Ben Liebrand

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Ben Liebrand
Ben Liebrand in 2015
Algemene informatie
Alias Crystal Palace, Brussel Syndicate, ISCO, Teknikolor, Goldilox
Geboren Nijmegen, 27 september 1960
Land Vlag van Nederland Nederland
Werk
Jaren actief 1982-heden
Beroep dj, producer, songwriter
Officiële website
(en) IMDb-profiel
(en) Allmusic-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Ben Liebrand (Nijmegen, 27 september 1960) is een Nederlandse dj en remixer.

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

Ben Liebrand is als Bernardus C. Liebrand[1] geboren, op 27 september 1960 in Nijmegen Gelderland. Zijn vader is Nederlands en zijn moeder is van Schotse afkomst. Hij heeft één broer en één zus. Hij heeft als opleiding havo en elektrotechniek genoten.[2]

Liebrand wordt gezien als de eerste Nederlandse dj en zelf aangeleerde mixer (als ook remixer, muziekproducer, artiest, songwriter, 3D computer graphic-designer), die in 1983, mede door Lex Harding, het eerste non-stop radioprogramma In the Mix op Hilversum 1 bij Veronica samenstelde met de allernieuwste import dansmuziek. Door zijn introductie van het naadloos aan elkaar mixen van dansplaten op zowel toonhoogte als tempo, als mede door het maken van remixen[3] van bestaande platen, wordt hij een groot voorbeeld[4] voor de hedendaagse Nederlandse dj's[5], zoals Armin van Buuren,[6][7][8] DJ Tiësto[9] en DJ Jean.

Jeugd[bewerken | brontekst bewerken]

Beïnvloed door de muziek van onder andere Giorgio Moroder, Jean Michel Jarre en Kraftwerk wordt zijn interesse gewekt in met name de techniek in combinatie met de muziek. Hij begint in 1976 met zijn mobiele drive-inshow genaamd de "B. Liebrand Audio Studio". Hij draait als dj op verschillende feestjes, maar stopt hier al snel mee, als blijkt dat zijn dure apparatuur hier te kwetsbaar voor is.[10] Terugkomend van zijn vakantie uit Italië in 1977, komt hij op het idee om van de meegebrachte platen de beste stukjes achter elkaar te plaatsen m.b.v. een cassettedeck en de pauzetoets, dit was zijn eerste zelfgemaakte mix.[11]

Dj-werk[bewerken | brontekst bewerken]

Ben Liebrand draait in The Matrixx in Nijmegen in 2003

Voorafgaand aan het dj-werk komt hij in 1978 vaak in een lokale discotheek genaamd Juicy Lucy[12] en valt daar soms in om te draaien. Het mixen is dan nog niet aan de orde. In 1979 begint hij met draaien in discotheek de Kwien in het Limburgse Gennep en leert daar van dj Huib Luijten het op tempo- of beatmixen met behulp van twee Dual draaitafels met pitch-control. Gedurende deze periode in Gennep draait hij ter afsluiting van de avond altijd het nummer van Kat Mandu met The Breaks.[13] Vanaf 1980 begint hij met het draaien in de toen pas nieuwe discotheek de Keizer Karel Club in Nijmegen.[14] Pas na de openingsavond komt hij erachter dat het feitelijk een Gayclub was. Hij heeft daar tot en met 1989 gemixt.[11] Hij heeft tot in 1991 gedraaid in discotheek Worldcenter in Kleef Duitsland.[15] In de periode 1991-1995 draait hij samen met zijn zus Rita Liebrand in discotheek de Hippodrome in Hennef, Duitsland. Hij was vanaf 2001 en de jaren daaropvolgend een regelmatig terugkerende gast-dj van club Matrixx in Nijmegen.[16] Anno 2021 is hij nog steeds actief als dj, maar heeft geen vaste standplaats meer.[17] Zijn specialiteit tijdens het live mixen bestaat uit het tegelijkertijd draaien met vier cd-spelers van Pioneer.[18]

Awards[bewerken | brontekst bewerken]

  • In 1988 ontvangt hij de "Best Remixer 1988 DMC Award",[19] gekozen door leden wereldwijd, van de Disco Mix Club.
  • In 1991 ontvangt hij de "France Achievement Award 1991 No. 1 Remixer in the World"[20] via de leden van DMC Frankrijk.
  • Op 2 november 1992[21] ontvangt Ben Liebrand op het Dance Connexion Gala de "Dutch Achievement Award 1992 voor Best Dutch Dance Producer".[22]
  • Op 19 oktober 2017[23] ontvangt Ben Liebrand, als eerste, de "Lifetime Achievement Award" uitgereikt tijdens de Nightlife Awards op het Amsterdam Dance Event (ADE).
  • Op 9 maart 2020[24] ontvangt hij, voor zijn jarenlange inzet en bijdrage aan de Nederlandse muziekindustrie, de "Nederlandse Buma Gouden Harp".[25]

Radio[bewerken | brontekst bewerken]

Hij maakt zijn radiodebuut op 2 april 1983, met het Veronica Radio 1/2 programma In The Mix, dat op vrijdagnacht, zaterdagochtend tussen 2 en 3 uur werd uitgezonden. Dit programma was tevens het eerste radioprogramma waarin non-stopdansmuziek gemixt werd, zonder de tot dan toe gebruikelijke dj-voice-overs. De enige spraak die te horen was, was een aankondiging van de dj van het vorige radio-uur "Zet je radio maar aan en je diskjockey maar uit" en aan het einde van de mix een opsomming van de titels van de gedraaide platen.

De "Minimix" was geruime tijd wekelijks te horen als vast onderdeel van de populaire vrijdagavondshows op Radio 3 zoals Curry en Van Inkel, het vaste uitzendtijdstip was "twee platen over negen". Deze "minimix" was in eerste instantie een kortere "extra" In The Mix, maar al snel concentreerde zich de minimix op meerdere platen van één artiest, en in de afleveringen daarna, hoofdzakelijk een remix van één enkel nummer. Enkele van deze "minimixen" kregen internationale bekendheid, waaronder remixen van nummers van Bill Withers, Phil Collins en Dimples D. In 1990 remixt hij, op verzoek van het platenlabel van Sting, het nummer Englishman in New York. Deze remix behaald uiteindelijk een 15e positie in de UK Singles Chart. Andere remixen[26] die wereldberoemd zijn geworden zijn onder andere Holiday Rap van MC Miker G & DJ Sven, In the Air Tonight van Phil Collins en diverse nummers van Salt-N-Pepa.

"In The Mix" eindigde op 23 november 1985. De laatste aflevering bestond uit een speciale "Classics Mix".

Na 19 jaar afwezigheid keert op 9 januari 2004[27] "In The Mix" terug op de radio bij de commerciële radiozender Radio Veronica.[28] In het eerste uitzendjaar start het programma in eerste instantie als een twee uur durend programma, maar wordt vanaf 6 februari 2004, uitgebreid tot een drie uur durend programma. In het eerste uur worden er zowel oude als nieuwe Minimixen / Mash-Ups gedraaid en worden er interviews door Liebrand gedaan met andere bekende dj's en artiesten. Aan het einde van het programma zat het item Backtrack, waarin een oude track werd besproken / gedraaid, die in een nieuwe productie terug was te horen. Hobby-dj-mixers, ook wel de mixfreaks genoemd naar aanleiding van de Mixfreaks Mailinglist, krijgen bij Liebrand de kans om eigen samengestelde mixen in te sturen, die zowel in het eerste uur, als in het derde uur worden gedraaid. Vanaf januari 2005 wordt het programma teruggebracht naar 1 uur. Op 1 april 2008 verlengt Liebrand zijn contract bij Radio Veronica en wordt "In The Mix" veilig gesteld voor verdere uitzending.[29]

Jarenlang was de duur van de uitzending 1 uur, maar vanaf juli 2015 wordt de lengte van het programma teruggebracht naar 30 minuten. In The Mix blijft dan niet meer een opzichzelfstaand programma, maar wordt "In The Mix" binnen het radioprogramma van dj Silvan Stoet ondergebracht.[30] De uitzending vind plaats op de zaterdagavond van 20.30 uur tot 21.00 uur en duurt tot eind 2016, waarna het stopt op Radio Veronica.

