Bernarduscollege

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bernarduscollege Oudenaarde

Het Bernarduscollege te Oudenaarde in België is een secundaire school en maakt deel uit van de scholengroep Bernardusscholen.

Ontstaan[bewerken]

De school werd als het Onze-Lieve-Vrouwecollege gesticht in 1844 door de 'Congregatie der priesters van Onze-Lieve-Vrouw', na de opheffing van deze congregatie in 1860 werden de school, samen met het Sint-Vincentiuscollege (Eeklo) en het Heilige Maagdcollege (Dendermonde) overgenomen door het Bisdom Gent.[1]

De eerste schoolgebouwen waren gelegen aan de Einestraat. In 1850 of 1851 kocht de congregatie het Kasselrijhuis, 16e eeuwse bebouwing in de Hoogstraat. Het bouwwerk dient voor de uitbreiding van de school, en de inrichting van een internaat. De gebouwen van het college, vanaf 1860 bisschoppelijk college werden uitgebreid in 1906 met een vleugel met feestzaal en slaapzaal ontworpen door architect A. Vossaert, en een westvleugel met kapel en klaslokalen in 1924. Het kasselrijhuis werd in 1950 grondig gerestaureerd onder leiding van architect R. Warie en op 25 oktober 1950 als Bisschoppelijk college: voorgevels erkend als monument van onroerend erfgoed. Aangevuld op 25 juli 1986 met de erkenning als monument van het bouwvolume van het Kasselrijhuis.[2]

De school werd verder achteraan uitgebouwd nadat gronden werden aangekocht van het OCMW. Van 1976 tot 1978 werd gebouwd aan klaslokalen naar plannen van architect P. Vossaert. In 1989 volgden nog nieuwe klaslokalen, een polyvalente zaal en een kapel naar ontwerp van architect C. Mas.

De school behield van 1844 tot 2000 de naam van Onze-Lieve-Vrouwecollege. In 2000 kwam er een samensmelting met het Onze-Lieve-Vrouwinstituut (1956-2000). Vanaf dan werd de naam Sint-Bernarduscollege (2000-2013) gebruikt. De school werd opgenomen in de nieuwe scholengroep, Bernardusscholen in 2013 met Bernarduscollege als naam.

Bekende oud-leerkrachten[bewerken]

Bekende oud-leerlingen[bewerken]