Ben Hoekendijk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ben Hoekendijk
Evangelist Ben Hoekendijk tijdens een One-Way-dag in de Julianahal in Utrecht (1975)
Evangelist Ben Hoekendijk tijdens een One-Way-dag in de Julianahal in Utrecht (1975)
Algemene informatie
Volledige naam Ben Hoekendijk
Geboren Baarn, 30 juni 1938
Nationaliteit Vlag van Nederland Nederlands
Beroep spreker
evangelist
voorganger
Bekend van stichting Opwekking
Overig
Religie Pinkstergemeente
Portaal  Portaalicoon   Christendom

Ben Hoekendijk (Baarn, 30 juni 1938) is een Nederlands spreker, voormalig evangelist en oud-voorganger, afkomstig uit de pinksterbeweging. Tegenwoordig is hij meer actief als zeezeiler en watersportjournalist. Hij was destijds de oprichter en directeur van stichting Opwekking en daardoor één van de gezichten van de Nederlandse pinksterbeweging.

Levensloop[bewerken]

Hoekendijk werd geboren als vierde kind van Karel en Elisabeth Hoekendijk. Hij ontving een christelijke opvoeding, maar beleefde het geloof zelf vanaf een zekere afstand. Na de geloofsverdieping van zijn ouders in 1953 kwamen al snel zijn broer en beide zussen en als laatste ook Hoekendijk zelf over de geloofsbrug. Met zijn jeugdgroep, de Gideons genaamd, trok hij vanaf 1956 door de straten van Utrecht om het evangelie te verkondigen. De vader van Hoekendijk was de leider van de opwekkingsbeweging Stromen van Kracht. Daardoor groeide hij bijna vanzelfsprekend mee in het werk van zijn vader. Naast zijn bediening als jeugdleider en evangelist was hij de tolk voor vele buitenlandse gastsprekers.

In 1957 vervulde Hoekendijk zijn vervangende dienstplicht bij de giro. Daar leidde hij een kleine Stromen van Kracht-gemeente. Als plaatselijk voorganger raakte hij betrokken bij de Osborncampagne in 1958. In augustus 1959 hield Hoekendijk zelf zijn eerste tentcampagne op het Janskerkhof in Utrecht. In datzelfde jaar trouwde hij ook met Wiesje Hijink. Zij kregen drie kinderen. Na hun huwelijk vestigden zij zich in het Gelderse Putten.

Stichting Opwekking[bewerken]

Vanaf 1960 begon Hoekendijk met de uitgave van het blad Opwekking. Hoekendijks stichting, die oorspronkelijk "Ben Hoekendijk Evangelisatie-Genezings Campagnes" heette, kreeg vanaf 1974 eveneens de naam Opwekking. Door zijn groeiende bekendheid als tentevangelist werd Hoekendijk regelmatig gevraagd voor spreekbeurten op vele plaatsen in het land.

In 1971 was Hoekendijk de initiator achter de actie Gij zult de meerderheid in het kwade niet volgen. De landelijke media besteedden hier veel aandacht aan. In 1972 begon Stichting Opwekking met zogeheten Pinksterconferenties (gewoonlijk aangeduid als Opwekking). Aanvankelijk trokken deze zo'n 500 mensen, maar inmiddels is Opwekking uitgegroeid tot een gebeuren met 50.000 bezoekers. Tot 1990 was Hoekendijk een van de vaste sprekers.

In 1972 begon Hoekendijk ook met de zogeheten One-Way-dagen, die op hun hoogtepunt door 10.000 jongeren werden bezocht. In 1974 sprak hij op de charismatische Wereldconferentie te Jeruzalem en in 1976 tijdens Billy Grahams Eurofest te Brussel. Door de jaren heen schreef Hoekendijk ook een aantal boeken. De meest bekende zijn Op zoek naar balans en Twaalf joden vinden de Messias.

Afscheid van Opwekking[bewerken]

In 1992 legde Hoekendijk zijn werk bij Stichting Opwekking neer. De officiële reden die Hoekendijk opgaf om te stoppen was dat hij vond dat het werk "te groot was geworden". In een afscheidswoord in het blad Opwekking schreef hij dat hij en zijn vrouw weer "uit geloof wilden gaan leven". Achter de schermen was echter veel meer aan de hand. Hoekendijk was tijdens zijn reizen in zijn eigen woorden "enkele malen in immoraliteit gevallen". Dit had hij opgebiecht op een bijeenkomst met evangelische leiders. De onthulling zorgde voor frictie tussen Hoekendijk en andere leden van de organisatie waardoor hij besloot het werk neer te leggen. Hoekendijks zus Liebje schreef later dat zijn zwager Peter Vlug sr. de persoonlijke problemen van Hoekendijk gebruikte om hem "kalt te stellen".[1]

Zijn vertrek werd hem niet in dank afgenomen door zijn medestanders bij Stichting Opwekking. Zijn opvolger (en zwager) Peter Vlug sr. zou later zeggen dat het plotselinge vertrek van "bepaalde mensen veel pijn had veroorzaakt". Hij stelde dat Hoekendijk een "gat in zijn wapenrusting had" en bovendien jaloers was op het feit dat boeken van zijn zus (en vrouw van Peter Vlug) Else Vlug veel beter verkochten dan zijn eigen boeken.[2] Volgens hem had Hoekendijk verwacht dat Stichting Opwekking zou stoppen met de conferentie. Beide familieleden hadden jarenlang geen contact, tot 2014 toen Vlug en zijn vrouw Hoekendijk bezochten die met een beroerte in het ziekenhuis lag.[2]

De huwelijksproblemen tussen Hoekendijk en zijn vrouw Wiesje liepen in de jaren negentig uit op een scheiding. Over zijn ervaringen in deze periode en zijn visie op echtscheiding schreef hij in 1998 het boek Met God kun je opnieuw beginnen. Dat jaar hertrouwde hij met een schoonheidsspecialiste.[3] Deze gebeurtenissen leidden tot grote onrust binnen zijn kring.[4]

In 1993 richtte hij de Stichting Shalom op om zijn boeken over Israël en de relatie Joden-christenen te kunnen uitgeven. Shalom Books, Shalom Magazine, Shalom Sociaal zijn onderdelen van deze stichting. Van het boek Twaalf Joden vinden de Messias, zijn inmiddels een kwart miljoen boeken gedrukt in vijftien talen. Bijzonder zijn de Russische uitgave waarvan vijftigduizend werden verspreid in de voormalige Sovjet-Unie, en de Hebreeuwse editie waarvan twee drukken in Israël werden uitgedeeld.

Als zeezeiler[bewerken]

Hoekendijk is uitgegroeid tot een vooraanstaande figuur in de wereld van zeezeilen, zowel door zijn journalistieke activiteiten als bijzondere reizen die hij maakte met zijn jachten die de opeenvolgende namen kregen van Shalom I t/m IV. Hij schreef elf boeken die uitgegeven werden door de nautische uitgeverij Alk & Heijnen en vertaalde er zes. Hij geeft cursussen en lezingen voor watersportverenigingen en bedrijven.

Opmerkelijke tochten die hij heeft gemaakt:

  • Met de Shalom I, een hechthouten Delta van 7.77 meter lengte, werd de eerste Driehoek Noordzee in 1979 uitgezeild.
  • Met de Shalom II, een overnaads Kroes-jacht, werd verschillende keren de Driehoek gedaan en maakte hij een tocht naar Spanje.
  • Met de Shalom III, een stalen Breewijd van 9.50 meter, zeilde Hoekendijk in twee jaar naar Israël via Gibraltar, grotendeels solo.
  • Met de Shalom IV, een Victoire 933, zeilde Hoekendijk alleen rond Engeland en Schotland en in 13 maanden over de Atlantische Oceaan naar de Caraïben, bezocht hij de Faeröer-eilanden en de Lofoten en Spitsbergen.

De levenslange ervaring van zeilen op zee met alle disciplines die daarbij horen, stelt hem in staat zeilers te begeleiden die voor het eerst zee op willen. Hij wordt daarom door velen gezien als een mentor. Van zijn tochten werden verschillende films gemaakt door TV Gelderland. De publiciteit rond zijn solotocht over de Atlantische Oceaan (na een hartoperatie) leverde hem de nominatie op voor ‘De Puttenaar van het jaar.’

Hoekendijk is ondanks zijn gevorderde leeftijd nog steeds zeezeiler. Zijn huidige boot, de Shalom IV, wordt gebruikt om reportages te maken voor de watersportbladen en trainingen te geven.

Hij is onderscheiden door de Nederlandse Vereniging van Kustzeilers en is erelid van de Lerwick Boating Club op de Shetlandeilanden. Op 29 april 2011 werd Hoekendijk geridderd vanwege zijn jarenlange (bestuurlijke) activiteiten op het terrein van zowel theologie als zeilsport.

Boeken over zeezeilen[bewerken]

  • Was het toeval of een glimlachje van de hemel?
  • Zeekoorts
  • De wereld volgens Reid
  • De overtocht naar Engeland (pilot)
  • De overtocht naar Zuid-Engeland (pilot)
  • De overtocht naar Normandië en de Kanaaleilanden (pilot)
  • Vrijheid en eenvoud
  • De magie van de eilanden
  • Vader en zoon naar Spitsbergen
  • Vaargids IJsselmeer (pilot)
  • Vaargids Waddenzee (pilot)

Verdere vertaalde hij:

  • Het complete zeilhandboek
  • Schaduw over de Wadden
  • Reeds schippershandboek
  • Het weer op zee
  • Verfsystemen voor jachten
  • Praktisch zeemanschap

Externe links[bewerken]