Biologische afbraak

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Biologisch plastic na twee maanden afbraak.

Biologische afbraak is een proces waarbij organische stoffen (dat wil zeggen stoffen waarvan de moleculen een chemische binding tussen koolstof en waterstof bevatten) afgebroken worden door de natuurlijke (biologische) activiteit van micro-organismen, zoals bacteriën en schimmels. Stoffen die zich op deze manier laten afbreken, noemt men biologisch afbreekbaar. Alleen organische (dat wil zeggen koolstof én waterstof bevattende) moleculen kunnen biologisch worden afgebroken. Anorganische stoffen kunnen slechts uiteenvallen onder invloed van andere mechanismen.

De “biologische” activiteit van sommige textielwasmiddelen is iets heel anders. Dergelijke producten bevatten namelijk enzymen, die bepaalde soorten vlekken helpen verwijderen. Enzymwerking moet niet verward worden met biologische afbreekbaarheid.

De afbreekbaarheid van oppervlakte-actieve stoffen in was- en schoonmaakmiddelen wordt in Europa geregeld in de Detergentenverordening. Deze Europese wetgeving stelt volledige biologische afbreekbaarheid verplicht voor alle oppervlakte-actieve stoffen in was- en schoonmaakmiddelen. In deze verordening staan de testen die gebruikt moeten worden om de afbreekbaarheid van een gegeven stof te bewijzen. Volledige biologische afbraak betekent dat de organische stof door micro-organismen (bacteriën) volledig tot de anorganische stoffen koolstofdioxide, water en eventueel anorganische zouten wordt afgebroken.

De meeste oppervlakte-actieve stoffen in was- en schoonmaakmiddelen veroorzaken schuimvorming. Als ze niet snel worden afgebroken en ze komen in het oppervlaktewater terecht, kan er onaanvaardbaar veel schuim op waterwegen ontstaan, vooral als het water daar in hevige beweging is. Door het schuimprobleem ging de industrie in de vroege jaren 1960 op zoek naar snel biologisch afbreekbare oppervlakte-actieve stoffen.

Voor biologische afbraak zijn micro-organismen (bacteriën) nodig die oppervlakte-actieve stoffen kunnen gebruiken voor hun energievoorziening. In de praktijk gebeurt dit meestal in de waterzuiveringsinstallatie. In biologische waterzuiveringsinstallaties is de concentratie van micro-organismen zeer hoog en gaat de biologische afbraak snel. De mate waarin en de snelheid waarmee dat gebeurt, hangen af van factoren als de doorlooptijd van het afvalwater in de installatie en de doelmatigheid waarmee deze werkt.