Bigua-aalscholver

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bigua-aalscholver
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2016)
Phalacrocorax brasilianus back.jpg
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Aves (Vogels)
Orde:Suliformes
Familie:Phalacrocoracidae (Aalscholvers)
Geslacht:Phalacrocorax
Soort
Phalacrocorax brasilianus
(Gmelin, 1789)
Verspreidingsgebied van de bigua-aalscholver
Verspreidingsgebied van de bigua-aalscholver
Bigua-aalscholver in vlucht
Bigua-aalscholver in vlucht
Afbeeldingen Bigua-aalscholver op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Bigua-aalscholver op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De bigua-aalscholver (Phalacrocorax brasilianus) is een zeevogel uit de familie Phalacrocoracidae (aalscholvers).

Kenmerken[bewerken]

De vogel is 58 tot 73 cm lang en heeft een spanwijdte van 1 meter. De vogel is overwegend zwart met een blauwe tot paarse glans.

Vergelijking met P. carbo[bewerken]

De vogel is aanmerkelijk kleiner dan de (gewone) in Europa voorkomende aalscholver (P. carbo), die 80 tot 100 cm lang is en een spanwijdte heeft van 121 tot 149 cm. Net als bij de gewone aalscholver is de kale huid aan de basis van de ondersnavel geel, met daarnaast wit. Bij de bigua-aalscholver zijn deze gele vlek en de witte rand daarnaast echter veel kleiner.[2]

Naamgeving[bewerken]

Deze soort werd door Johann Friedrich Gmelin in 1789 geldig beschreven als Procellaria brasiliana, op grond van een beschrijving van de Nederlandse arts en plantkundige Willem Piso 121 jaar eerder. Veel vogelkundigen gaven echter de voorkeur aan de wetenschappelijke naam Phalacrocorax olivaceus, die gebaseerd was op een latere en fraaier gedocumenteerde beschrijving door Alexander von Humboldt uit 1805, die de vogel Pelecanus olivaceus noemde. Dan is er nog een synoniem, dat gebaseerd is op een beschrijving van Louis Jean Pierre Vieillot uit 1817, die de vogel als Hydrocorax vigua beschreef.[3] Daarom prijkte op de checklist van de American Ornithologists' Union tot 1957 de naam Phalacrocorax vigua (Vieillot). In 1983 werd de voorkeur gegeven aan P. olivaceus en na 1998 wordt meestal de wetenschappelijke naam P. brasilianus gebruikt, zoals in dit artikel en op de IOC World Bird List.[4][5][6]

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

Van de bigua-aalscholver worden twee ondersoorten onderscheiden:

Deze neotropische soort komt voor in een groot aantal typen leefgebieden in de buurt van zowel zoet als zout water. Het dieet is ook sterk gevarieerd en bevat zowel vis als andere in het water voorkomende gewervelde en ongewervelde dieren. Vaak wordt in groepen jacht gemaakt op vis. De vogel broedt jaarrond in kolonies van soms duizenden paren. De intensiteit van de broedactiviteit verschilt naar plaats. De nesten worden in bomen of struiken, maar ook wel op rotsige ondergrond gemaakt.[1]

Status[bewerken]

De bigua-aalscholver heeft een groot verspreidingsgebied en loopt daardoor weinig kans op uitsterving. De wereldpopulatie werd in 2016 geschat op twee miljoen individuen. Deze soort gaat in aantal vooruit; om deze redenen staat deze aalscholver als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.[1]