Bepaling (taalkunde)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

In de taalkunde worden bij de grammaticale ontleding woorden of zinsdelen die andere zinselementen nader bepalen bepalingen of adjuncten genoemd. Deze zinsdelen of delen van zinsdelen zijn (met uitzondering van de als bepaling dienstdoende complementen) niet noodzakelijk voor de syntactische structuur van de zin als geheel, maar verschaffen alleen extra informatie met betrekking tot andere zinsdelen, de kernargumenten.

Men maakt globaal onderscheid tussen de volgende soorten bepalingen: