Biographie de la faim

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Biographie de la faim
Auteur(s) Amélie Nothomb
Land België
Taal Frans
Genre Roman
Uitgever Éditions Albin Michel
Uitgegeven 2004
Pagina's 188
Grootte 13×175×109 mm
Gewicht 113 g
ISBN-code 2-226-15394-2
Voorloper Antéchrista
Vervolg Acide sulfurique
Portaal  Portaalicoon   Literatuur

Biographie de la faim (letterlijk Biografie van de honger) is een roman van de Franstalig Belgische schrijfster Amélie Nothomb, gepubliceerd in 2004. Het is de dertiende roman van Amelie Nothomb die door Éditions Albin Michel werd uitgegeven. Nothomb combineert hierin de ervaringen van Métaphysique des tubes (haar vroege kinderjaren) met die van Sabotage amoureux (haar late kindertijd, de eerste liefde) en evoceert ook de periode van Stupeur et tremblements (haar eerste werkervaring in Japan). Het boek kreeg de titel "De hongerheldin" toen uitgeverij Manteau/De Bezige Bij er in 2005 een Nederlandse vertaling door Marijke Arijs van uitbracht.

Samenvatting[bewerken | brontekst bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

In dit autobiografische boek vertelt Amélie Nothomb vooral over haar jeugd en adolescentie. Haar personage is niet alleen hongerig naar voedsel, maar eveneens naar drank, liefde, boeken, schrijven, en is doordrongen van een waanzinnige nieuwsgierigheid voor het leven.

Biographie de la faim begint met een beschrijving van Vanuatu, een Melanesische eilandengroep die toen werd bestuurd door een Brits-Frans condominium. Nothomb vertelt de lezer dat het een land is waar honger niet bestaat en nooit heeft bestaan. Vertrekkend vanuit deze veronderstelling volgen veertig pagina's die dit thema van de honger uitputtend beschrijven. Dit doet ze door een reeks bizarre, maar boeiende verhalen aaneen te rijgen die de eerste twintig jaren van haar leven beschrijven in Japan, China, New York en Bangladesh. Zo beschrijft ze hoe ze in haar puberteit rebelleerde doordat haar lichaam van alles overkwam waar ze geen vat op had, een ervaring, zo zegt ze, die te vergelijken was met de toestand van Bangladesh dat toen ook onder een dictatuur gebukt ging. Om daaraan te ontsnappen kwam ze in opstand door anorexisch te worden. Ze kwam ook niet meer op straat in Bangladesh om geen mensen te moeten zien sterven van de honger, en begon de hele dag op haar kamer te schrijven, iets wat ze na haar terugkeer in België op 17-jarige leeftijd bleef doen.

Nederlandse vertaling[bewerken | brontekst bewerken]

Marijke Arijs: "De hongerheldin". Gebonden, 206 pagina's. Verschenen in februari 2005 bij Uitgeverij De Bezige Bij, ISBN 9076682305