Betsy Westendorp-Osieck

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Betsy Westendorp-Osieck
Betsy Westendorp-Osieck (1965)
Betsy Westendorp-Osieck (1965)
Persoonsgegevens
Geboren Amsterdam, 29 december 1880
Overleden Amsterdam, 1 maart 1968
Geboorteland Nederland
Beroep(en) kunstschilder
Oriënterende gegevens
Jaren actief 1895 - 1968
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Johanna Elisabeth (Betsy of Betsie) Westendorp-Osieck (Amsterdam, 29 december 1880 - aldaar, 1 maart 1968) was een Nederlands kunstschilderes. Ze behoorde tot de schildergroep de Amsterdamse Joffers. Behalve schilderes was zij ook aquarellist, etser, pastellist en (pen)tekenaar.[1]

Leven en werk[bewerken]

Betsy Westendorp-Osieck werd als Johanna Elisabeth Osieck in 1880 in Amsterdam geboren als dochter van de koopman Philip Willem Osieck en Catharina Agnes Briel. Zij werd opgeleid aan de Teekenschool voor den Werkenden Stand te Amsterdam en aan de Rijksakademie van beeldende kunsten eveneens te Amsterdam. Voor haar opleiding had zij al les gekregen van een andere Amsterdamse Joffer, Lizzy Ansingh. Haar eerste opdracht was het tekenen van een oorkonde bij door Karel de Bazel gemaakt wieg voor prinses Juliana in 1909.[2] Westendorp-Osieck was lid van meerdere kunstgezelschappen, zoals Arti et Amicitiae en de Vereeniging Sint Lucas in Amsterdam, Pulchri Studio in Den Haag en de Hollandse Aquarellisten Kring. Zij was als beeldend kunstenaar werkzaam in Amsterdam.[1] Westendorp schilderde veel portretten. Als etser maakte zij een tiental illustraties in het door Bernard Houthakker in 1923 uitgegeven "Oude Amsterdamsche tuinhuizen". Zij maakte diverse reizen naar onder meer Amerika, België, Cambodja, Ceylon, Egypte, Frankrijk (Parijs) en Japan. Haar reisschetsen van haar reis in 1931 door Azië werden in zowel Amsterdam als in den Haag geëxposeerd. In 1932 verscheen haar verzameling etsen van oud-Hollandse gevelstenen. In 1933 publiceerde haar man Japan, waarin zes etsen van haar werden opgenomen. Haar naturalistisch-koloristische schilderstijl is, aldus het Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie, beïnvloed door het impressionisme.

Het werk van Westendorp-Osieck werd meerdere malen bekroond. Tijdens de tentoonstelling "De Vrouw 1813-1913" werd haar inzending bekroond met een zilveren medaille. In 1915 won zij de Willink van Collenprijs, in 1930 won zij de Sint Lucasprijs, in 1936 de gouden medaille van de koningin en de gouden medaille tijdens de Wereldtentoonstelling van 1937 in Parijs. Zij trouwde op 21 juni 1917 met de effectenhandelaar mr. Herman Karel Westendorp. Westendorp-Osieck overleed in maart 1968 op 87-jarige leeftijd in haar woonplaats Amsterdam.

Werk in openbare collecties (selectie)[bewerken]

Literatuur[bewerken]

  • Betsy Westendorp-Osieck, 1880-1940, tentoonstellingscatalogus, Stedelijk Museum, Amsterdam, 1941
  • Eikeren, Johan H. van, De Amsterdamse joffers: Maria E. van Regteren Altena, Ans van den Berg, Jo Bauer-Stumpff, Nelly Bodenheim, Lizzy Ansingh, Coba Ritsema, Coba Surie, Betsie Westendorp-Osieck, Bussum, 1947
  • Gerritsen-Kloppenburg, Mieke en Henriëtte Coppes, De kunst van het beschutte bestaan: vijf schilderessen aan het begin van deze eeuw: Thérèse Schwartze, Betzy Rezora Berg, Jacoba van Heemskerck, Ans van den Berg, Betsy Osieck, Heerlen, 1991
  • Lim, K.W., Aziatische kunst uit het legaat Westendorp, Amsterdam, 1968
  • Venema, Adriaan, De Amsterdamse Joffers, Baarn, 1977
  • Westendorp-Osieck, Betsy, Aquarellen, tekeningen en pastels, 's-Gravenhage, 1951

Externe link[bewerken]

  • Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie: Zelfportret