambia · Zuid-Korea · Zweden · Zwitserland

Algerije (2014) · Argentinië (2014) · Frankrijk (1904) · Ierland (2016) · Italië (2016) · Nederland (1985) · Polen (1982) · Rusland (2014) · Sovjet-Unie (1982) · Verenigde Staten (2014) · West-Duitsland (1980) · Zuid-Korea (2014)