Berylliumhydride

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Berylliumhydride
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van berylliumhydride
Structuurformule van berylliumhydride
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
BeH2
IUPAC-naam berylliumhydride
Molmassa 11,028062 g/mol
SMILES
[H-].[H-].[Be+2]
InChI
1S/Be.2H/q+2;2*-1
CAS-nummer 7787-52-2
PubChem 139073
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Toxisch Milieugevaarlijk
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vast
Kleur wit
Dichtheid 0,65 g/cm³
Smeltpunt (ontleedt) 250 °C
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Berylliumhydride is een anorganische verbinding van beryllium en waterstof, met als brutoformule BeH2. Het is een witte amorfe vaste stof, die ontleedt in water.

Synthese[bewerken]

Berylliumhydride werd in 1951 voor het eerst gesynthetiseerd door de reactie tussen dimethylberyllium en lithiumaluminiumhydride:[1]

 \mathrm{2 \ Be(CH_3)_2 + LiAlH_4 \rightarrow 2 \ BeH_2 + LiAl(CH_3)_4}

Een meer zuiver product kan bekomen worden door de pyrolyse van di-tert-butylberyllium bij 210°C:[2]

 \mathrm{ Be(C_4H_9)_2 \rightarrow BeH_2 + 2 \ H_2C\operatorname{=}C(CH_3)_2}

De meest zuivere vorm van berylliumhydride kan echter bereid worden uit reactie van trifenylfosfine en berylliumboorhydride:

\mathrm{Be(BH_4)_2\ +\ 2\ P(C_6H_5)_3 \rightarrow 2\ (C_6H_5)_3BH_3 + BeH_2}

Structuur en eigenschappen[bewerken]

In tegenstelling tot de andere hydriden van groep 2 is de binding tussen beryllium en waterstof niet ionair, maar covalent. De reden hiervoor is dat beryllium een zeer hoge ladingsdichtheid bezit en eerder de neiging zal hebben om een ander element te polariseren dan zelf elektronen af te staan. Aangezien beryllium elektrondeficiënt is, wordt een structuur aangenomen die analoog is aan die van boraan: twee H-atomen vormen steeds een brug tussen de berylliumatomen en vormen op deze manier een 3-center-2-elektronbinding. Berylliumchloride neemt een vergelijkbare structuur aan.

Berylliumhydride is een zeer toxische verbinding. In water ontleedt de verbinding tot berylliumhydroxide:

\mathrm{BeH_2 + 2 \ H_2O\ \longrightarrow \ Be(OH)_2 + 2 \ H_2}

Toepassingen[bewerken]

Berylliumhydride wordt onder meer gebruikt als raketbrandstof en als moderatorstof in kernreactoren.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. G.D. Barbaras, C. Dillard, A.E. Finholt, T. Wartik, K.E. Wilzbach & H.I. Schlesinger (1951). The Preparation of the Hydrides of Zinc, Cadmium, Beryllium, Magnesium and Lithium by the Use of Lithium Aluminum Hydride. J. Am. Chem. Soc. 73 (10): 4585–4590 . DOI:10.1021/ja01154a025.
  2. G.E. Coates & F. Glockling (1954). Di-tert-butylberyllium and beryllium hydride. J. Chem. Soc.: 2526–2529 . DOI:10.1039/JR9540002526.