Bitcoin

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bitcoin
Land internationaal
Afkorting of valutateken BTC, XBT, BitcoinSign.svg
Bitcoinlogo
Bitcoinlogo
Portaal  Portaalicoon   Economie

Bitcoin is een vorm van elektronisch geld, en tevens de naam van de opensourcesoftware die is ontworpen om dit te gebruiken. Het is een van de eerste implementaties van een concept genaamd cryptocurrency oftewel cryptografisch geld, dat voor het eerst in 1998 beschreven werd door Wei Dai op de cypherpunks-mailinglist, en geïmplementeerd in 2009 door Satoshi Nakamoto (pseudoniem van een onbekende persoon of groep).

Beschrijving[bewerken]

Electrum-bitcoinportemonnee

Het idee achter de werking van bitcoin is te lezen in een document van Satoshi Nakamoto.[1][2] Bitcoins kunnen worden opgeslagen op een personal computer in de vorm van een wallet bestand of worden beheerd door een derde partij, een portemonneedienst. In beide gevallen kan het geld naar een ander persoon worden verzonden via het internet door iedereen met een bitcoinadres.

Dit elektronische geld maakt gebruik van een database verspreid over knooppunten van een peer-to-peer-netwerk om transacties te journaliseren, en maakt gebruik van cryptografie om te voorzien in de nodige beveiliging, opdat bitcoins alleen kunnen worden uitgegeven door de persoon die er eigenaar van is, en nooit meer dan één keer uitgegeven kunnen worden door die eigenaar.

De peer-to-peertopologie van bitcoin en het ontbreken van centrale administratie maakt het praktisch onmogelijk voor een overheid, of ieder ander, om meer monetaire inflatie te induceren dan er van tevoren is vastgelegd: in tegenstelling tot bij papieren valuta is de groei van de geldhoeveelheid dus voorspelbaar en gelimiteerd. Midden 2013 is vastgesteld dat mensen die bitcoins gebruiken voor criminele activiteiten vaak relatief eenvoudig te traceren zijn. Dat blijkt uit onderzoek door de Universiteit van Californië in San Diego. Geld witwassen met de digitale valuta is dus niet zo eenvoudig als lang werd gedacht. Elke transactie wordt opgeslagen in een zogenoemde blockchain waarin informatie staat over de accounts die betrokken zijn en hoeveel bitcoins zijn overgemaakt. Dit is een essentieel onderdeel van het systeem: op deze wijze kunnen mensen niet dezelfde munten opnieuw gebruiken. Hoewel bitcointransacties niet zo transparant zijn als creditcardgegevens zijn de onderzoekers van mening dat deze munt dus zeker niet zo anoniem is als contant geld.

In 2013 werden in Canada de eerste bitcoinpinautomaten geplaatst, waar gebruikers tegen betaling van Canadese dollars bitcoins in hun elektronische portemonnee kunnen verkrijgen. De pinautomaten leveren een QR-code die door de gebruikers kan worden gescand en omgeruild kan worden tegen hetzij bitcoins, hetzij Canadese dollars.[3]

Delven[bewerken]

Een bitcoinminer met een ASIC-chip

De bitcoin dient virtueel "gedolven" te worden. Elke dag wordt er een bepaalde hoeveelheid vrijgegeven aan mensen die de bitcoins delven ('mining'). Dit wordt gedaan door het inzetten van de rekenkracht van computers. Er zijn inmiddels diverse groepen actief op internet waar mensen samen kunnen zoeken naar het elektronische geld, door alle gezamenlijke rekenkracht van de computers in te zetten tijdens het delven, de zogeheten 'mining pools'.

Sinds 2013 worden ASIC's gebruikt om bitcoins mee te delven. De speciaal daarvoor ontwikkelde chips zijn sneller en energiezuiniger dan de GPU's die voorheen gebruikt werden voor dat doel.

