Belgisch voetbalelftal (vrouwen)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
België
Vlag van België
Bijnaam Red Flames
Kledingsponsor Adidas
FIFA-ranglijst 18 Stabiel (15 maart 2024)
Hoogste ranking 17e (dec 2019-dec 2020)
Laagste ranking 35e (nov 2010-jul 2011)
Associatie KBVB
Bondscoach Ives Serneels
Stadion Den Dreef, Leuven
Meeste interlands Janice Cayman (147)
Topscorer Tessa Wullaert (82)
Wedstrijden
Eerste interland:
Vlag van Frankrijk Frankrijk 1 – 2 België Vlag van België
(Reims, Frankrijk; 30 mei 1976)
Grootste overwinning:
Vlag van België België 19 – 0 Armenië Vlag van Armenië
(Leuven, België; 25 november 2021)
Grootste nederlaag:
Vlag van Noorwegen Noorwegen 8 – 0 België Vlag van België
(Oslo, Noorwegen; 16 september 1992)
Vlag van Spanje Spanje 9 – 1 België Vlag van België
(Alginet, Spanje; 29 februari 2004)
Europees kampioenschap
Optredens 2 (eerste keer: 2017)
Beste resultaat Kwartfinale (2022)
Thuis
Uit

Het Belgisch voetbalelftal voor vrouwen is de nationale ploeg die België sinds 1976 vertegenwoordigt tijdens interlands in het voetbal zoals op het Europees kampioenschap. De bijnaam van de ploeg is sinds september 2013 de Red Flames (daarvoor Rode Duivelinnen).

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

Beginjaren (1976-1984)[bewerken | brontekst bewerken]

België speelde diens eerste wedstrijd op 30 mei 1976 tegen Frankrijk in het Stade Auguste Delaune in Reims, Frankrijk. De wedstrijd eindigde in een 1-2-overwinning. Een jaar na de debuutwedstrijd speelde België tegen Zwitserland en opnieuw tegen Frankrijk; de wedstrijden eindigen respectievelijk op 2-2 en 1-1. Het jaar daarop speelde het land opnieuw tegen dezelfde teams maar wonnen deze keer met 1-0 en 2-0. Ook de jaren die daarop volgden speelde België voornamelijk tegen Europese ploegen.

Eerste kwalificatietoernooien (1984-1989)[bewerken | brontekst bewerken]

In 1984 nam België voor de eerste keer deel aan de kwalificatiewedstrijden van het Europees kampioenschap. De Belgen kwamen uit in een groep met Denemarken, Nederland en West-Duitsland. De Belgische ploeg wist zich evenwel niet te kwalificeren voor het eindtoernooi.

Voor het EK van 1987 probeerde België zich een tweede keer te kwalificeren. Deze keer speelde het in groep 3 tegen Frankrijk, Nederland en Zweden. België eindigde als laatste in zijn groep.

Tijdens het kwalificatietoernooi voor het EK van 1989 kwam België uit tegen Bulgarije, Frankrijk, Spanje en Tsjecho-Slowakije. België won twee van diens zes wedstrijden en eindigde als derde in de groep, niet voldoende voor kwalificatie.

Stagnatie (1990-2011)[bewerken | brontekst bewerken]

Begin jaren negentig stagneerde de Belgische vrouwenploeg. In de diverse kwalificatietoernooien voor EK en WK's kon België nooit aanspraak maken om een ticket voor het eindtoernooi. Een uitzondering was het kwalificatietoernooi voor het EK van 2001. België won zijn groep in de eerste kwalificatieronde maar werd vervolgens op doelsaldo uitgeschakeld in een onderling duel met Zwitserland.

Wederopstanding (2011-heden)[bewerken | brontekst bewerken]

In 2011 kwamen Ives Serneels en Tamara Cassimon aan het roer. Ives Serneels had de ervaring als profspeler en Tamara Cassimon had de ervaring als jarenlange coach in het vrouwenvoetbal. Zij leidden België naar de derde plaats in de kwalificatietoernooien voor het EK 2013 en het WK 2015. In 2013 nam de Belgische vrouwenploeg de naam Red Flames aan. Door de verbeterde resultaten besloot de KBVB om extra te investeren in de groei en kwaliteit van het damesvoetbal in België, met als doel kwalificatie voor het EK 2017. België begon goed aan het kwalificatietoernooi en haalde uit de eerste zeven wedstrijden vijf overwinningen en twee gelijke spelen. Hierdoor was België reeds een speeldag voor het einde zeker van een eerste ticket voor een eindtoernooi.

