Beudantiet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Beudantiet
Beudantiet
Mineraal
Chemische formule PbFe3+3(AsO4)(SO4)(OH)6
Kleur Bruin, (donker)groen, geel, oranje, blauw
Streepkleur Groengeel
Hardheid 4
Gemiddelde dichtheid 4,19
Glans Diamant
Opaciteit Doorzichtig tot doorschijnend
Breuk Bros
Splijting Perfect, [0001]
Kristaloptiek
Kristalstelsel Trigonaal, hexagonaal
Dubbele breking 0,0140
Lijst van mineralen
Portaal  Portaalicoon   Aardwetenschappen

Het mineraal beudantiet is een lood-ijzer-arsenaat-sulfaat met de chemische formule PbFe3+3(AsO4)(SO4)(OH)6. Het vormt korsten van kleine kristallen, romboëdrisch of pseudokubisch, glasachtig, zwart, bruin, (donker)groen, geel of blauw van kleur. De streepkleur is groengeel en de hardheid 4 op de schaal van Mohs. De gemiddelde dichtheid is 4,19 en het kristalstelsel trigonaal of hexagonaal.

Naam[bewerken | brontekst bewerken]

Het mineraal beudantiet is genoemd naar de Franse mineraloog F. S. Beudant (1787 - 1850).

Voorkomen[bewerken | brontekst bewerken]

Het mineraal komt voor in oxidatiezones van loodafzettingen zoals bij Lavrion (Griekenland). Het wordt ook gevonden in Tsumeb in Namibië.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Beudantite van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.