Bitcoins 'delven' is eigenlijk een ongelukkige woordkeuze. Aangezien de "miners" niet alleen nieuwe bitcoins vinden maar, en wellicht veel belangrijker, ook bestaande transacties controleren. Voor het controleren van deze transacties krijgen de miners zogenoemde fees. Dus doordat de "miners" zoeken naar nieuwe bitcoins beveiligen ze ook het bestaande netwerk, een win-winsituatie dus. Om de zoveel tijd wordt de hoeveelheid bitcoin die gevonden wordt gehalveerd. Dit om de community langzaam te laten wennen aan de schaarste die ontstaat. Dit heeft natuurlijk een directe relatie op de waarde van een bitcoin. Het idee is hierbij dat de intrinsieke waarde van bitcoin (de 'nieuwe' mogelijkheden die bitcoin biedt) alleen maar stijgt en dat daardoor meer mensen bitcoin willen hebben (prijsstijging). Echter moet wel rekening gehouden worden met het feit dat dit concept nog nooit bestaan heeft, niemand kan voorspellen hoe het gebruik van bitcoin zal gaan verlopen. Ook het aantal "miners" is van belang voor de veiligheid van het netwerk. Deze "miners" zijn afhankelijk van de 'rewards' (gevonden bitcoins) en de fees (kosten transactie). Naast dat de 'reward' steeds de helft minder wordt, kunnen ook niet meer dan 21 miljoen bitcoins gevonden worden. Dit zou opgevangen moeten worden door het groeiende aantal transacties (en transactiekosten). Echter is dat op dit moment nog niet te voorspellen. Daarom kleeft aan het direct kopen/investeren in bitcoin nog altijd een risico. Het idee is dat schaarste ontstaat, net zoals bij goud door deze schaarste kunnen bitcoins meer waard worden. Om de prijs te laten stijgen, is het van belang dat het gebruik van bitcoin meer wordt.

Bitcoin in de Lage Landen[bewerken]

De nieuwe virtuele munt krijgt steeds meer bekendheid, ook in Nederland en België. Met name de koerswisselingen zoals die vanaf november 2013 te zien zijn geweest hebben voor flink wat media-aandacht gezorgd. Zo zouden de eerste Nederlandse bitcoinmiljonairs[4] inmiddels een feit zijn, en wordt er druk gespeculeerd welke kansen de nieuwe valuta allemaal bieden voor de toekomst. Arnhem loopt in Nederland voorop en daar zou eind 2015 op bijna honderd plekken met bitcoin kunnen worden betaald, en zouden er per maand rond de 100 transacties plaatsvinden.[5] Niet iedereen is echter laaiend enthousiast. Onder andere de Rabobank[6] en de Nederlandsche Bank[7] waarschuwen voor mogelijke risico's die bitcoin met zich mee kan brengen. Of, en zo ja wanneer bitcoin in Nederland een breed geaccepteerd en veilig betaalmiddel kan worden, is dus nog verre van zeker en zal de toekomst moeten uitwijzen.

Acceptatie[bewerken]

Bitcoins worden anno 2013 onder andere geaccepteerd in het Delftse stadscafé De Waag.[8]

Al vanaf het begin zijn er acceptanten, maar vanaf eind 2013 bieden de eerste grotere e-commerciebedrijven een bitcoin-betaaloplossing aan. Overigens wordt er vaak gebruikgemaakt van een tussenstap in de vorm van een betaalprovider, wat ervoor zorgt dat de bitcoins direct bij de transactie (grotendeels kunnen) worden ingewisseld. Op deze wijze zal er in de boekhouding van deze bedrijven mogelijk geen bitcoin te zien zijn omdat deze al bij de transactie zijn ingewisseld voor euro's. Verwacht wordt dat het hier dus vooral om het genereren van media-aandacht gaat en deze spelers met de betaalmethode op zichzelf dus nog niet veel nieuwe klanten verwachten.

In een uitspraak van 14 mei 2014 oordeelde de rechtbank Overijssel[9] dat bitcoin wettelijk niet als geld gezien kan worden, maar net als zilver en goud een ruilmiddel is. Dit heeft naar het oordeel van de rechtbank tot gevolg dat men in geval van wanprestatie geen recht heeft op vergoeding van schade geleden door verschillen in de wisselkoers (zogenaamde koersschade).[10]

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]