Bevelhebber der Luchtstrijdkrachten

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

De bevelhebber der Luchtstrijdkrachten (BDL) was van 1954 tot september 2005 de hoogste operationele functie binnen de Koninklijke Luchtmacht in Nederland. De functie werd bekleed door een luitenant-generaal die rechtstreeks onder de minister van Defensie stond. Met de chef-Defensiestaf, formeel de hoogste militaire adviseur van de minister en nog een rang hoger, bestond geen enkele hiërarchische relatie.

Geschiedenis[bewerken]

De luchtmacht is als jongste krijgsmachtdeel pas sinds 11 maart 1953 autonoom. De functie van de hoogste militair van de luchtmacht was voor die tijd onder verschillende benamingen bekend. Nadat Antonius Baretta (21 mei 1897-5 januari 1968) als hoogste luchtmachter eerst chef van de Luchtmachtstaf was, werd hij per 10 november 1954 tevens bevelhebber der Luchtstrijdkrachten.

Vanaf 5 september 2005 is de functie 'chef Defensiestaf' (CDS) gewijzigd tot commandant der Strijdkrachten (CDS), waarmee een eenhoofdige leiding van de krijgsmacht tot stand is gebracht. De functie 'bevelhebber der Luchtstrijdkrachten' is daarmee vervallen. De functie van hoogste commandant van de Koninklijke Luchtmacht heet sindsdien 'commandant Luchtstrijdkrachten' (C-LSK).

Vanaf 1954 werd de BDL functie bekleed door de volgende luitenant-generaals