Bestialiteit

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een oude Griek pleegt sodomie met een geit. Litografie van Édouard-Henri Avril.
Detail van een van de vele erotische afbeeldingen op de Lakshanatempel in Khajuraho, India. De tempels in deze plaats staan op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.
Pan, beeld uit het Museo Archeologico Nazionale, Napels.

Bestialiteit, zoöseksualiteit of dierenseks zijn termen die seksuele betrekkingen tussen mensen en dieren beschrijven. De term sodomie wordt ook wel gebruikt, maar kan ook andere seksuele handelingen beschrijven. Seksuele handelingen met worden vaak gepraktiseerd door mensen met zoöfiele voorkeur, maar er kunnen ook andere motieven achter steken. Naast de preferentiële gebruikers zijn er ook daders die om andere reden seks met een dier hebben. Bestialiteit is een vorm van interspecifieke seks, seksueel contact tussen verschillende diersoorten (in dit geval de mens met een andere diersoort). De mens is hier niet uniek in, ook bij andere diersoorten komt dit voor.

Bestialiteit wordt door veel mensen beschouwd als "tegennatuurlijk", en wordt in de Nederlandse wet erkend als dierenmishandeling.[1][2] Critici, zoals de Nederlandse bioloog Midas Dekkers en de Australische filosoof Peter Singer, betogen dat dit niet per se het geval hoeft te zijn. Volgens het Amerikaanse Kinsey-Instituut zou 8% van de mannen en 3,6% van de vrouwen weleens seks gehad hebben met een dier. Zowel de onderzoeksmethodes als de resultaten van het werk van Alfred Kinsey en het instituut dat hij in het leven riep, zijn echter erg omstreden.

Diersoorten[bewerken]

Bij bestialiteit gaat het in de meeste gevallen om seksuele handelingen tussen mensen en honden. De redenen hierachter liggen voor de hand: grotere honden zijn ongeveer even groot als een mens, honden zijn gemakkelijk beschikbaar, en honden zijn gehoorzaam en aan mensen gewend. Ook paarden en met name ezels zijn om deze reden populair. Andere diersoorten die genoemd worden zijn kippen, koeien, konijnen, varkens, geiten, [3] kamelen en schapen. Om voor de hand liggende redenen betreft het vrijwel uitsluitend gedomesticeerde dieren: wilde dieren zijn niet beschikbaar en niet gewend aan mensen, en zullen eerder weglopen of agressief reageren.

Handelingen[bewerken]

De handelingen komen overeen met de seksuele handelingen tussen mensen onderling. Orale, anale en vaginale penetratie (zowel een mens bij een dier als een dier bij een mens) zijn beschreven. Ook betastingen en masturbatie komen voor, bekend is bijvoorbeeld het als spelletje aftrekken van honden door kinderen. [4] Een voorbeeld dat ook door Rümke expliciet is aangehaald, is het laten likken van de (vrouwelijke) geslachtsdelen door een hond. [5] Gerelateerde handelingen zijn het vervaardigen en verspreiden van dierenporno, en het prostitueren van dieren. Uit de 19e eeuw is een geval bekend van een vrouw die zich in een afgesloten tent tegen betaling voor publiek door een speciaal hiervoor afgerichte hond liet dekken.[6] Een sadistische vorm van bestialiteit is crush, waarbij voor (seksueel) plezier dieren worden doodgetrapt.

De daders[bewerken]

Bestialiteit en zoöfilie worden vaak in een adem genoemd, maar zijn niet hetzelfde. Een deel van de daders is inderdaad zoöfiel, men spreekt dan van een preferentiële dader. Een zoöfiele seksuele voorkeur wordt in principe gezien als een psychische stoornis. [7][8] Naast preferentiële gebruikers zijn er ook daders die om andere reden seks met een dier hebben, te weten gelegenheidsdaders en asociale daders. Hierbij is een overlap met seksueel kindermisbruik. De meeste daders zijn mannen, maar er zijn ook voorbeelden bekend van vrouwen die seks met dieren hebben.[9]

Een groot deel van de daders betreft gelegenheidsgebruikers, bij wie de omstandigheden aanleiding geven tot het hebben van seks met een dier. Een contactstoornis gecombineerd met sterke seksuele driften kan iemand ertoe brengen seks met een dier te hebben, dat immers makkelijker beschikbaar is. Vaak gaat dit gepaard met fantasieën over seks met mensen. Het dier wordt feitelijk als een soort surrogaat voor een menselijke partner gebruikt. Vaak gaat het om mensen die in een sociaal isolement verkeren. [10] Kenneth Pinyan, die in dierenpornofilms seks met paarden had, zou het vooral te doen zijn om het grote geslachtsorgaan en daarom geen echte zoöfiel zijn maar een gelegenheidsdader.[11]

Ook cultuur kan een omstandigheid zijn die seks met dieren bevordert: het wordt normaler gevonden want 'iedereen doet het'. In delen van Colombia wordt het hebben van seks met ezels door jonge mannen min of meer normaal gevonden als 'oefening', zodat ze weten wat ze moeten doen als ze met een vrouw naar bed gaan. Andere voorbeelden zijn huzaren die seks hebben met merries,[12] en geitenhoeders die seks hebben met hun geiten, [13] alsmede het de praktijk waarbij kinderen als spelletje mannelijke honden masturberen (hierbij ontbreekt vaak zelfs het seksuele motief geheel). Ook werd (en wordt) in bepaalde streken verondersteld dat men door gemeenschap met een dier (of een kind) van een SOA verlost kan raken, hetgeen soms kon leiden tot besmetting van veestapels met menselijke geslachtsziekten.