Op 7 januari 2017[31] verhuist het programma naar Radio 10[32] en wordt hetzelfde concept van 30 minuten aangehouden. Het programma wordt op deze zender ondergebracht bij het zaterdagavondradioprogramma Sven's Classix van dj Sven van Veen.

Grandmix[bewerken | brontekst bewerken]

Aan het einde van 1983, in de laatste week van december, gebruikt Liebrand zijn wekelijkse radio-uur om een mix ten gehore te brengen van een groot aantal korte fragmenten van dansplaten van het afgelopen jaar. Het maken van jaarmixen was geen nieuw idee (Disconet en de Disco Mix Club deden dit al), maar de lengte van een uur was wel uitzonderlijk. Deze jaarmixen werden, mede door de hoge mix kwaliteit, alsook de populariteit onder het jongere danspubliek, een traditie en kregen de mixen vanaf 1984 de naam Grandmix gevolgd door het jaartal van het desbetreffende jaar. Klein detail, de Grandmix 1983 werd in eerste instantie bij de afkondiging benoemd als Monstermix.[33] De Grandmix is een geregistreerd handelsmerk van Ben Liebrand.[34] In 1992 maakte hij zijn laatste Grandmix en stopte in 1993 met het maken van nieuwe Grandmixen. Dit kwam mede door de weinige response op zijn mixen (er was immers in de jaren '80 en begin jaren '90 nog geen internet of sociale media!), als ook door de vele illegale bootlegs die van zijn Grandmixen werden gemaakt, waardoor hij aan inkomstenderving [35] leed. Door veranderingen van de rechten in de UK en daarmee het vrij kunnen krijgen van de licenties van de vele artiesten, was dit een onmogelijkheid geworden. Tussen 1983 en 1992 zijn erin totaal 10 jaarmixen door hem gemaakt, die allemaal op Radio 3 zijn uitgezonden bij radio Veronica. Vanaf 1987 werd de afspeellijst van de Grandmix gepubliceerd in het tijdschrift Disco Dance[36][37].

Terugkeer Grandmix[bewerken | brontekst bewerken]

In 1998 worden er op nl.muziek nieuwsgroep, als ook op de Mixfreaks Mailinglist regelmatig verzoekjes geplaatst door Grandmix, In The Mix-fans die één of meer uitzendingen van de Grandmix of In The Mix afleveringen hadden gemist en nu op zoek waren naar de ontbrekende seconden tussen "kant A" en "kant B" (NB. toendertijd werden de radio uitzendingen op cassettebandjes opgenomen). Toen Liebrand erachter kwam, dat er zoveel Mixfreaks fans waren, benaderde hij zelf Radio 538 waarbij het hem lukte om alle Grandmixen in het daaropvolgende jaar (1999) op Radio 538 te laten herhalen op de laatste zaterdagavond van de maand van januari tot en met oktober. In november 1999 wordt de Classics Mix herhaald (dit was de laatste In The Mix aflevering die was uitgezonden op 23 november 1985), waarin de beste dansplaten tussen 1979 en 1982 voorbij kwamen. Op 31 december 1999 komt er na 7 jaar stilte weer een nieuwe Grandmix getiteld Grandmix Of The Millennium[38] op de radio. Het bijzondere aan de mix was dat het nu een drie uur lange mix was geworden en waren de beste dansplaten van de jaren 1975 t/m 1999 aan elkaar gemixt. Dit nieuwe format Grandmix werd ook uitgebracht op een speciale driedubbel-cd-box.

Vanaf 31 december 2000 wordt de Grandmix weer jaarlijks uitgezonden. Hierin zijn de beste dance tracks van dat specifieke jaar aan elkaar gemixt. Was de tijdsduur van de Grandmix voorheen bijna één uur, Liebrand maakte als eerste dj een mix van bijna drie uur. Doordat de muziekfragmenten daardoor langer kunnen duren, was het mogelijk om de Grandmix via Sony/BMG uit te brengen op audio-cd. Dit was in de oude vorm van de Grandmix niet mogelijk, vanwege het verkrijgen van de benodigde rechten én het feit dat op één enkele cd, met meer dan 100 artiesten, dit een buiten proportionele hoge licentie- en Buma-Stemra-afdracht met zich mee zou brengen. De kosten zouden daardoor zo hoog worden, dat het voor geen enkele platenmaatschappij interessant of haalbaar zou zijn om dit commercieel uit te brengen.

Fanclub[bewerken | brontekst bewerken]

In 1991 wordt er een Ben Liebrand fanclub opgericht door Enrico Steenbergen uit Zwolle. Het eerste clubblad, draagt de titel Ben Liebrand News,[39] maar dit wordt vanaf de tweede uitgave omgezet in Ben Talk.[40] Het eerste clubblad wordt op vrijdag 4 oktober 1991 officieel uitgereikt aan Liebrand na de uitzending van de Minimix in het programma van Stenders en Van Inkel.[41] Naast de fans, die in het clubblad schreven, verleende Liebrand ook zelf zijn medewerking aan de totstandkoming van het blad. Op 26 augustus 1992 wordt de eerste fanclubdag georganiseerd in Music Hall X-Ray gevestigd aan de Blijmarkt 15 in Zwolle. Tijdens deze fanclub dag geeft Liebrand zelf een demonstratie van onder andere de totstandkoming van een Minimix en is er een 3d computermodel van de Startrek Enterprise te zien, die door hem zelf in elkaar was gezet.[42] Tijdens de fanclubdag komt Liebrand in contact met Armin van Buuren, die zijn interesse wekt naar aanleiding van een track die Armin zelf met een sampler had gemaakt.[43] Het is onduidelijk tot hoelang de fanclub precies bestaan heeft, hoeveel leden er waren en tot wanneer het clubblad bestaan heeft. Na het stoppen van de Grandmix en na het stoppen van de Minimix in 1994, is het clubblad nog tot in 1994 verschenen.[44]

Grandmix niet meer op cd[bewerken | brontekst bewerken]

Met ingang van 2019 wordt er na twintig jaar geen Grandmixen meer uitgebracht op cd vanwege problemen met het vrij krijgen van de licenties en het aanhoudend illegaal verspreiden van de mixen via het internet, waardoor inkomsten worden misgelopen.[45] Het betekent echter niet het definitieve einde van de Grandmix, deze gaat vanaf december 2020 nog gewoon door als een drie uur durende radio-uitzending.

Cd's[bewerken | brontekst bewerken]

  • In 1990 komt Liebrands eerste cd getiteld Styles uit. De cd bevat muziek, die Liebrand, al dan niet in samenwerking met andere artiesten zoals Tony Scott, Jochem Fluitsma en Carol Kenyon, zelf gespeeld en geproduceerd heeft. Een aantal nummers op de cd waren eerder al op de radio te horen als zogenaamde Minimix.
  • In 1999 start hij met het uitbrengen van cd's in eigen beheer. Deze cd's zijn voorzien van zijn handtekening en uniek serienummer en zijn verkrijgbaar via zijn persoonlijke website. Dit begon onder andere met een drietal cd's getiteld Ben Liebrand Collector's Edition.[46] Een serie van drie cd's met zelfgemaakte producties, die eerder als Minimix te horen waren geweest op de radio.
  • In 2000 brengt hij in eigen beheer, een verbeterde en langere versie uit van zijn eerste cd, maar nu in de vorm van een dubbel-cd, getiteld Styles XL.[47]
  • In 2003 begint hij aan de cd-serie Grand 12 Inches.[48] Een serie verzamel-cd's, die hij in samenwerking met Sony/BMG uitbrengt. Hierop zijn oude 12-inchversies van disconummers te horen, waar hijzelf goede herinneringen aan heeft, maar die moeilijk te verkrijgen zijn op cd.
  • In 2015 brengt hij, 25 jaar na het verschijnen van zijn eerste cd, zijn tweede cd uit getiteld Iconic Groove.[49] Op deze dubbel-cd gaat hij terug naar de discomuziek uit de jaren '70 en '80 en begin jaren '90, waarbij hij samenwerkte met onder anderen Tony Scott, Cerrone en James "D-Train" Williams.