Op het Europees kampioenschap 2017 werd België ingedeeld in een groep met Denemarken, Noorwegen en gastland Nederland. België ging eervol onderuit tegen Denemarken en Nederland en won met 2-0 van voormalig wereldkampioen Noorwegen. Hierdoor eindigde de Belgische ploeg als derde in zijn groep.

Bij de kwalificatiecampagne voor het WK 2019 werd België ingedeeld in een groep met Italië, dat uiteindelijk ook groepswinnaar werd. België behoorde tot de beste tweedes, en mocht zo deelnemen aan de play-offs om het laatste WK-ticket. In de eerste ronde werd België evenwel over twee confrontaties uitgeschakeld door Zwitserland.

Op 25 november 2021 behaalden De Red Flames hun grootste overwinning ooit door met 19-0 te winnen van Armenië tijdens de kwalificaties voor het wereldkampioenschap van 2023. Het was destijds de grootste zege ooit in een Europese WK-kwalificatiematch voor vrouwen.[1] België werd 2de in hun groep en wist zich uiteindelijk niet te plaatsen voor de eindronde door een 2-1 verlies tegen Portugal.

Op het Europees kampioenschap 2022 kwam België uit in een groep met Frankrijk, IJsland en Italië. Na een gelijkspel tegen IJsland (1-1) en nipt verlies tegen Frankrijk (2-1) wist België de laatste groepswedstrijd tegen Italië te winnen (0-1), waardoor het land zich voor het eerst wist te plaatsen voor de kwartfinale. Daarin werd nipt verloren (1-0) van Zweden.

Prestaties op eindrondes[bewerken | brontekst bewerken]

Europees kampioenschap[bewerken | brontekst bewerken]

Jaar Ronde Wed. W G V D+ D+
Vlag van EngelandVlag van Zweden 1984 Niet gekwalificeerd
Vlag van Noorwegen 1987
Vlag van Bondsrepubliek Duitsland 1989
Vlag van Denemarken 1991
Vlag van Italië 1993
Vlag van Duitsland 1995
Vlag van NoorwegenVlag van Zweden 1997
Vlag van Duitsland 2001
Vlag van Engeland 2005
Vlag van Finland 2009
Vlag van Zweden 2013
Vlag van Nederland 2017 Groepsfase 3 1 0 2 3 3
Vlag van Engeland 2022 Kwartfinale 4 1 1 2 3 4
Vlag van Zwitserland 2025 Nog niet bekend
Totaal 2/13 7 2 1 4 6 7

Wereldkampioenschap[bewerken | brontekst bewerken]

Jaar Ronde Wed. W G V D+ D+
Vlag van China 1991 Niet gekwalificeerd
Vlag van Zweden 1995
Vlag van Verenigde Staten 1999
Vlag van Verenigde Staten 2003
Vlag van China 2007
Vlag van Duitsland 2011
Vlag van Canada 2015
Vlag van Frankrijk 2019
Vlag van AustraliëVlag van Nieuw-Zeeland 2023
Vlag van Brazilië 2027 Nog niet bekend
Totaal 0/9 0 0 0 0 0 0

FIFA-wereldranglijst[bewerken | brontekst bewerken]

2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 2023
27 27 31 33 34 32 29 35 32 27 27 26 28 25 23 21 17 17 20 20 18

Records[bewerken | brontekst bewerken]

Janice Cayman heeft de meeste interlands achter haar naam staan (147)

Meeste interlands[bewerken | brontekst bewerken]

