Naar inhoud springen

Benedictijner abdij Sankt Johann

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Benedictijner abdij Sankt Johann in Müstair
Werelderfgoed cultuur
Benedictijner abdij Sankt Johann
Land Vlag van Zwitserland Zwitserland
UNESCO-regio Europa en Noord-Amerika
Criteria iii
Inschrijvingsverloop
UNESCO-volgnr. 269
Inschrijving 1983 (7e sessie)
UNESCO-werelderfgoedlijst

De Benedictijner abdij Sankt Johann in Müstair is een abdij van benedictijnen in Müstair in het Zwitserse kanton Graubünden. Het abdijcomplex staat sinds 1983 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.

Volgens een traditie zou Karel de Grote de abdij en de kerk in 780 hebben gesticht, maar waarschijnlijker is het dat de bisschop van Chur als vertrouweling van Karel de Grote was die deze taak heeft waargenomen. Het klooster werd benedictijns in de 9e eeuw.

Oorspronkelijk was het een mannenklooster, maar in 1163 werd het een vrouwenklooster. De middeleeuwse abdis Adelheid is de oudst gekende abdis van deze abdij.[1]

De kloosterkerk St. Johann of Baselgia San Jon stamt uit de periode van de vroege middeleeuwen. De kerk staat op de werelderfgoedlijst vanwege criterium III, een uniek of exceptioneel overblijfsel van een verloren gegane beschaving, in het bijzonder door de romaanse fresco's die binnen zijn te bezichtigen. Deze zijn pas in 1951 tevoorschijn gekomen, nadat de laag die vroeger was aangebracht, werd verwijderd. De romaanse fresco's stammen uit 1150 tot 1170 en de Karolingische fresco's uit ongeveer 800. Ze zijn daarmee de belangrijkste schilderwerken uit deze tijd. Ze zijn zelfs iets ouder dan de fresco's Castelseprio en San Salvatore in Brescia.

[bewerken | brontekst bewerken]
Zie de categorie Monastery of Saint John in Müstair van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.