Bergoss

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Bergoss
Voormalig kantoor tapijtfabriek Bergoss in 2010
Locatie
Locatie Oss
Status en tijdlijn
Oorspr. functie tapijtfabriek
Opening 1919
Bouwinfo
Architect Oscar Leeuw
Erkenning
Monumentstatus rijksmonument
Monumentnummer 516594
Portaal  Portaalicoon   Civiele techniek en bouwkunde
Video met een interview van een ex-werknemer en plannen voor renovatie

Bergoss was een tapijtfabriek in de Nederlandse plaats Oss. De onderneming ging in 1981 failliet.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

Het bedrijf kwam voort uit een watten- en kapokfabriek, een zogeheten wattenmolen, die in 1856 werd opgezet door Daniël van den Bergh. Daniël was de broer van Simon van den Bergh, die een margarinefabriek oprichtte welke een van de fundamenten van het latere Unileverconcern zou worden. In 1888 verplaatste Jacob van den Bergh de wattenfabriek naar de locatie waar tegenwoordig het Berghkwartier is gelegen.

De fabriek breidde zich uit, er kwamen weefgetouwen en stoommachines. Het bedrijf, oorspronkelijk fa. Gebr. v/d Bergh geheten, ontwikkelde zich tot een tapijtweverij, die later werd uitgebreid met een spinnerij, een ververij, en een spoelerij. Uiteindelijk besloeg het terrein vijf hectare.

Omstreeks 1960 werd het predicaat Koninklijk verleend en ging de onderneming Koninklijke Tapijtfabrieken Bergoss NV heten. In 1968 werd nog gesproken van 'onverminderde expansie' die zich 'krachtig voortzette'. Omstreeks 1970 telde het bedrijf 800 werknemers. Op 18 mei 1973 brak bij Bergoss een wilde staking uit.[1] Deze werd geleid door de SP en legde de basis voor verdere ontwikkeling van die partij.[bron?] ze Later heette het bedrijf nog Bergoss-Stoddard NV.

In 1981 verkeerde Bergoss in surseance van betaling, nadat het bedrijf sinds 1974 slechts verlies geleden had. Dit lag niet alleen aan de marktsituatie maar ook aan slecht beleid. In 1977 werd de directie van Bergoss vervangen. Op 1 januari 1981 ging het bedrijf failliet.[2] De gezonde onderdelen werden door Desseaux overgenomen en in een dochteronderneming ondergebracht. Tachtig oud-Bergoss medewerkers kwamen daar in dienst.[3]

Het merk Bergoss bleef bestaan en werd door Desso geproduceerd. De productiefaciliteiten van deze onderneming zijn meerdere malen geconcentreerd en het bedrijf is meermalen doorverkocht aan internationale concerns en beleggers.

Ontwikkelingen[bewerken | brontekst bewerken]

Het terrein werd vanaf 1992 herontwikkeld. Enkele karakteristieke elementen bleven als industrieel monument bestaan: Het hoofdgebouw, waarin Hotel De Weverij en Spahuys werden gevestigd, en een gevel met karakteristieke sheddaken, die een onderdeel van een aantal zogeheten sheddakwoningen zou gaan vormen. Ook zijn er plannen om Museum Jan Cunen in een van de fabrieksgebouwen te vestigen.[bron?]

Zie de categorie Bergoss (Oss) van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.

  1. Wilde staking bij Bergoos, ‘’Tubantia, 19 mei 1973
  2. Bergoss failliet, Limburgs Dagblad, 2 januari 1982
  3. Desseaux neemt deel Bergoss over, Algemeen Dagblad, 12 januari 1982