Plaats Naam Carrière Caps Doelpunten
1 Janice Cayman 2007 - heden 147 48
2 Tessa Wullaert 2011 - heden 131 82
3 Davina Philtjens 2008 - heden 122 10
4 Aline Zeler 2005 - 2019 111 29
5 Julie Biesmans 2011 - 2023 104 3
6 Tine De Caigny 2014 - heden 97 40
Heleen Jaques 2007 - 2020 97 3
8 Laura Deloose 2015 - heden 90 4
Maud Coutereels 2004 - heden 90 9
10 Femke Maes 1996 - 2009 85 25

Laatste update: 9 april 2024

Tessa Wullaert heeft de meeste doelpunten achter haar naam staan (82)

Meeste doelpunten[bewerken | brontekst bewerken]

Plaats Speler Carrière Doelpunten Caps Doelpunt/Cap
1 Tessa Wullaert 2011 - heden 82 131 0,63
2 Janice Cayman 2007 - heden 48 147 0,33
3 Tine De Caigny 2014 - heden 40 97 0,41
4 Aline Zeler 2005 - 2019 29 111 0,26
5 Femke Maes 1996 - 2009 25 85 0,29
6 Kristel Verelst 1998 - 2009 18 49 0,37
7 Myriam Vanslembrouck 1992 - 1996 16 21 0,76
8 Justine Vanhaevermaet 2013 - heden 14 58 0,24
9 Christine Saelens 1993 - 2003 13 41 0,32
10 Ella Van Kerkhoven 2018 - heden 12 24 0,50
Cecile Carnol 1996 - 2003 12 37 0,32

Laatste update: 9 april 2024

Selecties[bewerken | brontekst bewerken]

Huidige spelers[bewerken | brontekst bewerken]

De selectie voor de EK-kwalificatiewedstrijden tegen Vlag van Spanje Spanje op 5 april 2024 en tegen Vlag van Denemarken Denemarken op 9 april 2024.
Interlands en doelpunten bijgewerkt tot en met de wedstrijd Denemarken - België (4 - 2) op 9 april 2024.

Nr. Naam Wed. Dlpnt. Club bij laatste selectie
Doel
Diede Lemey 10 0 Vlag van Nederland Fortuna Sittard
Lisa Lichtfus 5 0 Vlag van Frankrijk Dijon FCO
Riet Maes 0 0 Vlag van België KAA Gent
Verdediging
Janice Cayman 147 48 Vlag van Engeland Leicester City
Davina Philtjens 122 10 Vlag van Italië US Sassuolo
Laura Deloose 90 4 Vlag van België Anderlecht
Sari Kees 26 5 Vlag van België Oud-Heverlee Leuven
Amber Tysiak 25 5 Vlag van Engeland West Ham United
Isabelle Iliano 8 0 Vlag van Nederland Fortuna Sittard
Zenia Mertens 3 0 Vlag van België Oud-Heverlee Leuven
Loredana Humartus 0 0 Vlag van België Standard Luik
Middenveld
Kassandra Missipo 59 1 Vlag van Italië US Sassuolo
Justine Vanhaevermaet 58 14 Vlag van Engeland Everton FC
Jassina Blom 33 9 Vlag van Spanje CD Tenerife
Féli Delacauw 27 1 Vlag van Nederland Fortuna Sittard
Marie Detruyer 16 3 Vlag van België Oud-Heverlee Leuven
Jarne Teulings 14 2 Vlag van Nederland Fortuna Sittard
Valesca Ampoorter 6 0 Vlag van België Oud-Heverlee Leuven
Noémie Gelders 0 0 Vlag van België Standard Luik
Aanval
Tessa Wullaert 131 82 Vlag van Nederland Fortuna Sittard
Tine De Caigny 97 40 Vlag van België Anderlecht
Sarah Wijnants 38 3 Vlag van België Anderlecht
Jill Janssens 23 2 Vlag van Duitsland TSG Hoffenheim

Recent opgeroepen[bewerken | brontekst bewerken]

De volgende speelsters zijn het afgelopen jaar opgeroepen voor het elftal, maar zaten niet bij de laatste selectie of zijn afgevallen nadat ze geselecteerd zijn.