Een derde categorie wordt gevormd door de asociale daders, wie het weinig uitmaakt met wie ze seks hebben. Ze kiezen een dier uit omdat dit makkelijker is en minder risico geeft dan een mens. Dergelijke seksuele daden gaan vaak gepaard met zware mishandeling of het doden van het dier. In sommige gevallen kan dergelijk gedrag een opstap vormen naar zedenmisdrijven of lustmoorden jegens mensen.

Wetgeving[bewerken]

Nederland[bewerken]

De Wet van 4 maart 2010, houdende strafbaarstelling van het plegen van ontuchtige handelingen met dieren en pornografie met dieren (verbod seks met dieren) is een aangenomen initiatiefwet van Harm Evert Waalkens houdende strafbaarstelling van het plegen van ontuchtige handelingen met dieren en pornografie met dieren. Doel is zowel de bescherming van de zeden als de bescherming van de integriteit van het dier. Strafbaar is:

  • hij die ontuchtige handelingen pleegt met een dier
  • degene die een afbeelding – of een gegevensdrager, bevattende een afbeelding – van een ontuchtige handeling, waarbij een mens en een dier zijn betrokken of schijnbaar zijn betrokken, verspreidt, openlijk tentoonstelt, vervaardigt, invoert, doorvoert, uitvoert of in bezit heeft

Dit laatste lijkt op de strafbaarstelling van kinderporno, maar met lagere straffen.

De oorspronkelijk voorgestelde term seksuele handeling is vervangen door ontuchtige handeling, waarmee wordt bedoeld een seksuele handeling die in strijd is met een sociaal-ethische norm. Op deze wijze wordt zeker gesteld dat bijvoorbeeld de werkzaamheden die op stations voor kunstmatige inseminatie van dieren worden verricht, er niet onder vallen.

De afbeeldingen waar het om gaat zijn echte foto's of films, en afbeeldingen die dat lijken te zijn, maar in werkelijkheid gemanipuleerd zijn (het gaat dus niet om afbeeldingen die duidelijk getekend of geschilderd zijn). Dit verbod op zg. virtuele dierenporno heeft twee redenen: het voorkomen van bewijsproblemen en het feit dat deze deel uit kan maken van een subcultuur die dierenmisbruik bevordert.

Afbeeldingen van seksuele gedragingen van dieren onderling blijven toegestaan.

Er is geen overgangsrecht voor dierenporno die men al in bezit heeft: men moest men zich van dit bezit ontdoen voordat de wet in werking trad.

Twee voormalige producenten van dierenporno eisen in een rechtszaak tegen de Staat een schadevergoeding.

Geschiedenis[bewerken]

In 2004 ontstond opschudding nadat een man die was betrapt op het hebben van seks met een pony, werd vrijgelaten omdat hij volgens de wet niets had misdaan. Minister Cees Veerman van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit kondigde aan stappen te ondernemen om deze activiteiten te verbieden. Minister van Justitie Ernst Hirsch Ballin had dit op het programma staan, maar toen er al vanuit de Kamer een initiatiefvoorstel kwam zou het volgens de minister onheus en ongebruikelijk zijn geweest om te proberen dat in te halen met een voorstel van regeringszijde.

Bij een hoofdelijke stemming in de Eerste Kamer op 2 februari 2010 waren 39 voor en 34 tegen. De tegenstemmers waren de leden van de fracties van CDA en VVD. De VVD vond dat de wet niets toevoegt aan de al bestaande wetgeving gericht op de bescherming van dieren. Het CDA sprak van symboolwetgeving, die niet bijdraagt aan het effect dat ermee wordt beoogd.

België[bewerken]

In 2006/2007 is door senator Ludwig Vandenhove van de politieke partij sp.a getracht een verbod op seks met dieren in de wet vast te laten leggen [14] dit is echter op 17 januari 2007 door de Senaatscommissie Sociale Aangelegenheden geblokkeerd.[15][16] Een week later echter heeft de Kamercommissie Volksgezondheid het verbod op seks met dieren wel goedgekeurd. Op voorstel van Magda De Meyer (sp.a) werd het verbod ingeschreven in de wet op het dierenwelzijn.[17]

Overige landen[bewerken]

In iets meer dan de helft van de staten van de Verenigde Staten is zoöfilie expliciet verboden, evenals in het grootste deel van Australië. De Verenigde Staten is bovendien tot dusverre het enige land dat crushpornografie verbiedt. In Duitsland is dierenseks niet verboden maar dierenpornografie wel. In het Verenigd Koninkrijk stond er oorspronkelijk de doodstraf op, maar in 2003 werd de straf verlaagd tot 2 jaar cel. Dat de daad niet expliciet verboden is, betekent niet dat er niet tegen kan worden opgetreden: vaak wordt het argument van dierenmishandeling van stal gehaald.

