Benedictinessen van het Heilige Sacrament

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Benedictinessen van het Heilig Sacrament, ook wel Benedictinessen van Altijddurende Aanbidding van het Allerheiligste Sacrament zijn een verband van Benedictijnse contemplatieve kloostergemeenschappen voor vrouwen. Deze gemeenschap van Benedictinessen werd gesticht op 25 maart 1653 in Parijs door Catherine de Bar (1614-1698). De kloosterlijke spiritualiteit van de benedictinessen put vooral uit de eucharistie en devotie tot Maria. De benedictinessen kennen geen instituut van abdis, omdat Maria geacht wordt deze taken te vervullen. Het hoofd van de kloosterlijke gemeenschap op aarde is een priorin, een vestiging heet priorij. Deze zusters zorgen ervoor dat er dag en nacht gebeden wordt voor de mensheid.

De Benedictinessen vestigden zich in 1875 in Nederland als gevolg van de vervolging tijdens de Kulturkampf in Duitsland. De toenmalige vestigingen bevonden zich in Driebergen, Tegelen en Oldenzaal. De gemeenschappen in Driebergen en Oldenzaal zijn inmiddels opgeheven. Na de antiklerikale maatregelen in Frankrijk (onder het bewind van Emile Combes) aan het begin van de 20e eeuw weken opnieuw Benedictinessen uit naar Nederland, deze keer uit Rouen naar Breda, van waaruit vestigingen in Valkenburg, Heesch, Sluiskil en Oeganda geïnitieerd werden. In 2005 telt de congregatie zes kloostergemeenschappen in Nederland, namelijk die te Nuland (voorheen Heesch), Teteringen (voorheen Breda), Arnhem (voorheen Driebergen), Someren (voorheen Sluiskil), Valkenburg en Tegelen.

In Europa zijn er in 2009 42 kloostergemeenschappen, verspreid over zeven landen: België, Nederland, Duitsland, Polen, Luxemburg, Frankrijk en Italië. Deze kloosters zijn verenigd in federaties, die samen weer één grote confederatie vormen.

Externe links[bewerken]