Naam Wed. Dlpnt. Club bij laatste selectie Laatste oproep
Doel
Nicky Evrard Blessure 69 0 Vlag van Engeland Chelsea FC Vlag van Nederland Nederland uit, 5 december 2023
Verdediging
Jody Vangheluwe 18 0 Vlag van België Club YLA Vlag van Hongarije Hongarije thuis, 27 februari 2024
Constance Brackman 1 0 Vlag van België Standard Luik Vlag van Hongarije Hongarije thuis, 27 februari 2024
Laura De Neve Blessure 64 3 Vlag van België Anderlecht Vlag van Engeland Engeland thuis, 31 oktober 2023
Michelle Colson 2 0 Vlag van België Anderlecht Vlag van Nederland Nederland uit, 2 juli 2023
Middenveld
Chloé Vande Velde 28 2 Vlag van Nederland ADO Den Haag Vlag van Hongarije Hongarije uit, 23 februari 2024
Shari Van Belle 13 0 Vlag van België KRC Genk Ladies Vlag van Nederland Nederland uit, 5 december 2023
Aanval
Yana Daniëls 2 0 Vlag van Engeland Liverpool LFC Vlag van Hongarije Hongarije thuis, 27 februari 2024
Lisa Petry 3 0 Vlag van België Standard Luik Vlag van Hongarije Hongarije uit, 23 februari 2024
Welma Fon 6 0 Vlag van België Standard Luik Vlag van Nederland Nederland uit, 5 december 2023
Amy Littel 0 0 Vlag van België KVC Westerlo Vlag van Nederland Nederland uit, 5 december 2023
Hannah Eurlings Blessure 30 6 Vlag van België Oud-Heverlee Leuven Vlag van Nederland Nederland thuis, 22 september 2023
Elena Dhont Blessure 35 4 Vlag van Nederland FC Twente Vlag van Nederland Nederland uit, 2 juli 2023
Ella Van Kerkhoven 24 12 Vlag van België KRC Genk Vlag van Nederland Nederland uit, 2 juli 2023

Staf[bewerken | brontekst bewerken]

Naam Functie
Technische staf
Vlag van België Ives Serneels Bondscoach
Vlag van België Kris Van Der Haegen Assistent
Vlag van België Audrey Demoustier Assistent
Vlag van België Sven Cnudde Keeperstrainer
Vlag van België Niels Leroy Analist
Vlag van België Arne Jaspers Analist
Vlag van België An Iliano Teammanager
Vlag van België Hubert De Neef Teammanager
Vlag van België Rudy Vanderelst Teammanager
Medische staf
Vlag van België Cédric Lehance Coördinator
Vlag van België Elke Van den Steen Coördinator
Vlag van België Gino Devriendt Voedingsdeskundige
Vlag van België Steffi Van Ranst Sportpsycholoog
Vlag van België Louis Coysman Teamkok
Vlag van België Karolien Lemmens Teamdokter
Vlag van België Kris Vanderlinden Teamdokter
Vlag van België Fabienne Van De Steene Fysiotherapeut
Vlag van België Jan Van der Jeugt Fysiotherapeut
Vlag van België Saar Nevejans Masseur
Vlag van België Kim Geyssens Masseur
Andere
Vlag van België Stefan Van Loock Persverantwoordelijke
Vlag van België Jonathan Vanooteghem Social media officer
Vlag van België Kasper Vaneeckhout Content creator
Vlag van België David Delferière Delegatieleider
Vlag van België Katrien Jans Manager vrouwenvoetbal

Bondscoaches[bewerken | brontekst bewerken]

De huidige bondscoach, Ives Serneels
Periode Naam
1976 - 1990 Albert Bers
1990 - 1995 Marc Van Geersom
1995 - 1999 Johan Bol
1999 - 2011 Anne Noë
2011 - heden Ives Serneels

Aanvoerders[bewerken | brontekst bewerken]

# Naam Periode Positie Aantal*
1. Anne Noë 1991 - 1994 Doelvrouw 16
Nadia Dermul Middenvelder 18
Femke Maes Middenvelder 29
Aline Zeler Verdediger 47
Heleen Jaques Verdediger X
Tessa Wullaert 2018 - heden Aanvaller 40

Bijgewerkt tot en met de wedstrijd Vlag van België België - Slowakije Vlag van Slowakije (7 - 0) op 12 november 2022.
*Enkel officieel erkende matchen zijn opgenomen in de lijst. Enkel spelers met 10 of meer caps als kapitein zijn opgenomen in de lijst.