In Noorwegen is bestialiteit sinds 2008 verboden.[bron?]

In Denemarken is bestialiteit sinds april 2015 verboden.[18]

Porno[bewerken]

Films en afbeeldingen van dierenseks zijn in veel landen illegaal, zelfs waar de daad zelf niet illegaal is. Nederland had er geen verbod op (zie verder hierboven) en was samen met Denemarken in de jaren 70 en 80 marktleider wat de productie ervan betreft.[bron?]

Jongerenzender TMF kwam in 2008 in opspraak toen het dierenporno online zette in de vorm van een filmpje waarin een jongen werd gepenetreerd door een paard. Marianne Thieme van de Partij van de Dieren noemde de actie "effectbejag dat gaat ten koste van mensen en dieren louter om maar hogere kijkcijfers te krijgen."[19] Na klachten haalde de zender het filmpje offline, en sprak ze van "een misverstand."

Zie ook boven.

Problemen[bewerken]

De gevolgen voor een dier zijn vaak ernstig tot zeer ernstig . Een dier kan beschadigd raken dan wel pijn ondervinden als gevolg van de geslachtsgemeenschap. Penetraties kunnen bij dieren ernstige ontstekingen veroorzaken en tot zwaar gestoord en gevaarlijk gedrag leiden. Vervolgens is er een mogelijkheid dat dieren door mensen met geslachtsziekten besmet worden en hier zelf weer andere dieren mee besmetten. Er is een voorbeeld bekend van een man die door gemeenschap met zijn merrie hoopte van een gonorroebesmetting af te komen en hierdoor zijn hele veestapel besmette.[2] Dieren kunnen door het geweld of de anatomische incompatibiliteit zelfs overlijden.[20]

Van coïtus met dieren kan men niet zwanger worden of geslachtsziektes als herpes, syfilis of gonorroe krijgen. Het is echter wel mogelijk dat er bepaalde infecties [21] of bijvoorbeeld vlooien en wormen worden overgedragen. Bovendien kunnen allergische reacties optreden. In 2005 overleed de Amerikaan Kenneth Pinyan aan buikvliesontsteking als complicatie van inwendige verwondingen opgelopen na anale seks met een hengst. Uit schaamte durfde hij aanvankelijk niet naar de dokter te gaan. De documentairefilm Zoo (2007) behandelt de zaak Pinyan. Er zijn gevallen bekend van personen die hevige en soms zelfs dodelijke allergische reacties kregen door het contact met dierlijke lichaamsvloeistoffen.[22]

Sommige rassen (voornamelijk de waakhonden zoals Rottweilers en Dobermanns) zijn erg machtsafhankelijk. Ze kunnen in de war raken als ze met hun eigenaar seksuele contacten hebben, omdat dan niet de eigenaar maar zijzelf de machtspositie innemen.[bron?]

Seksueel contact tussen verschillende diersoorten[bewerken]

Seksueel contact tussen verschillende diersoorten, oftewel interspecifieke seks, is bij verschillende diersoorten beschreven. Veelvoorkomende voorbeelden zijn nauw aan elkaar verwante soorten die in gevangenschap (vaak onvruchtbare) hybriden kunnen produceren, zoals leeuwen en tijgers (lijgers of tigons), schapen en geiten (gaap of scheit), honden en coyotes (coydog of dogote), ezels en paarden (muilezels). De mens heeft geen verwanten die nauw genoeg zijn om nageslacht te produceren, hoewel er wel (controversiële) experimenten zijn gedaan om vrouwen met chimpanseesperma te insemineren,[23] en er aanwijzingen bestaan dat vroege menssoorten seksueel contact met elkaar hadden.[24]

Dergelijke seksuele contacten tussen dieren vinden meestal plaats in gevangenschap daar de dieren in het wild nooit met elkaar zouden paren. Toch zijn in het wild ook gevallen van interspecifieke seks geobserveerd, onder andere het verkrachten van pinguïns door zeehonden. Vaak betreft het seksueel gefrustreerde dieren die geen toegang krijgen tot een soortgenoot (bijvoorbeeld omdat ze te laag in de rangorde staan om te mogen paren), en zich derhalve op een ander dier in de buurt afreageren.[25] De mannelijke agapad neemt wel eens bij vergissing andere diersoorten in paringsgreep, hetgeen het andere dier vaak niet overleeft.

Andere genoemde voorbeelden zijn seksueel contact tussen een vrouwelijke eland en een struisvogel, een mannelijke hond met een kip, een mannelijke aap met een slang, een vrouwelijke chimpansee met een kat,[26], mannelijke zeeotters met zeeleeuwen[27] een Japanse makaak met een sikahert.[28]

Zie ook[bewerken]