Bernard van der Wijck

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bernard van der Wijck
Bernard van der Wijck door Hendrik Haverman, 1902
Bernard van der Wijck door Hendrik Haverman, 1902
Persoonlijke gegevens
Volledige naam Bernard Hendrik Cornelis Karel van der Wijck
Geboortedatum 30 maart 1836
Geboorteplaats Gorinchem
Overlijdensdatum 19 maart 1925
Overlijdensplaats Utrecht,
Nationaliteit Vlag van Nederland Nederland
Werkzaamheden
Vakgebied Filosofie en logica
Universiteit Rijksuniversiteit Groningen, Universiteit van Utrecht
Portaal  Portaalicoon   Onderwijs

Bernard Hendrik Cornelis Karel van der Wijck (Gorinchem, 30 maart 1836 - Utrecht, 19 maart 1925)[1] was een Nederlands filosoof en logicus.

Levensloop[bewerken]

Van der Wijck studeerde filosofie aan de Universiteit van Utrecht onder Cornelis Willem Opzoomer. Hij begon zijn academische loopbaan als hoogleraar in de filosofie aan de Universiteit van Groningen, waar hij in 1890 werd opgevolgd door Gerard Heymans. Van der Wijck ging terug naar Utrecht, waar hij als opvolger van Opzoomer werd aangesteld als gewoon hoogleraar in de geschiedenis der wijsbegeerte, de logica, de metaphysica, de zielkunde. In 1906 ging hij met emeritaat.

Van der Wijck ontving een doctoraat van de Universiteit van Utrecht in 1863, en een eredoctoraat van Universiteit van Edinburgh in 1884. In 1869 werd hij benoemd tot lid van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen.[1]

Personalia[bewerken]

Van der Wijck was getrouwd op 3 december 1863 in Groningen met Maria Wibina Muurling.

Publicaties, een selectie[bewerken]

  • Wijck, Bernard Hendrik Cornelis Karel. Het lager onderwijs en Dr. A. Pierson. JB Wolters, 1869.
  • Wijck, Bernard Hendrik Cornelis Karel. De opvoeding der vrouw. Wolters, 1870.
  • Wijck, Bernard Hendrik Cornelis Karel van. JJ Rousseau. (1874).

Externe links[bewerken]