Andere muziekactiviteiten[bewerken | brontekst bewerken]

Liebrand voert ook muziekactiviteiten uit onder pseudoniemen als "Crystal Palace", "The", "ISCO" en "Teknikolor". Andere samenwerkingsprojecten kwamen uit als "S.B.B.L." (waar S.B. staat voor Sander Bos) en "Goldilox", dat een samenwerkingsverband was met zijn zus Rita Liebrand.[50] In 2010 brengt hij samen met zijn zoon Sascha Liebrand twee mix-cd's uit.[51][52]

Liebrand Images[bewerken | brontekst bewerken]

Vanaf 1991 heeft hij zich naast audio ook toegelegd op 3D-animaties en startte hij Liebrand Images.[53] Hij was in de jaren '90 zelfs een periode een officiële Silicon Graphics Reseller.[54] Hij maakt onder andere gebruik van 3D softwareprogramma's zoals electro GIG [55] en Softimage 3D Extreme. Zo maakte hij onder andere de cd-hoezen en 3D-animaties voor diverse tv-reclames; waaronder die van Pepsi, de cd-serie Thunderdome,[56] Happy Hardcore, Mega Dance, Radio 538[57] en leaders van TMF (The Music Factory)[58] en animaties voor de KLM,[59] alsook videoclips voor onder andere Alan Parsons, The Time Machine,[60] Atlantic Ocean Trance-Atlantic[61] en 2 Brothers on the 4th Floor, Fairytales.[62] Hij is tevens verantwoordelijk voor een groot deel van de animaties[63] die Armin van Buuren gebruikt tijdens zijn optredens. Liebrand ontwerpt al zijn cd-hoezen, labels en videopromo's zelf.

Opleiding[bewerken | brontekst bewerken]

In 2003 komt het bericht naar buiten, dat hij met ingang van het schooljaar 2004, les gaat geven aan de Fontys Rockacademie in Tilburg.[64] Op 8 november 2003 geeft hij als voorproefje een dj-workshop tijdens de open dag aldaar.[65] De opleiding had een strenge toelatingseis en werd gegeven voor maar 10 leerlingen.[66] Tot wanneer en hoelang zijn activiteiten aan deze opleiding hebben geduurd is echter niet bekend.

Tony Scott & Friends[bewerken | brontekst bewerken]

Op 15 februari 2016 organiseert Liebrand samen met Ton Derks een speciaal afscheidsconcert getiteld An Evening with Tony Scott & Friends, voor en met rapper Tony Scott,[67] die eind 2014 gediagnostiseerd is met Multiple Sclerose (MS).[68] Het drie uur durende afscheidsconcert wordt gehouden in het Paradiso te Amsterdam.[69] Een schilderij[70] van een jonge Tony Scott, gemaakt door kunstenaar Joram Baruch, wordt aan het eind van de avond onder het publiek verloot.[71] De opbrengst gaat naar het Nationale MS Fonds. Artiesten die optraden deze avond waren onder anderen Loïs Lane, Jochem Fluitsma, Marcel Schimscheimer & Martino, King Bee, Robin 'Jaydee' Albers, Candy Dulfer, Amber Nijman, Kiddo Cee, C-flow, Miss Brownie, Thompson. Tony Scott gaf die avond, ondanks zijn verslechterde gezondheid, ook nog een optreden.

Persoonlijk[bewerken | brontekst bewerken]

Liebrand is getrouwd met Brenda van Raam en zij hebben samen drie kinderen. De familie emigreerde[72] in 2010 vanuit hun monumentale pand Villa Roozenburg[73] in Weurt (Beuningen, Gelderland) naar Okotoks in de provincie Alberta, Canada, waar hij zijn activiteiten voortzet.

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]