Interlands[bewerken | brontekst bewerken]

Zie lijst van interlands Belgisch vrouwenvoetbalelftal voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

De interlands in de onderstaande tabellen zijn wedstrijden van vriendschappelijke ontmoetingen of toernooien tot ± 12 maanden geleden. Ook de toekomstige interlands zijn hier te vinden.

Datum Competitie Tegenstander Locatie Uitslag Doelpuntenmakers
02-07-2023 Vriendschappelijk Vlag van Nederland Nederland Parkstad Limburg Stadion, Kerkrade 5 – 0 2' Martens 1-0, 26' Spitse 2-0 (pen.), 37' Beerensteyn 3-0, 63' Pelova 4-0, 83' Snoeijs 5-0
22-09-2023 Women's Nations League 2023/24 Vlag van Nederland Nederland King Power at Den Dreef Stadion, Leuven 2 – 1 60' Roord 0-1, 62' Detruyer 1-1, 90+3' Blom 2-1
26-09-2023 Women's Nations League 2023/24 Vlag van Schotland Schotland Hampden Park, Glasgow 1 – 1 52' Missipo 0-1, 90+4' Howard 1-1
27-10-2023 Women's Nations League 2023/24 Vlag van Engeland Engeland King Power Stadium, Leicester 1 – 0 13' Hemp 1-0
31-10-2023 Women's Nations League 2023/24 Vlag van Engeland Engeland King Power at Den Dreef Stadion, Leuven 3 – 2 9' De Neve 1-0, 38' Bronze 1-1, 44' Kirby 1-2, 45+6' Wullaert 2-2, 85' Wullaert 3-2 (pen.)
01-12-2023 Women's Nations League 2023/24 Vlag van Schotland Schotland King Power at Den Dreef Stadion, Leuven 1 – 1 30' Detruyer 1-0, 34' Cuthbert 1-1
05-12-2023 Women's Nations League 2023/24 Vlag van Nederland Nederland Koning Willem II Stadion, Tilburg 4 – 0 34' Beerensteyn 1-0, 54' Beerensteyn 2-0, 90+1' Egurrola 3-0, 90+5' Egurrola 4-0
23-02-2024 Women's Nations League 2023/24 Vlag van Hongarije Hongarije Pancho Arena, Felcsút 1 – 5 7' Turányi 1-0, 10' Kees 1-1, 20' Wullaert 1-2, 65' Vanhaevermaet 1-3, 74' Wullaert 1-4, 81' Kees 1-5
27-02-2024 Women's Nations League 2023/24 Vlag van Hongarije Hongarije King Power at Den Dreef Stadion, Leuven 5 – 1 26' Kaján 0-1, 44' Wullaert 1-1, 54' Wullaert 2-1 (pen.), 57' Wullaert 3-1, 74' Janssens 4-1, 79' Janssens 5-1
05-04-2024 EK-kwalificatie 2025 Vlag van Spanje Spanje King Power at Den Dreef Stadion, Leuven 0 – 7 8' Paralluelo 0-1, 16' Hermoso 0-2, 30' Paralluelo 0-3, 47' Paralluelo 0-4, 64' González 0-5, 85' García 0-6, 90' González 0-7
09-04-2024 EK-kwalificatie 2025 Vlag van Denemarken Denemarken Viborgstadion, Viborg 4 – 2 29' Vangsgaard 1-0, 39' Vangsgaard 2-0, 44' Svava 3-0, 62' Thøgersen 4-0, 67' Kees 4-1, 72' Delacauw 4-2
31-05-2024 EK-kwalificatie 2025 Vlag van Tsjechië Tsjechië Fortuna Arena, Praag
04-06-2024 EK-kwalificatie 2025 Vlag van Tsjechië Tsjechië Stayen, Sint-Truiden
12-07-2024 EK-kwalificatie 2025 Vlag van Denemarken Denemarken Stayen, Sint-Truiden
16-07-2024 EK-kwalificatie 2025 Vlag van Spanje Spanje Estadio Balaídos, Vigo

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]